5042 resultaten.
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.…
De dames
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.253 glijden we over vloeren
de hoeren van deze dagen
en soms eens van nachten
met onze glazen muiltjes
te los om vast te blijven
prinsen genoeg onderweg
schrijden ze maar verder
dit hoog geheven pinkje
mijn prins, mijn toeverlaat
mag je aanraken en meer nog
met je lippen bezwangeren
wij zijn dames onder heren
tenzij u anders wenst, dan
zijn…
Leef
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.532 Leef
Jij lief kind
Vertel me
Wat voel je
Ben je eenzaam
Heb je angst
Sluit je niet op
Jij lief kind
Mooi ben je
Van binnen
Van buiten
Eerlijk en lief
Spreid je vleugels
Proef het leven
Deins niet terug
Pak mijn hand
Ik voer je mee
Naar momenten
Vol van liefde
Geef je bloot
Vrijheid roept
Jij lief kind
Breek jezelf los
Uit je wereld…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 er is een tijd van komen
de eerste stap van gaan
een poging tot scheppen
om dat weer los te laten
ja, ik was met veel begaan
maar het meeste bleek al
in een ver verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk maal je vlees
op losse…
Elke keer
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.173 Elke keer, wat doffere ogen,
Elke keer, een wat vermoeiderde blik
Elke keer, iets duidelijker dat gevoel,
ik weet, het afscheid is nabij
Elke keer, dat ik haar zie,
is er wat wanhoop bij gekomen
Ik wil haar niet los laten,
Ik wil haar niet kwijt
Maar elke keer voel ik dat ze wegglijdt,
tussen mijn vingers door
Ik kan haar niet bij me houden…
BOVEN HET MAAIVELD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
800 Een kleine knuist, een rode plastic molen
Tot hoge snelheid door de wind gemaand
Lang heb ik me in verlorenheid gewaand
In Niemandsland, in duizendjarig dolen
De losse vlinders, onderweg gestolen
Maakten dat ik getemd leek en meegaand
Me in het maaiveld bukte, bang, betraand
Woede en trots en macht en moed verholen
Slaand met een vangnet…
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 die dag was het doodtij
hij gleed gestaag voorbij
de uren vielen als los zand
op de ongelezen ochtendkrant
binnen oog- en oorbereik
hing de deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder…
zaaier in de nesten
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.074 het zaaisel van de mens als man
is helaas niet meer
wat het echt wel was
vruchtbaarheid neemt af
uit de nobele herdersstaf
de man is vaak te zwaar te dik
hij gaat moeizaam in de fik
en wat er dan nog los komt
mondjesmaat en niet gezond
dit is niet zo maar een gedicht
ik vergelijk sperwers qua gewicht
vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar…
Je wens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.670 Je stem wordt gehoord,
ergens in de kosmos,
en positieve energie
breekt los.
Je cellen gaan reageren,
een proces is in gang gezet,
je ziet het gebeuren,
als je er goed op let.
Wacht rustig af,
blijf het zeker weten,
er wordt geluisterd,
jouw wens wordt niet vergeten.…
Op zijn laatste benen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 hij beent schimmig op zijn laatst
weet zich weldra knallend opgebaard in muizenissen
verlost van vrome nageboorte
te hoop lopen tafels vol
als door biecht verschoond
leggen groots geloften af
bij tijd getaande tempels
ontknoopt knallen kurken los
vrij van ooit gefleste geesten
roepen heil en zegen af
over koppige nevelvelden
terwijl…
Van de Beagle op de krater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
857 Op Selvagem Grande eiland
Waar Darwin in quarantaine was gestrand
klom een paleontoloog mee aan de hand
hoog over keien los op zand
Voor de lachers aan zijn kant
ging hij plat hoog aan de steile wand
door gevoelens voor een ei overmand
kuiken vloog uit schaal nog in stand
Is zo’n fossiel al niet bepaald courant
Zijn kleindochter op El…
Schoen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
555 Wat maakt hem zo aantrekkelijk die Paus
Dat vrouwen zich door dichte massa's wringen
Om hem uit pure hartstocht te bespringen
Het beest breekt in ze los, 't heeft iets rauws
Ze willen hem betasten, strelen, zoenen
Ik wil ze óók, die vette rode schoenen!…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk keert zij om
haar nek fier omhoog
laat zij verwachting los…
Opgewonden Standje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
909 De buren van een Britse vrouw ergeren zich rot
zodra haar partner haar bloesje begint los te knopen
zet zij haar volumeknop volledig open
en begint zij te kirren van puur genot
Nu staat haar vrijheid op het spel
nog 1 keer gillen en ze gaat naar de cel.
------------------------------------------------------------
Newcastle-22 januari…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!
Hoe welven zich bogen van glans
Om mij heen bij der lente verschijnen,
Hoe hupp'len in weke kadans
Mijn gedachten langs zacht-ronde lijnen!…
straatleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
980 weet je nog hoe het ooit klonk
het echte leven van de straat
met losse blaadjes in de wind
en kinderen van kattenkwaad
door zakken van 't zand
het gewiebel van een steen
het openen van deuren
en het sluiten, één voor één
het kraken van een venster
en de weergalm van het glas
en veegjes van muziek
en het stappen in een plas
en een brievenbus…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust en de kriebels
teleurstellingen verwerken
Je hart bevangen van vuur
liefde van een kant opmerken
Liefde allesomvattende liefde
Passie vervuld van tederheid
Niet los…
Mijn hand......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Neem mijn uitgestoken hand
Ik laat je nooit los in dit leven
Wil mij jouw vertrouwen geven
Ik houd mijn woord gestand.
Grijp maar die hand van God
Hij kent jouw zorgen en verdriet
Hij wil je helpen op allerlei gebied
En is begaan met jouw levenslot.…
uitgeleefd maar niet vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
810 al die tijd
een gedacht zonder te denken
het streven naar een leugen
het werken naar een andere morgen
al dat verwijt
terwijl ik je mijn hart wou schenken
ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen
maar heb ik veilig en wel geborgen
diep diep diep zit het gevangen
niemand zal het kunnen los krijgen
niemand zal je ooit vervangen
niemand…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
Kennemerduin*
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.616 Verschrikt laten wij elkaar los, gestoord
als we zijn in ons vredig minnespel
en met één vinger wens ik ze vaarwel
naar een punt wat aan de horizon gloort.
Temidden van een hemel en een hel
is dit wat ons in geluk toebehoort.…
de strijd verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.072 van de dood ben ik
niet weggelopen
al die jaren hand in hand
en hoop na hoop
in wanhoop omgebogen
geen laffer vijand dan de onze
en ja mijn lief
ik hield nog meer van jou
en nu na al dit vechten
moegestreden
kijk je me aan
en je vraag waarom
waarop ik geen antwoord ken
alleen dat ik meer dan ooit
van je ben gaan houden
ik laat je los…
De koning die treurde in duisternis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 geen hand, die uitgestoken werd,
werd aangenomen; hij besloot vast,
er was geen hoop meer dan zich maar
te verliezen in zijn grote verlies:
het hart los van de ziel.
Hij verloor zijn lach, zijn muziek, zijn glorie.
Er was geen magie meer in zijn levenskrachten;
de gedachten waren innerlijk dor.…
De Paus der Pausen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Ik maak me los van alles dat vast zat: in mijzelf,
àls in de woelige werelden...
Alle 'normale' woorden en menselijke gebaren
konden mij als dichteres niet bedaren!…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Stoelen in opstaande positie,
vastgesnoerd met losse pols
en quick release. Hoge hakken,
uniform qua strak gelid.
Eigenlijk ga ik nergens heen,
ben ik dolende tussen de wolken.
Zoek ik een horizon die nergens
was en toch weer altijd en overal.
Vlucht ik over heuvels boven
gepeupel en glimmende rivieren.…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 je hebt
de euforie gehad
van bacchanalen en
nachtenlang doorhalen
het ongeremd
de grenzen overgaan
naar een wereld die nog
zonder normen kan bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos…
Veel verhalen.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
753 Het wrakhout zegt mij veel verhalen
van gevechten tegen stromen,
van eind'loos hunkerende nachten,
van noodweer, donderende stormen
van daar, ergens in de verte.
De wind vertelt mij veel verhalen
van landen ver van hier.
Daar buldert hij in alle talen
en vloekt en raast en tiert
van daar, ergens in de verte.…
Niet toevallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Losse tijdseenheden
Ogenschijnlijke toevalligheden
Van doen en beleven
In een mensenleven
Onze verklaardrang
Is al eeuwenlang
Zien is geloven
Gevoel ondergeschoven
Naast een waarom
Ook een welkom
Omarm de betekenis
Brengt terug naar de basis
In ons huist
Het onbewuste juist
Latente levenszin
Toen het waarom verderging
Weten…