7480 resultaten.
Hun eerste lentegroeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
651 mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren
wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen
laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs
om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
Kroonvenhaiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 een volmaakt ovaal
blinkend ijs sneeuw drie eenden
pure harmonie…
ademtocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
581 vogels vallen mee
ijzig striemend de wind
takken kraken hard
winterglinster spat
aarde als versteend
ijzig koud bevroren
sneeuw jaagt onvermoeid
alle kieren vol
bomen huilen helse koren
winter blaast z’n wangen bol…
Als een trein
snelsonnet
4.1 met 20 stemmen
2.036 Er werd door de NS ook ’s nachts gereden
Zo bleven wissels vrij van sneeuw en ijs
En zo zorgde die nachtelijke reis
De andere dag voor minder moeilijkheden
Je kunt problemen simpel dus vermijden
Gewoon door treinen wél te laten rijden…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
988 Ik kan wel blijven kijken
Naar de prachtige sneeuw
Het is en blijft hemels
Sprookjesachtig wit
En als het uit de hemel valt
Lijken het allemaal glittertjes
Die zachtjes op de aarde gaan liggen
Sneeuw roept iets op bij mensen
Zo zag ik een man op de slee zitten
Zijn dochters renden voor hem uit
Hij schaterde als een kind
Het is dan grappig…
Het komt wel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
811 Wat duurt de winter
ellenlang, verstuurt het
een gerucht alleen nog
uit een zucht, vanuit het
borstbeen te horen in een
voortvluchtig gericht, de
tijd hijgt lichter in ons
rond, stikt gaten in de
ochtendstond, is amper bij
te houden, beweegt verder
uit het zicht, schaatsers op
smeltende melk, trekken
eigenwijs sporen over het…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
Bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
767 Kale bomen in de winter, zo troosteloos
Daar staan ze keurig in een eindeloze rij
Om ze zo te zien maakt mij niet erg blij
Het lijkt allemaal zo doods en vruchteloos.
En dan denk ik maar, schijn bedriegt
Want in de bomen zit nog volop leven
Straks worden ze weer met blad omgeven
En door de zachte lentewind gewiegd.…
Winterborgtuin
hartenkreet
2.6 met 33 stemmen
3.542 grustbak vol met vruig
langtandschoppen nodig
om de bleuk te opsperen
bladgries tegen onktruip
maaitang vol met graaps
vlak voor de maandmaan
is mijn tuin weer winterklaar
kan ik vanachter mijn vraam
het gevleugel van het pikvee
en gestruipel van broermoppen
bekijken met een bak zoete brek
op de driehoeks koppietafel staand
en op mijn schoot…
In duizenden kristallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
727 je wolkte wit
in gure lucht
vertolkte mijn gevoel
de warmte van gedachten
sloeg aan tegen het
donkere vrieskoude raam
je legde uit
in bloementaal en kleurde
op in duizenden kristallen
je vingers schikten
het boeket toen jij je hart
ontdooiend om de bloemen had gelegd…
7 februari 2010
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
484 de lege netjes
van vetbollen voor vogels
het enige groen…
Was het goddelijke 't lieve leven leven en de lieve dood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Wat is in leven ooit verzwegen
Kunnen deze woorden niet meer geuit
Ik voel enkel een aanwezigheid heel luid
En winter die goddelijk steeds met neerslag duidt.…
In bevroren geesten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 weer sneeuwt het
in bevroren geesten
de klaarheid van
de maan heeft afgedaan
bedekkend wit
effent de streken
waar cultuur de
bakens uit heeft staan
je winterslaapt
in hart en nieren
freewheelt door
de dagen heen
maar als gedachten
gaan ontdooien zal
lente zich na sneeuwruim
gaan ontplooien…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Mocht mijn ziel in deemoed drinken
van de winter, van de roos.…
Foutje bedankt!
snelsonnet
3.2 met 22 stemmen
1.693 Het schijnt een ordinaire rekenfout
Dat onze aarde opwarmt deze eeuw.
Kijk ook maar uit het raam: een dik pak sneeuw
En elke ochtend is het stervenskoud!
Zo levert de natuur met sneeuw en ijs
Van deze fout het afdoende bewijs.…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
Een slimme haan
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.578 Zelfs de haan kraait niet
En zit op stok
Warm tussen de kippen
In het te kleine hok
Een slimme haan
Die begrijpt
Dat mensen het liefst
Naar bed willen gaan
Om te kukelen is het te koud
Een sneeuwlaag dik
Bedekt het dak
Hij vrijt nu liever op z'n gemak
Alle dieren
Groot en klein
Kleumen van kou
En houden ook van zonneschijn…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook wat
ongedurig
op een nog kale tak
een zwarte vogel…
uns hât der winter geschat über al
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 zag ik maar
meisjes buiten weer de bal
opgooien…
wanneer pluk ik weer een bloem
zie ik meer dan één zwaluw?
Toelichting:
Deze tanka is gemaakt in de marge
van een beroemd gedicht van Walther
von der Vogelweide. Voor tekst en
vertaling zie:
http://www.potsdam.de/cms/beitrag/10061554/26696/…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 De vorst hecht zich aan het vensterglas.
Tot bloemen vormt het zich....
IJsbloemen, met lange stelen.
Koud als ijs, ijsbloemen.
Het geeft me nu een koud gevoel.
Eenzaam, ongeborgenheid....
Vroeger als kind,zag ik dezelfde bloemen
als iets moois!
Wel koud, maar toch ook warm.
Moeder, die voor alles zorgde,
ook in de koude wintertijd.
'…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
Fluiten in een lieve lust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 geel wiegt
met oranje harten
in de lichte lentewind
blauwwit
kriekt de krokuspol
naar de warme zonnebol
er hangt
iets onbestendigs
in de eerste voorjaarslucht
vogels die al
vroeg ontwaken
fluiten in een lieve lust
na de lange
winterrust neemt
lente eindelijk zijn vlucht…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 Een lekker warme tijd breekt weer aan
De bittere kou is eindelijk uit de lucht
De lange strenge winter is op de vlucht
Al heeft die wel goed zijn best gedaan.
De vogeltjes in de tuin tsjilpen maar door
Zij verheugen zich ook in deze tijd
En zingen hun lied uit dankbaarheid
Zo met elkaar is het een geweldig koor.…
In verse lentesporen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
660 heb het brood
met je gedeeld en
uit je handen gegeten
in oogopslag
zijn woorden
veranderd in weten
ik zocht zon
jij scheen en samen
wolkten we blauw
een zuchtje wind
fluisterde bloemen uit
gras langs de bomenrij
we liepen in
verse lentesporen
de winter zo voorbij…
Winterkou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
847 In de bittere kou verbonden, allemaal samen in deze tijd.
Ijspegels aan onze neuzen en voeten van steen.
Waar moet het met deze oorlog heen?
Liefdes en geliefden, die zijn we allemaal kwijt.
Ik verbijt me keer op keer.
Ik verbijt me.
Iedere keer weer.
Om een zichtbare ademtocht te vermijden stop ik sneeuw in mijn mond.
Niemand die het zien…
op glad ijs - senryu
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
825 in snelle pakken
staan ze ijskoud bevroren
het startschot ontdooid…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
In maagdelijk wit
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
733 als nachten
zwarter worden
door gebrek aan licht
dwarrelt sneeuw
in maagdelijk wit
haar donzen deken
brengt kerst
met ster en goddelijk kind
een stralend welbehagen
knalt nieuwjaar
het uitbundig zwart
in alle kleuren weg
de langste nacht
is afgelegd het licht
lengt nu de dagen…