5375 resultaten.
gedachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 wolken houden desondanks
de wacht bij sombere gedachten
de zon schijnt de horizon staart
achter de horizon verdwijnt de zon
de hemel vertoont vlekken opvallend
lijkend op de donkere wolken
die wacht houden bij sombere gedachten
de weerman voorspelt een heldere nacht
de vlekken verdwijnen aan de horizon
sombere gedachten zorgen voor schaduw…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
het zonlicht vervaalde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.872 het blad viel te vroeg
ik heb niets genomen
de zon scheen volzomer
er was liefde genoeg
we zochten de schaduw
warmte maakt loom
jij had ervaring en kende
het plekje onder de boom
ik lachte toen je me kuste
mijn zinnen met jouw
passie blusten, het blad viel
toen we uitgeput rustten
we zagen de herfst
in zijn donkerste kleuren
we…
Jos...
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
949 genieten met een snik in je keel
Je veelzijdigheid bracht zoveel kleur in je leven
Hierdoor kon je andere mensen helpen in doodstrijd
Woorden die je in het stervensuur kon geven
als troost als zij naar de dood werden geleid
Je liet je de wereld indrinken en genoot
De kleuren van liefde verfde je in pastel
Een leven van vreugde maar ook van schaduw…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 weerklinken
als een uitgestrekte vlakte
waar leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver in het vergeten landschap
waar schaduwen…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de zee
Geeft nietigheid in gevoel
Ik loop alsmaar door
Onzeker is mijn doel
In de kilte van de schaduw…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
Introïtus (Ps. 4:7)
poëzie
2.6 met 10 stemmen
2.454 Bloeien wij, Heer, alleen gelaten
Met schaduw en met spiegelbeeld?
Al wat ons pijnigt en verveelt
Aanzien zij lustloos en verwaten.
Ach Heer, zijn wij van u gehaten,
En laat Gij toe dat dood ons steelt?…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 als schaduwen achter een wit decor
verschijnen zwijgzaam ranke ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...
alsof al dat licht je terug toveren kon...
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...
de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek
ik probeerde nog
geluid aan te raken
…vogelgezang
…..windgefluister
…….een enkele zucht
maar langs de randen
van mijn gezichtsveld
kroop sluipmoordend
een duistere schaduw…
Verleidelijke vruchten 2
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.373 Zwoele hete verleidelijke nacht
liefde die in zilveren schaduw wacht
de geur van rozemarijn en jasmijn
bevlogen erotische sfeer
haar liefelijk lichaam zo teer
hij neemt haar mee in zijn passie
daar weerklinkt de bekende
welwillend ritmisch sonore liefdesmelodie.…
Wonderland
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.047 Wonderland van gedachten
Gedreven door mooie dromen
Creatie van heerlijke fantasieën
Waar niemand aan kan komen
Wonderland van verlangens
Passionele gevoelens vol lust
Stromend bloed kloppend hart
Hunkerend vuur nog ongeblust
Wonderland van geluksgevoel
Glimmende ogen warme zweem
Omhelzing van elk nieuw moment
Zon breekt door de schaduw…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 vertellen de milde voorjaarswind
een aangrijpend verhaal van leven
ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 vertel niet de woorden verder die ik zwijg
het zijn vermiste gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 geen bloem, geen schaduw zijn gebleven
gelijk zij waren op de eerste dag
en elke nacht een ander firmament
vol nieuwe sterren, boven het onveranderd regiment,
de gouden trouw der zuilen;
onaangedaan, en onaandoenlijk voor het huilen
van de hartstocht en haar hoog getij.
Dertig eeuwen dreven in een regen voorbij.…
Zoek mij niet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.440 Zoek mij niet op plekken
waar tranen zijn
zoek mij niet op plaatsen
van verdriet en pijn
Zoek mij niet in de schaduw
of in de donkere nacht
zoek mij niet in open velden
of plekken van onmacht
Maar zoek mij in het licht
zo helder van geest
vind mij in stille harmonie
waar je nog nooit
met mij bent geweest
Ik laat me wel vinden
door…
Mozaïek
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.438 Het mozaïek van jouw gelaat
met vormen en kleur door de
late woestijnwind geschapen
Waarvan er slechts één bestaat
met door de luwte aangespoorde
lome lijntjes rond de slapen
Ik ken de kuiltjes en de schaduw
de gouden glans en ook de bron
van tranen die het zo polijstten
Ik zag fluwelen ogen nimmer ruw
ook niet toen de storm begon
en…
Maangestalte
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.106 De wind verslindt mijn
verbrijzelde wangen en
draagt mijn hoofd naar het
koude deken dat golvende
schaduwen overdekt.
Op klanken van het kerend tij
huilt de regen eenzaam verder.
Stilletjes ebt de grens weg
en jaagt me verder tot waar ik
nooit ben geweest.
Heel zachtjes verdwijnt
de maan als in een droom.…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…
Zoon
gedicht
3.4 met 31 stemmen
22.954 totdat wij elkaar treffen op dezelfde plek
Begonnen halverwege maak jij eens af
waar ik bleef staan
met spotgelach - een traan op een hete plaat -
herken ik je uit ons voorgeslacht
Waaruit jouw zonen weer te voorschijn komen
de hete plaat misschien iets koeler
de traan wat kleiner of wat groter
maar toch
En jij en ik alleen nog schaduw…
een licht-rijk 2004 toegewenst ......
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
3.177 warm-geel licht
dapper vechtend
moe gestreden
na een lange herfst
zonne-kracht
haast ongemerkt
verworden
tot zwak schaduw-spel
laagstaand
aan de hemel-grens
bijna uitgedoofd
mid-winter zon
juist nu
zo zonder
zon-geschonken
warmte
dat mensen
willen zijn
iets van dat ene vonkje licht
in elkaars gedeelde dromen
elk jaar weer…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende roos
geknakt in het moment van hoop en verwachten
‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’
Haar staren is graniet, opwaarts als een obelisk
een zwaan beweegt het getunneld panorama
dan wandelt zij in haar zondagse pyjama
naar de schaduw…
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 weer dat maar
je vloerde mij met kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie gaaf
je maakte me bedeesder
zo werd jij mijn meester
je boeide mij
met kettingen van vrij
tartte alle zinnen
haalde me leeg van binnen
ik graaf een graf
om naamloos te verdwijnen
in jouw schaduw…
ogen die je lach vertalen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.861 scheen
uitbundiger en liefde
smeedde ons aaneen
nu zijn we weer
alleen, heeft ieder
zo zijn eigen leven
het geven aan elkaar
is tot herinnering verheven
je bent alleen op stap
naar woorden en gedichten
licht gebruind en knap
ogen die je lach verlichten
je straalt als toen ik bij je was
beelden vol herinnering raken
aan de schaduwen…
Gelukstraat, Gent
gedicht
3.9 met 51 stemmen
40.042 Het was in een oud schooltje,
en de ramen waren hoog, dat zich
de schaduw van een man tot in de
lichtkring van oud stof voorover boog.
Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.…