5803 resultaten.
De Bende
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
2.007 de stegen oogden nooit te donker
geen stad te guur, geen buurt te grauw
we liepen niet, we zweefden
de nacht bracht huiver, angst en kou
we teerden op vergeten honger
die knaagde en die vervaarlijk vrat
de jongste van de bende vluchtte
ver weg van de verkilde stad
geen tijd nu om de held te spelen,
te draaien rond de hete brij
pas…
Roofdier
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.312 , vermoeiend was de jacht
hij heeft zijn kracht en vaardigheid bewezen
de honger heeft hij even niet te vrezen
de daad werd als in trance door hem volbracht
in ruste oogt hij vriendelijk en zacht
een goedzak om zijn aaibaarheid geprezen
van woeste dadendrang voorgoed genezen
en niets verraadt zijn hunkering naar macht
zij streelt hem speels…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.169 .'
- Geen treurmars speel ik zonder eerbetoon. -
Hij schonk mij in; wij stootten met de glazen.
'Kies nu de naald uit', riep ik in extase.…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Hij spiedt de kleuren, die in 't fijn kristal
spelen, als in een kelk van diamant.
Lichtdruppen storten in een parelval ;
hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand
de blanke lichtdauw spilt, een zilverval
van zon op witgrijs zilvermos en zand.…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 er hing een merkwaardig
vuil licht over het verveloze
kruis
alsof het ingegroeid was, vastgebonden
zonder inscriptie
ieder dag liep ik er langs
raakte het verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 En kinderen zien spelen die vliegers
oplaten en dan dat beeld vast te houden -gaat
vanzelf- om het later met vreugde weer op
te roepen en het daarbij behorende zonlicht.…
Ik zou iedereen een engeltje willen sturen.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
707 Aan iedereen
zou ik een engel willen sturen,
aan het kind
wat zo lief zit te spelen,
aan de oude man,
die zijn hond een aai geeft,
aan vrienden en vriendinnen,
die me met raad en daad
terzijde staan,
Aan iedereen zou ik
een engeltje willen sturen,
maar op de eerste plaats
komen dan mijn kinderen,
want als die er niet waren…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
GEBEDJE
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
723 De rijken geven
de armen brood en spelen
en liefde, liefde.
De hele natuur
verandert door het woordje
dat ik hier denk.
De evolutie
laat lijden functie krijgen
en sterven hemel.
Een stille vrede
spreidt zich over de wereld
door liefdewoordjes.…
WATERKRAKEEL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 oorlog
binnen de kleine vissengemeenschap
de weetgierige kijkers zien
tussen al die ronddraaiende lijfjes
een bijna roerloze sierbaars
welke afwachtend de strijd aanschouwt
soms traag met zijn staart slaat
herkennen
blij verrast _ steeds helder denkend
in dit onschendbare dier
de zonder nijd erkende aanvoeder
van hun eigen dagelijks spel…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
rijmrecept
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.167 dat alles speel
je dan wat
mee
een komma, hier
een . puntje daar
en voilà
je flanst een
rijm
in elkaar.
Simpel en
zonder oven
is het dan
gereed
en voor je het weet -
zijn er loven-
de woorden
bij de vleet
succes!…
Huis*
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.924 Verbeten verbijt ik de liefdespijn,
speel ik door in valse schijn en bedenk
hoe ik haar door mijn afwezigheid krenk.
Zij is het die ik telkens weer verguis:
van stad tot stad trek ik, maar nooit naar huis.…
EIGEN WIJS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
723 omdat ze half vervaagd
de wijs niet kunnen houden
er komt geen einde aan
de valsheid in geschrifte
de strijkers nog aan zet
laat ik als spechten tokkelen
hun beeltenis mijn rust
boomschors houd ik mij voor
tot aan de generale
de dirigent een kikvorsman
zijn poel een uitgedroogde
zijn grondtoon craquelé
ik leg het blad terzijde
speel…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer binnen
stralend ontkiemt het voorjaar
speels…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en
waarachtig zelfs..ook nog vrij
Kousenflarden om haar benen;
teentjes keken speels…
"Kleine kinderen worden groot"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.241 Kleine kinderen worden groot
maar blijf jij maar lang klein
want grote mensen hebben zorgen
elke dag, zelfs iedere morgen
Daarom is het heel erg fijn
om heel lang klein te zijn
Kleine kinderen worden groot
maar blijf jij maar lang klein
want kleine mensen willen spelen
soms alleen en soms met velen
Daarom is het heel erg fijn
om heel…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 Neem je huisje mee op zee
Mijn golven zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen…
Haar kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het kind van mijn blonde dochter
is ook zo speels
en erg graag buiten
rent dan wat rond
wil ook wel eens muiten.
Het kind van mijn blonde dochter
is soms wel eens dwars
stampt dan op de grond
rolt in de modder
met gras in haar mond.
Het paard van mijn blonde dochter.…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Kinderen spelen - met het azuur
in hun oog delen ze lachend de hemel uit.
Op een andere plek zwart als vulkaanglas
broertje versmolten met haar rug
kijkt een kind hoe de hemel overvliegt.
De schepper slaapt.
En ook zijn broer.
De filosoof zegt:
de hel - dat zijn wij.
De ambtenaar zegt:
de regels - dat zijn wij.…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik wieg je op de dans van de wind
en voel het spel van niet te vatten zuchten ,
terwijl een geroofde kus
de holte van mijn navel vult,
en geheugen zonder glimlach
in één ademtocht als een leugen
mijn huid voorbij wandelt.
Ik sla mijn armen om je heen
en ook het winterdeken.…
liefdeslied
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
911 heb je lief
in brede ferme streken
in kleuren die niet van wijken
weten
en waar het rood
mijn ruimte vult
daar werd ik trouw
tot in de dood
ik heb je lief
in woorden die
niet meer te houden zijn
en waar ‘t gebed ten hemel stijgt
daar werd ik opgenomen
ik heb je lief
in hooglied en in koren
en waar ‘t orkest begint te spelen…
Zwarte bal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Je bent geen vijfje,
Geen leren bal waarmee
We ons hart op kunnen halen,
Kunnen spelen in de zomerzon -
Van leer ben je niet,
Zwart als het nachtelijk
Duister ben je, te groot om te
Omvatten, zo rol je ons speelveld op,
Het speelveld dat ons leven heet -
Zwart ben je, onuitsprekelijk zwart
En zo op het oog met geen poeier,
Met…
Eigenwijze fluitketel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
696 Op een dag is het stil
hij kan koken zoveel hij wil
er komt geen geluid
De fluit is plots weg
niemand die iets zegt
zijn spel is uit.…
Eigenwijze fluitketel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
729 Op een dag is het stil
hij kan koken zoveel hij wil
er komt geen geluid
De fluit is plots weg
niemand die iets zegt
zijn spel is uit.…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei
in de laatste uren
zo duidelijk aanwezig was
laat me missen…
laat me huilen…
alles sterft
ja, ik weet het wel
dat spel…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 Wij stapten daarin
majestatisch en speels.
Het geritsel drong door
tot de wortel van
al onze zintuigen.
Links was het blinkend water
en statige zwanen staarden
volkomen bewegingloos
naar hun spiegelbeeld.
Rechts lag het vierkante groenvlak
van een wei omzoomd door eik
intens op weemoedige koeien te wachten.…