Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Einstein, vertel eens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Mijn breintje loopt wat achter geef het eens een verjongingskuur. Vertel me eens wat je weet Vooruit, kijk niet zo zuur. Wees gevleid dat ik het jou vraag goede raad is duur. Vertel me eens wat je weet Zodat alles wat ik verduur domheid en onwetendheid verzengd wordt door een laaiend vuur.…

Donker in duplo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
de man op de bank ziet de man van de bank hij staat daar achter het raam naar buiten te turen, en ziet de man op de bank beiden drinken wat, beiden staren wat de man in de schoudervulling rookt een spriet de man in de zwammenjas rookt wiet het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt de man op de bank zwaait naar de man in de zwarte sedan…

Geluk uit mijn jeugd

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.464
Laat me nog eens klimmen in die appelboom achter op het erf troost mij daaronder op de grond plak een pleister op de wond. Leer mij nogmaals fietsen op dat rode fietsje door de laan voor ’t huis wrijf mijn geschaafde knieën. Neem weer mijn hand op weg naar school droog bij afscheid mijn tranen. Nog wil ik je voor alles danken.…

Een reis te maken

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 554
wanneer ik naar de ogen van je kroost kijk mosgroen en zilverscherp wordt de afstand tussen het gemis kleiner of je hier naast me zit en praat zoals vanouds twee handen op één bolle buik te dun is het licht genadeloos in zweepslag slaat de klok de werkelijkheid raak achter mijn borst bloeit de witte roos open de stilte kabbelt traag…
Claire31 maart 2012Lees meer >

ALZHEIMER

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.047
ben ik bij mamma geweest ze zei: "Goedenmorgen meneer, komt u voor mij" direct kreeg ik een kopje thee ik pakte één van haar vele fotoboeken ze keek mee en zei: "mijn zoon Jorris lijkt op u, die is al weer jaren dood, ik denk veel aan hem" bij het afscheid kreeg ik een ferme handdruk komt u nog maar eens langs, heel gezellig toen de deur achter…

Een stem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Een stem riep mijn naam zag niemand staan toch wist ik welke weg te nemen terug in het verleden waar schemer nog altijd strijdt het opnieuw doorleven de schaduw weerstaan dan alles achter laten ballast weg om door te gaan die stem bracht me ook terug plots braken wolken open waardoor het zonlicht scheen toen besefte ik dat schaduw voorgoed…

zomer in holland

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Zomer in Holland Nu het weer lekker zomer is, zie ik mijn buurvrouw zitten, daar achter op haar klein balkon, in`t zonnetje te pitten. Ze is van top tot teen gehuld, in zwarte draperieen, en is een heuse moslima, met twee verborgen knieen.…

de muur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 807
kronkelige, dorre takken woelen in mij ze vormen een labyrint ik wil eruit maar ben de weg kwijt muren, langs voor,opzij en achter ze worden steeds hoger takken met scherpe doornen priemen erdoor ze zijn heel talrijk de doornen doen pijn dus blijf ik er af op de doornen heb ik een dikke laag cement gelegd het cement is opgedroogd…

De Conradstraat vanuit de ooghoeken

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.576
En dan nog, wie - o wie - houdt de helft van het naderen geheim, als hij achter je loopt zonder geluid? Jij, stuiterend met een zwarte kous over je gipsen enkel, kou die vanuit de kuit de lies intrekt, waar is je engelbewaarder? -------------------------------------- uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…

De Conradstraat vanuit de ooghoeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
En dan nog, wie - o wie - houdt de helft van het naderen geheim, als hij achter je loopt zonder geluid? Jij, stuiterend met een zwarte kous over je gipsen enkel, kou die vanuit de kuit de lies intrekt, waar is je engelbewaarder? --------------------------------- Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…

Tussen het netwerken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
In eenzaamheid is het verdriet voelbaar tussen het netwerken van mensen lijkt de ziel een frivole schim achter het vitragegordijn schemert een egocentrische wereld vol schijnbeweging en bedrog en wanneer werkelijkheid klaart is wat er overblijft: Bezinning, niet los te krijgen van de ziel die in eenzaamheid verlossing zoekt ver…

De schoonheid van mijn intelligentie

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Het ging, gaat niet over wat schuilgaat, achter de realiteit. De werkelijkheid is, ligt daar bloot: dat de goedheid van mijn hoofdelijke intelligentie zich uit van klein tot groot! Het doet niet alsof; speelt dat spel zelden tot nooit, immer verbonden aan de waarachtigheid van haar ziel.…
Petra Hermans24 november 2012Lees meer >

zwarte wolken

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
het beeld verdiept splinters driedimensionaal ik wil niet terug en draai mijn hoofd weg van het graf in de spiegel mond na mond ligt de waarheid uitgestrekt in een rusteloze slaap een naam komt opnieuw langs jaren lopen terug naar achter ik wil ze niet bewaren ze bewaren zichzelf, stromen voorbij tijd tast alles aan maar…

Alleen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 826
“Alleen” Langs het raam, door condens beslagen lopen figuren als vage schimmen achter hun schaduwen aan hersenspinsels vervaagd en vertraagd vanuit een troebel verleden waar het niet was wat het leek waar de waarheid geen werkelijkheid is en de dagen in twijfels aan je voorbij razen en de nachten in nevelen van…
"Bluewater"23 februari 2013Lees meer >

AVONDGELUIDEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.172
Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avends hoort gij aan de verre steenwegen paardenhoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water - gij hoort plots het zijpelen van avondlik water - de paarden drinken haastig en hinniken dan hoort men weer hun draven stalwaarts…

Toen we nog regenboogden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Alles ging nog kleurrijk soepel toen we nog regenboogden boven schaduwen van alledag maar nu de zware regen ons landschap teistert zit jij veilig verscholen achter je onweerswolk laat toch je zon weer schijnen verwen mijn koude huid met je warme liefdesgloed zodat de kille winter toch langzaam zal verdwijnen kijk diep in mijn ogen…
oneliner20 maart 2013Lees meer >

Mensen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Het zijn mensen die niet meer wensen Maar steeds meer willen Het zijn mensen zonder grenzen Die steeds weer verder willen Het zijn mensen die niet meer luisteren Maar steeds meer willen horen Het zijn mensen met grote ogen Die alles wat ze zien moeten hebben Het zijn mensen die achter alles aanlopen Omdat andere het ook doen Het zijn mensen…

Naar voren kijken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.299
neerbuigend Bejegend zijn, gekleineerd Tot op het bot, dat Onder het kwetsbare lichaam Onzichtbaar aanwezig was, Van vele malen verlies met Bijbehorend verdriet van Er niet mogen zijn - Nu ben ik verder met drie jaar Goddank goede hulp en kijk ik Weer naar voren, naar het licht Van de dag, en heb het zwarte Donker voorzichtig achter…

kracht van fictie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
soms hang er verzwegen stilte van eeuwen in de lucht als achter de blinden van heel oude huizen...…

voor de gebrokenen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
de zon schijnt op ontbladerde bomen takken gehuld in donkere herinneringen stof in de zwervende wind de trein raast in sporen voorbij dierlijke klanken achter gelaten in nevels af en toe trekt een wolksluier op haar nauwelijks hoorbare snikken ze zeggen dat ze lacht een vrouw in foetushouding weerspiegelt in stilstaand water…

Monologen als dromen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
heb stukjes drama geraapt uit het toneelspel van mensen zonder geluid en publiek expressieve mimiek voorkwam schamen voor tranen en het stokken van adem pas achter het vallend gordijn mocht ieder zichzelf weer zijn in een demasqué van gevoelens heb de scenes gelijmd decors uit het leven genomen geen monologen als dromen met publiek…

Miserere

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
zet geen punt in een zin maar een punt achter oorlog een nieuw begin nu nog persoonlijk zie je liever mensen feesten dan elkaar afslachten als beesten a en o e loop vooruit wij lopen mee wat bier en paardenworst nog even en in de ochtend vorst en natte lippen aan je mond morgen weer vroeg op o was 't maar vrede maar het geduld…

ROZEN VERSUS KLAPROZEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Samen met mijn kwetsbare fel hel rode flinterdunne bloembladeren welke slechts milde briesjes kunnen doorstaan maar achter mijn avondlevensruit lieve schoonheid uitstralen en mij verinnigd herinneren aan mijn rozentijdperk!…
Jean Fermate13 september 2013Lees meer >

Driftig bewegend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
in het windstille weer hoor je ineens de polsslag van leven om je heen komen kleine geluiden op tal van plaatsen onverwacht naar buiten achter de knak van een simpele tak schuilt de muis in bladergestuif zoekt de merel driftig bewegend naar buit ieder vertelt hoe het gaat in verhalen van klein naar steeds groter formaat als…
wil melker18 oktober 2013Lees meer >

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Basalt boven de troosteloze zee, die mompelt achter haar nevel. De grijze koeienlijven drijven zonder poten boven de rivier. De geur van vis, die tussen vangst en slacht hier gebleven is. De boten hangen op hoge poten, gevangen in de haven van laagtij. Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen.…

Een traan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 953
Maar achter die lach Zit zoveel verdriet... Niemand die kijkt Niemand die het ziet Als niemand kijkt moet je huilen Tranen van verdriet Je wilt een arm om je heen, maar erom vragen doe je niet.…
LadyDesie14 december 2013Lees meer >

BARMHARTIGHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Als ik vermoeid met lede ogen ietwat verwaasd zicht wil volgen achter zich de kim verzadigd zucht voel ik opgekomen mededogen voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen vermist onder verdwaasde wolkenlucht de weide vlakte roept en wenkt mij dichterbij en smeekt om hulp er naast te gaan de eenling bij te staan het kleine ding beweegt…

Mooi moment

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
De klus geklaard Het werk zit erop Daar loop je Dan in vrijheid Van je menszijn Te genieten - Gewoon een mens Zoals iedereen Je man en je Zoon laat je Hier achter als Gaten in je hart Maar je gaat Weer naar huis, Op het kleine Drakesteyn waar Je ooit in je eentje En later met Claus Aan je jonge leven Begon en op…

Tsunami van emoties

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
het lijkt op vluchten alsof de wereld achter hen vergaat men wringt door alle bochten een val kan de allerlaatste zijn er is geschreeuw de tijd stormt jagend aan nog weinig kracht in ademnood oranje kleurt de overhand na de nekslag volgen mooie kanten barstensvol van ongeloof golvend in emoties Een Sotsji- shock laat nog jaren sporen…

Teddyberen ( Senryu’s)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Achter prikkeldraad, wordt willekeur gesneden tot lappenpoppen. “Liefde is het natuurlijkste kind van de wijsheid.”…
Pama19 maart 2014Lees meer >