7279 resultaten.
Mijn vuurtoren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dicht bij elkaar stonden wij
verhalen te verzinnen
over de vrijheid op zee,
met de golven mee te glijden
naar verre waters toe
en onbekende kusten.
Maar toch
moest jij blijven staan,
en ik moest terug,
iedereen op zijn plaats.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Zout op mijn huid blijft
de zee weet wat ik vergat
ik luister stil mee
Het eiland ligt niet op
de kaart, maar onder mijn oogleden.
Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 men daar des morgens toch ook de witte raaf
ze leest ook geen boeken van den ander die
zijn toch van den ander en die is weer van
zichzelf zodat ook een kwiek soldatenlied haar
niet bereikt haar paleis is van ongebroken ijs
haar woede en verdriet begeer ze niet ze komen
wel naar buiten liefst met noorderzon
aan de lange einder van de zee…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 Gezichten in het zand
Handen verkrampen
De kou is tastbaar
als smeltend ijs
Bloed stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf in zee…
een handjevol zee kreeg ik mee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.169 de zon heb ik
voor je gekocht met
een goudgele maan
en het zilver van sterren
een handjevol zee
kreeg ik mee om
het begin van de dag
in stilte te dopen
langzaam gaan
alle ogen weer open
klinkt het gezoem
van machines die lopen
is dit nou de wereld
die steeds maar blijft hopen
dat de nacht ooit voorbij gaat
en niemand zon…
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
poëzie
3.3 met 23 stemmen
2.339 Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
Een storm ontzetting; en de golven slaan
Over hem; maar hij - hij wil niet vergaan:
In hem stormt 't leven, en hij wil niet dood;
En met zijn armen mokert hij de oceaan,
En met zijn benen trapt hij weg de dood.…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.
En hoe'k al zoekend naar de juiste woorden
in duistere dagen, in voor-en tegenspoed
haar voor mijn bedwelmende liefde heb behoed
hoewel ze al meteen mijn liefde…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..
voelde ik je hand..voelde ik je ziel
voelde de echte ruwe ongerepte stroming..
die verschillende aspecten krijgen kan..…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen, muur voor muur
en bouwt tempels uit segmenten
van bovenmenselijke horizonten
Ongenaakbaar is zijn rechtvaardigheid
onsterfelijk zijn liefdevolle natuur
Alles weet zich geborgen
in zijn heilzame handen
Hij is de waakvlam
in een zee…
Doe mee, verlos de zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
620 Excuus, nee, het zijn idealisten, verlossers van de zee
Ze jutten van Cadzand tot Delfzijl, help ze, doe mee!…
Haven denk ik, water, zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De aarde waarin ik
Geboren en getogen ben
Is me te heet onder
De voeten geworden -
Aardkorst door droogte
Verscheurd, gespleten
In tienduizenden ongelijke
Brokken waar alle leven
Uit verdwenen lijkt -
Dan kronkelt uit die ene
Spleet het fata morgana
Dat mij een haven verbeeldt:
Haven, denk ik, water, zee,
De meeuwen komen…
Gedachte aan zee, strand en duinen
netgedicht
5.0 met 40 stemmen
1.861 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Gedachten aan zee, strand en duinen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
803 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
responsief gekwetter der (zee)vogelstand
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
319 laten wij het geheel eens vanuit de lucht bekijken
zodat het hoge water onze lippen niet bereiken kan
en als het dan zo vast staat dat dit zangzaad niet goed is
dan wil ik ook weten hoe het gaat met onze gebroeders
of dat het gebroed gezond en wel de winter doorkomt
-dit alles terzijde voordat ik werkelijk problemen opsom
van boven ziet…
Schelpen voor later
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 Ooit kruisen onze wegen
kom ik jou weer tegen
buigen we samen
voor onbestemd verlangen
dat wat ons bindt
en steeds opnieuw begint
de schelpen
voor later
of terug
aan het zeewater
ooit op een dag
misschien…
want weet je lief
leven is kiezen
en leren te verliezen…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Wij worden zee, de deining wordt haar zegen.…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
ik vooelde je
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.114 ik voelde je
in verre zee
zacht golfde je
bij me binnen
er was al snel contact
nog voordat zij
dachten te beginnen
je kent mijn naam
in genverbondenheid
ik wist van je bestaan
omdat jouw geest
in vrijheid nog
wat verder reikt
in iedere mogelijkheid
je koos je ma
en omaat mij
het is gelukt
nog onverwacht
ik heet je welkom…
Een donker gat
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.376 Het enige wat ik mis,
is een heel klein lichtpuntje in mijn zee van duisternis.…
jouw lichaam
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.769 in het schijnsel van de heldere maan
blijf ik
even verstokt
staan
ware het als haar gloed,
over een rustige zee
straalt jouw schoonheid
mij tegemoet
als ik dan door jouw passie
heerlijk zal slapen
en na een nacht van dromen
stralend zal ontwaken
zie ik diezelfde schoonheid
voor eeuwig bewaard
als bij het eerste moment
waarop ik…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Een bootje op zee, een golfje
naar mijn hand en kleine vingers
daartussen
watervalderal ze dansen over elkaar
en twee paar ogen
schitteren
meer dan de TL kan zien.
Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.…
Jij
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
17.691 In een zee van verdriet,
vergeten,
windstil,
maar de tranen drogen niet.
Geen doel,
geen nut,
geen reden
om te leven,
geen ziel,
geen golf,
geen gevoel.
Eenzaamheid
is alles wat ik bedoel.…
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
Medusa
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.260 Medusa
Madonna
Mooie
Milde
Magnifieke
Mond
Bedwelmende
Barokke
Blanke
Balsemieke
Borst
Vragend
Vol verlangen
Vreugdevol
Verheven
Venusheuvel
Verlokkend
Vrouw
Zinnelijke
Zoete
Zachte
Zilte
Zijden
Zee
Kussen
Strelen
Voelen
Proeven
Vieren
Vrouwzijn
Van ons
Twee…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
Levensgolven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
586 ik voel me al lang
geen stuk drijvend zwerfhout meer
zwalpend in een verdelgende zee
ik hoef me niet langer meer
vast te klampen aan woorden
als reddingsboei
niet meer sinds jij er bent
geruisloos bijna
kwam je in mijn bestaan
vormde de windstilte
na jaren lang storm
nu rest ons samen
vaste grond en warme nabijheid…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Ik spring nog één keer
in de Middellandse Zee
en dan vertrek ik naar het Oosten.…