4280 resultaten.
Na het feest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
4.681 Afgesneden door de dichtvallende deur
wordt muziek slechts windgeruis
De ketting klettert op de keien
ik stoot mijn kets vannacht de tweede keer
de fiets zwalkt met mij door verlaten
wegen richting niets
Ik schreeuw kreten tegen de storm
maar wil terugzweven naar het feest
om te dansen in jouw ogen
helder , maar te zelfbewust
stralende…
Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.554 Zoals 'k me vaak, door 't Zelfbesef verlaten,
Om lege werklijkheid van drukke straten
Met stille Poolster troost, al zie 'k hem niet,
Zo voel 'k na dood van liefde en moeder, beiden,
Van heel ver in mijn denken binnenglijden
De rust van Mahler's Kindertodtenlied.…
Bezeten?!?!?!?
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.606 Ik ben op dit moment zó kwaad
Maar niet op jou, nee, ik ben het die ik haat
En het is ook niet iets dat zomaar overgaat
Ik ben kwaad op mijn verstand die me verlaat
Ik had beter moeten weten
Volgens mij ben ik écht bezeten
Ik bedoel hoe kon ik mijn belofte ooit vergeten?!?!?…
KERSTFEEST vijftiger jaren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.080 Een erehaag voor vrome volwassenen
die met ernstig gelaat het gebedshuis
verlaten. Op dat moment zelfs letterlijk
buitenkerkelijk wachten we op het teken
van de zondagschoolleiding eerbiedig
het huis van God te mogen betreden.
De ruime stilte wordt verpletterd door
superbe orgelklanken. De organist speelt
niet voor mij.…
SCHOOLmoment, vijftiger jaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.360 Een klasgenote van betere komaf pakt
in het voorbijgaan een meter toiletpapier
ondanks tweevelletjesafspraak, verlaat
brutaal het lokaal. De leerkracht, even
van zijn stuk gebracht, duwt niet meer
dreigend tegen mijn consequent zwijgen.
Met neergeslagen ogen vind ik mijn bank,
onzichtbaar voor de onbegrepen wereld.…
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 het zepige water in de zinken teil
begin jaren vijftig woningbouw
wordt huizenhoog opgestuwd
als bevroren kijk ik naar het zeil
waarop het water grote kringen
vormt traag verandert in zwembad
met rimpelingen zand loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt…
‘K BEN TEGENWOORDIG OVERROMPELD (1869)
poëzie
3.4 met 34 stemmen
3.230 Welnu van elk-end-een verlaten,
waar kan ik toch nu beter gaan,
als naar het kruis waar de soldaten
mijn Jezus hebben aangedaan?
‘t Is daar da ‘k mijnen troost zal zoeken,
en vinden ook, verhoop ik toch,
het kruis zal mijnen moed verkloeken,
om voort te lijden moet ik nog.…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 niets beweegt,
in het stiltebeeld van
vlekjes in miljoenen kleuren groen, met
witte, gele, rode
spaarzaam uitgestrooide stipjes bloem
niets beweegt het stille
zilverwaas van haast afwezig water,
net verlaten door de
avondschemering van vermiljoen
niets beweegt
niets te horen
nergens in de Oostgracht leven
op dit schemeravonduur, waar…
de speerwerper van Polykleitos
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
718 lichaam,
blinkend wit, uit marmer gehouwen,
zo soepel, in verleidelijke torsies,
onderhuids, sterk en krachtig zijn
de soepele, gespannen spieren
van zijn geheven rechterarm, die trots
de bronzen, scherp gepunte speer draagt,
hier en nu, mijn beeld, is het moment,
nu, vlak voordat de bronzen speer jouw
sterke, gespierde arm pijlsnel verlaat…
De grote liefde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.254 De eerste vlinders in m'n buik
bevestigen: Zij moet de grote liefde zijn
Ik bied haar een drankje
Verlaat met haar de discotheek
en land met haar ergens op een schoolplein
Ze komt dichterbij en zoent me hunkerend
Haar tong die sensueel langs de mijne wrijft
De adrenaline perst door m'n lichaamscellen
Terwijl ze haar verliefdheid
diep in…
Schokkerse schrik
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
469 kimportret schaduwt takken bladerloos en vogelvrij
tijd dat-ie eens gumt zo de Heer hier heeft gestunt
Schokkers korenwijn staat om klaar te schenken
eenmaal droog kwam ziekte via stadsbomen binnen
reden wellicht te overwegen weer nat te beginnen
toen uw water wilgen knoestig levend kon drenken
Bedenk uw eiland met afslag was daarvóór al verlaten…
De jonkvrouw en haar ridder...(deel 2)
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.391 Hun laatste dans zullen zij dansen
voordat de nacht hun zal beminnen
Langzaam schrijden zij door de balzaal
samen gekleed in het mooiste linnen
De jonge ridder laat haar zweven
over heuvelen van ongekend genot
Nog even dan zullen zij zich warmen
aan het passievuur totdat het morgen wordt
Dansend verlaten zij de balzaal
laten zich afdalen…
[Straal]
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.193 Bij de stap uit het water
druppelen ze langs een lichaam naar
beneden, de metronoom met het
verlaten-liefdes-
tot-gehate-liefde-verworden-
(zoals vaker gebeurd)-oog, in lucht,
met-dode-vliegen-in-een-doos-oog
of was het een voet?…
De Stem des Aanrechts
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.516 is opgetrommeld
zelfs tot in de vierde graad
"zie toch onze moeders daar musiceren"
roept een zonderling vanuit het toilet
"daar kunnen we weer een jaar op teren"
"die Wolfgang Kuch, de dirigent,
houdt met zijn stokje wel de maat
maar ik hoop dat hij vóór de stervensscène
uit de opera Het Genadeschot,
de zaal via de achterdeur verlaat…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 schreeuwend zweven meeuwen
rond zijn troosteloos verlaten dek
de oude driemastschoener
weerloos, openluchtig opgelegd
dansend op onberekenbare golven
een stip op de oceaan
koerste het begeerde waren
duizend mijlen aan één stuk
met dank aan heldere sterren
langs Kaap de Goede Hoop
over de delende evenaar
en door Straat Magellaen..…
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Mens bleef achter
zonder kind, kind
bleef achter
zonder vrind en
verweer, beweent
in de ogen van
een verlaten kind.
Kind en mens
geschonden, vast in
ondeelbaar verbond
van verdriet en tijd
gebonden, slijten
de wonden van weleer,
waarin in liefde
voor dat kind
de mens z'n angsten
overwint en
z'n sporen hervindt.…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 Weet je nog lief bij de Lindeboom
waaronder wij zo dikwijls zaten
wanneer de dag bedaard vergleed
om diep gehuld in schemerkleed
het licht voor duister te verlaten
we waren jong en onbevangen
beloofden elkaar oneindige trouw
minden de liefde dwaas in het gras
dachten dat alles voor immer was
en het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren…
Kust de Kust
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.924 Sneeuwvlokjes dwarrelen
Kou snijdt door mijn huid
Het strand stil en verlaten
Enkel golven breken luid
Meeuwen dansen rondjes
Krijsen kreten in de lucht
Zout de geur van schelpen
Wind welke zachtjes zucht
Mijn voeten lopen meters
In het harde gouden zand
Rust lijkt zo onwerkelijk
Gewaand in niemandsland
Lucht in pastel groenblauw…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 Hoe lief dat gij verlaat de blauwe baan
Der zuider zee, tot troost der noordse volken,
En lokt u niet wat gij in ’t zuiden zaagt?
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 Zomaar eenzaamheid verlaten
donk're wolken zweven laag
kille stilte door de straten
niemand stelt die ene vraag
vreemde dingen worden zichtbaar
lijken liggen op de grond
niemand maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 de pijn en waar het bloed gestroomd
is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee
ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd
ik ween de tranen die jij nooit huilt
en draag je waar je voeten niet meer lopen
alsof jij niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en dan breng ik je morgen, zonneschijn
verlaat…
Oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.384 Omarm me even in jouw wereld vol genegenheid
Ik wil zo graag wat van jouw liefde proeven
Want de mijne ben ik kwijt
Help me nou, ik smeek jouw aandacht
Laat me niet achter, bij al dit kwaad
Laat me wat van jouw aanwezigheid voelen
Ik ben zo bang dat ook jij me verlaat
Help me nou.…
Gedeeld
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.648 glimlach kon je spelen
Zoveel heb je mij gegeven
Mijn leven was ons leven
Zonder ook maar iets te zeggen
Durfde ik mezelf bloot te leggen
Door je eigen onmogelijkheden
En die lieve kleinigheden
Had ik mijn maatje gevonden
En die, die heelde zoveel wonden
Zoveel heb jij mij gegeven
Het bleek teveel voor dit leven
Nu moest je mij verlaten…
NIET EENZAAM
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.206 Ik vertelde dat we op de camping zaten
en dat hij ongewild mijn aandacht trok,
omdat hij zo eenzaam en verlaten leek en
hij lachte tegen mij, leunend op zijn stok.
Heel levendig begon hij te vertellen
over zijn leven in het Drentse land,
dat hij hier zijn liefde had gevonden
en op deze plek had gevraagd om haar hand.…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven voor een verweerde ziel
waarlangs m'n levensstroom ook heeft geleid, nergens vond mijn vluchten meer asiel
en telkens als ik dat troostend land weer moet verlaten…
Vandaag Is Snel Voorbij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.324 Nieuwe kansen op een mooie dag
Ongeacht de storm en regen
Als het maar mooi weer is in je hoofd
Dat heb jij wel verdiend gekregen
Jij hebt vele stormen doorstaan
Maar bent blijven hangen in de regen
Nooit echt meer hersteld van de tegenslagen
Welke nooit aan jou hebben gelegen
Dus probeer maar lekker te slapen
En geniet als je vandaag verlaat…
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 De wereld lijkt verlaten nu jij er even niet meer bent,
het lijkt alsof ik je mijn hele leven al heb gekend.
Ik mis jouw lieve avondzoen
wanneer de nacht stil is en goed.
Nog even en dan hoor ik je woorden weer,
elke dag zetten wij een paar stappen meer.…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken
de alvast geleende zomertijd voorspelt
een bruisende oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op het wilde land, niet in straten of in stegen,
smelten lentebrokken samen tot een spektakelstuk
Daar is ze weer
een lach verlaat…
de handen klapgraag in verwachten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.994 verwachten
het rood fluwel beweegt
en vangt de aandacht van de zaal
een witte hand geeft eindelijk signaal
dan valt het doek
en is de andere wereld open
ze zien de ster waarop ze hopen
een kleine vrouw met ogen
vol geheimen die met haar mystiek
de werkelijkheid voor even doet verdwijnen
ze neemt de mensen mee
en tree voor tree verlaten…
Voor mijn lieve kinderen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.109 Oma zal er altijd voor je zijn ;ze zal ons nooit verlaten.
Wanneer je verdrietig bent of je hebt pijn,
kijk dan maar goed, en je zult merken, dat ze er voor je zal zijn.
Heb haar lief en bedenk dat ze altijd van jou zal houden.
Jij hebt haar heel veel liefde gegeven en zij ook aan jou; dat moet je blijven onthouden.…