Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

Verzonken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik overweeg je ogen Wil weten waar ze zijn Bij de antieke bogen of in het groen venijn. Ik zink neer in 't warme gras Sluit de kijkers en hoop gauw Dat jij zal lezen wie ik was Zijn je ogen diepzeeblauw?…
dean krick3 augustus 2010Lees meer >

Verzonken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik overweeg je ogen Wil weten waar ze zijn Bij de antieke bogen of in het groen venijn. Ik zink neer in 't warme gras Sluit de kijkers en hoop gauw Dat jij zal lezen wie ik was Zijn je ogen diepzeeblauw?…
dean krick4 augustus 2010Lees meer >

In een schrale wind

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
nog midden in mijn bloementuin vol lentegroei en zomerbloei sprokkel ik de vruchten van mijn bestaan bij elkaar opkomend groen verdroogde in een schrale wind tot zorgenkind een zomer die niet warmen wilde betrokken luchten die het hart verkilden ik las de aren van het veld heb als volwassene geoogst in geld de herfstmand…
wil melker21 augustus 2010Lees meer >

GETEKEND MET EEN KRUIS

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Een bliksemschicht doorklieft mijn droom de donder vult mijn wezen aan het groene firmament vliegen velen rustig rond de krachten van de eeuwigheid schijnen niemand meer te raken communicatie is hier anderszins het is een reeds begrijpen stralingslicht geeft boodschap weer de lading wordt verkregen gevoelens als bij een reûnie een weerzien…
Hans Uding29 augustus 2010Lees meer >

In orgelspel en korenzang

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
het marmerwit gezicht kleurt langzaam rood de kruisiging en dood ontheven de zon schijnt door het glas in lood brengt zijne heiligheid tot leven met vinger wijzend in het groen het testament onder de arm geklemd in geel en bruin bewegen in orgelspel en korenzang ziet hij de generaties gaan op zijn voetstuk is hij blijven staan…
wil melker7 september 2010Lees meer >

Jij bent de godin

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
ik zie je na de lange nacht het leven scheppen jij geeft groen aan gras en boom schemert blauw de lucht laat in wit de wolken komen dromend op hun vlucht opent bloemen in de kleur van het seizoen ontsluit het donkere van toen jij schenkt ziel aan alles om je heen zonder jou ben ik in kou alleen jij bent de godin die leven schept…
wil melker10 september 2010Lees meer >

Dansje zo broos

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
de reling van de brug buigt licht voorover onder het gewicht van de nacht er ligt een glanzende oude stuiver in het koperen vallende blad de vis geeuwt zijn kus aan het oppervlak plast dan rustig verder in zijn koude vacht ik geef geen cent voor die roman die zijn voet op het literaire zet ze doen het dansje zo broos op het groene…
irene verkerke29 september 2010Lees meer >

geen toegang

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
hoe je die avond een deken om me heen legde je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol in de tuin liep je van de ene kant naar de andere en de buitenmensen keken met argusogen toe pikten het groen weg uit onze vingers we staarden ze donker hun huizen weer binnen dat zwart wit denken het is de wereld maar je rolde het…

gele lentebode

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 559
de frisse ochtendlucht zweven lichte klanken lieflijk, helder hoog als blauwe regen ranken kringelen zij omhoog over het stille water suizelt een lentewind bespeelt de lange stengels van het riet, en zingt zacht deinend, een wiegelied hoe zoet vlijt de zon zich rond de ranke berkenboom speels zijn de jonge katjes hangend in de groene…
lijda18 februari 2011Lees meer >

Zien wat ik zie

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
De groene stam van de kale boom reflecteert in de flauwe ochtendzon. Zijn takjes bewegen voorzichtig mee met de zachte wind. En ritmisch zie ik de kleine knopjes aan de takjes zoetjes meebewegen op een achtergrond van licht grijze wolken.…

laatste handen

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.311
je nam je schaduw en verdween tussen bladerloze bomen geduldig maar tevergeefs bleef ik wachten op nieuw groen maar het donker bleef stil toen de tijd het ook niet meer wist besloot ik op zoek naar andere kleuren nieuw licht te zagen het zwart aan jou te laten niettemin mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…

Voie verte, boucle 4

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Nu fiets je op een groene weg langs wijngaarden en wei en heg, door rivierdal en lichte bossen, langs muurtjes met bruinzwarte mossen. Witte kalveren liggen loom geschaard onder een schaduwboom. Zo’n runderkring dring je niet binnen. Daar moet een mens niet aan beginnen.…

Zaad van lange dagen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
wij hebben het samen gezaaid ons zaad van lange dagen op vruchtbare grond die de oogst in liefde zou dragen maar naast bloemen schoot ook onkruid veel te snel op tussen weelderig groen hadden wij dat te laat in de gaten het verstikte de vruchten met taaiheid en kracht maakte van lange dagen een donkere nacht de grond…

Zomerdromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
De weidebloemen kabbelen voort waar schapen en koeien in stilte gras verzamelen en levengevend groen verbergt de duisternis. O zomerdromen ooit.…

Droom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Groen met loofliederen beladen bomen oogverblindende oases woestijn vol ongemak rolprent van wat ik waakzaam droomde luchtig mijn grauwsluiers riool van blinde hemelwolken stilte vergalmd restanten aan dak van de wereld gehangen zo flitst het lyriek loofgeluid de bruiloftzang voorbij het was de tijd van slaap die mijn waarachtigheid beroerde…

Inpoldering

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
ergens spreekt de dood de taal van een stilzwijgen, weliswaar zonder zwoegende werkers die het Wad trachten te temmen in een veelvoud van handen het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen die de ruimte kleineerden om de passen die ze schreed te haken op wat nu een groen begrazen veld lijkt te wezen geen toekomst in de wolken of…
elze6 september 2011Lees meer >

DE LAATSTE HERFST

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.618
De grond bekroop wat groen. Schril staken stengels riet. De wereld stond ontbladerd Uitstervend in seizoen, Dat zon voorgoed verliet, Weer tot de maan genaderd. Wij vonden nog een zoen. Ergens zijn wij ons toen Ontweken of genaderd?…

Rijn-Gein

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Geen boot verlaat zijn baan van schuim, zilver en groen. Ik moet hetzelfde doen en volg de regelmaat die door het landschap gaat. Dan sla ik af. Een bocht. De kromming die ik zocht. De lijnen worden speels, maar stuiten op de rails. Het spoor leidt mij naar ‘t oude station van Abcoude. De zon breekt door. Daar fonkelt het Gein.…

Op 't kerkhof

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.072
De zoele lentewinden, ze koestren, onder feestgezuis, de zanger in zijn groene woon, het kindje, sluimrend onder 't kruis. Zo brengt ze, de milde natuur, vreugde nevens bittere nood ; het schaterend nest bij 't zwijgend graf, opbloeiend leven naast de dood.…

Dame met hoed

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.228
Was ze een woning, ze liet zich met wijnrank en bloemen begroeien, groene klimop die zomer en winter de vraat aan de voegen verdoezelt, ze liet de haag niet meer snoeien.…

rouw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
vlees en bloed en bijna de nacht en de woorden alles heel donker groen angst voor een vampier bedolven onder bloemen het bevroren slachtoffer tijdens een lange begrafenis iets is van glas grind onder schoenen in de verte een vlakke zee tijd als tussentijd gordijnen gaan dicht vogels blijven in de lucht en dromen glippen…

KLEINE DIEREN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Het kevertje kruipt over bosanemonen, duikt diep en verdwijnt in groene paleizalen tussen de stengelbladen. De brede schuurdeur is vol kruisspinnen, die stil aan hun draad hangen. Hoe lang mogen die diertjes hier rustig blijven wonen?…

laat september

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
het leven een tijdlijn die ons bindt, een gegeven die je zonder liefde niet vindt laat september, de komende dood huilt in het groen de wind beeldhouwt de polder in een verloren segment de horizon verlost van schuld staakt de zichtbaarheid en verhult zich in een zilveren nevel waar meeuw en kind gezamenlijk sterven er is geen eind als…
elze16 september 2012Lees meer >

Meer niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
ik ben het lied dat de vogel zingt ik ben de maan die het getij bedwingt ik ben het groen dat deze aarde verfraait ik ben de zon waar de aarde om draait ik ben de wind die de bladeren wegveegt ik ben instinct dat iedereen beweegt ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven ik ben de lucht die het lichaam doet leven ik ben een natuurramp…
Sara Faas30 oktober 2012Lees meer >

Ontgonnen velden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zacht gras bedekt de open wonden met een helend groene waas.…
Iniduo10 november 2012Lees meer >

Tijdsgeest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Boom in groen, rood en goud, rond haardvuur kinderen luisterend naar verhalen van weleer van koningen vergezeld van een ster, op weg naar een wereldreddend kind, geboren in een stal, bij engelengezang Oude legendes maken plaats, voor oude man met baard en slee met rendieren, elfen, sneeuw en ijs en pakjes in gekleurd papier, gebonden…
Ditheke12 december 2012Lees meer >

winterwaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
weerspiegelt deze datum dat het zondag is een droom in maart, voorbij zijn slaap vol vergezochte beelden wrevelig doch schoon –gewassen door de kou ‘ik hou van jou’ klinkt ver de woorden rusten in je hoofd op wacht, op andere tijden en wetend dat het voorjaar is beloofd dus buigen we de kou tot kromme lentebeelden, geel in bloei en groen…

Enkel nog de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Er is een boom geveld met lange groene lokken, hij zuchtte ruisend als een kind, terwijl hij viel, nog vol van zomerwind, ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken. Zijn wortels werden wreed ontnomen, geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt, de nieuwe tijd er moesten huizen komen, wat blijft is enkel nog de wind.…

Marjan Berk, ""Brief aan mijn jongere ik"

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Marjan Berk: Een boom van een vrouw een boom op leeftijd maar ook leeftijdsloos Prachtig bladerenblad roodkleurige eeuwige herfst maar de winter mag ook komen Gaat nog vele vele jaren mee als haar takken maar blijven hangen met mooi vernieuwd groen in 't voorjaar Haar boom is zelfvoorzienend genoeg op elk terrein van groei, bloei…

Verloren liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
De grote zee drijft aan het kleine water waar het leven zich ontbindt en het lijden zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk de dood proeft hier haar vruchten en de mens bepaalt de smaak, doch bitterheid is de wond des duivels waar geen stem de eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten wie draagt mijn hart als het oog verloren het…
elze24 juli 2013Lees meer >