9593 resultaten.
Koude wereld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
600 ik,
ik weet niet veel,
kusje hier,
kusje daar,
maar dit weet ik wel,
de wereld is van geen tel,
alleen ikke wel;
koude koude wereld,
zwijgen is wat telt,
zolang men het niet ziet,
of verder vertelt;
koude koude wereld,
geld is van belang,
iedereen die het telt;
arme arme wij,
wij die niet klagen of zagen,
alleen maar knikken…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Elke vreemdeling ziet mijn persoon als hun vertrouweling
lachend als blijk van herkenning volgt vandaag als gisteren
de weg verlaten met het hoofd vol van een oneindige route
is het gevoel er wel dat mensen ongevraagd alles beluisteren.…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
niemand weet wat ik voel van binnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 verdriet
En alle verdriet die ik in het verleden had
Niemand weet wat ik voel van binnen
Niemand weet wat ik voel in mijn hart
Bijna niemand weet hoe ik ben van binnen
Ze zien alleen de buitenkant
Niets is hoe het lijkt in het leven
De buitenkant kan niet alles van een mens vrijgeven
De buitenkant is de binnenkant niet
Er is niemand die dat ziet…
Uit eten? Nee dank je wel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 Kakkerlakken vieren feest ratten,
muizen dansen de samba,
schimmel op voedsel, koelkasten goor
en ga maar na;
Het is datgene wat men vreest,
wat men juist NIET ziet,
dus doe mij thuis maar een; juist ja,
bakje FRIET.…
Gek van blijdschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Wanneer je door de bomen,
het bos niet meer ziet:
probeer het dan eens andersom.
Pak de bomen, keer de zaak om
en kijk of je het bos kunt vinden!
Kijk dan naar het nieuws en zie:
het kan altijd vele malen slechter!…
Hoge tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms zitten mijn tranen zo diep
zo diep dat niemand ze ziet
dan slik ik, en slik opnieuw
vanwege de pijn in m'n ziel.
Soms zitten mijn tranen ver weg
hoef 'k niet te slikken en zeg
dat ' alles goed met me gaat'
vandaar dat ik het hierbij laat.…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets ziet…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
Witte anjer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het keurige tweed
is wat je ziet, maar vergeet vooral
die dominante anjer niet. Ieder dag
vers geluk. Vanuit een knoopsgat
neemt een charmeur je zo tuk.
Een anjer weet van de prins geen kwaad,
zolang je maar weet waarvoor die staat.…
Leven tekenend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 wij cirkelen
op het internet
in data zijn onze
gegevens vastgelegd
talloze dossiers
verhalen over
het doen en laten en wij
hebben weinig in de gaten
denken ons heel
anoniem in gaan en komen
big brother ziet alles
behalve nog je dromen
het lezen van
dit virtueel verslag
geeft ons zicht in tijd
maar geen werkelijkheid
pas in…
Liefde verpulvert tot as
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Het blijft steeds vaker zoeken
naar stervelingen van de wereldliefde
waar verharding reeds lang is toegeslagen
struikelend over puinhopen
van haat en ruïnes waar de dood waant
brandende hitte heerst en verdooft
de duivel heeft nazaten te over
wolven in schaapskleren jagen in roedels
op blinde armen van geest
het allerhoogste brein ziet…
In memoriam Truus De Vocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
748 Vrede op jouw gelaat
de laatste wens vervuld
op tijd en niet te laat
en toch, geduld, geduld
In gedachten vind jij
onbekende woorden
in zin en regelmaat
vandaar dit kleine lied
Het hart slaat nu de maat
glimlach om wat jij ziet
jij hoorde zo graag zingen
jouw kleine wiegelied
Zo vrij als een vogel
heb jij nog gevlogen
lied van een…
Melancholiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ik hou van het woord: melancholiek
't woord hangt in m'n hoofd
blijft gonzen, alsof 't iets beloofd
je hoort 't wel, maar ziet 't niet.
Soms is een ieder wel eens, melancholiek
denk dan aan een lied,
want al ben je wat melancholiek
als je "blijft hangen" is een depressie
dat zeer zeker niet!…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Hoe je er ook tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je 'thuis' verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
pijn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
485 De ondraaglijke pijn
het intense verdriet
is zo reëel
wordt soms teveel
het voelt niet goed
roept om warme gloed
Dan komt de ommekeer
verdwenen is het oude zeer
je ziet weer een horizon
wist niet dat het nog kon
er zal altijd weer licht gaan gloren
als een nieuwe dag wordt geboren
en de zon je weer verwarmt
die je wezen omarmt
dan…
voetbal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Speler en coach
die langs elkaars broekspijpen
omhoog kruipen,
je ziet het nergens meer.
De vreugde na een doelpunt is
doorgaans al even zakelijk
als het voetbal zelf.
Een enkeling is nog even buiten zinnen,
maar meestal is dat bestudeerd.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Mijn oude jasje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.714 Daar hang je dan, mijn oude jasje,
tot op de draad versleten
je ziet er niet meer uit,
maar je zit me nog zo lekker.
Waar ik je heb gekocht
ik zou het niet meer weten,
het is alweer zo lang geleden
zoveel tijd is nu vergleden.
Waar ben je al die tijd
met mij naar toe geweest?…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.107 Ik hoor hem roepen naar Piet
Maar Piet ziet hem niet
Eindelijk komt hij los en plof….
Daar komt de Sint in een wolk stof.
Hij kijkt rond en zoekt de brief
Die ligt vlak bij de haard.
Kijk eens naar zwarte Piet hoe hij staart
Naar die zwarte man met de witte baard.…
Oorlog?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
904 Maar een bom, keer op keer
Is er dan geen God, die dit ziet?
En helpt met dit leed en verdriet.
Of heet die God soms Allah hier?
Verlicht hij pijn op zijn manier?
Wie het dan ook moge zijn,
moge Hij verlichten, hun pijn.…
Verdrinken in een meer van gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Je ziet mij niet verdrinken.
Ik roep maar je hoort me niet. Hoe kan ik je bereiken?
Vechten tegen de stroom die maar blijft komen.
In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend, ik voel geen pijn en ben vrij.
Ik accepteer dat ik verdronken ben. Het is mooi en stil in mijn hoofd.
Ik ben alleen, zoals altijd.…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel sloom
de stadse herrie
valt bij de natuur
in het niet
ik kijk mijn ogen uit
want wat je niet allemaal ziet…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me naakt
in het licht van jouw
nacht waar je liefde mij
zal bedekken als jij me ziet…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Zijn wij niet allen .......
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 ik kwam van daar
en ging naar hier
nee niet voor de lol
niet voor mijn plezier
maar het was de chaos waar
ik voor moest vluchten
echt hier ziet men lang niet alles
slechts de oppervlakkige geruchten
zoals je ook niet alles van
iemands gezicht kunt lezen
wat er zich afspeelt in de
diepste diepte van iemands wezen
zijn wij daarom ook…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…