5517 resultaten.
(on)schuldige ogen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.684 weerstand zal wel knappen
nog voor zij wordt gered
de tralies zijn te hard
om door te kunnen zagen
ze heeft de bange dagen
als streepjes weggezet
de ramen zijn te hoog
om zonlicht te ontdekken
maakt ogen zwarte vlekken
in angstig wit gezicht
haar wereld is te zwart
om helder te beschrijven
dat wij hier achterblijven
met open ogen dicht…
Bedankt...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.717 In een voor mij zo roerige tijd
Waarin emoties om de voorgrond strijden
Waarin alles nog onzeker is
En ik mij af en toe weg voel glijden
Vind ik bij jullie kalmte en rust
Creëren jullie voor mij een eigen plek
Een waar alles veilig is
En rust als ik mij even terugtrek
Kan niet omschrijven wat ik voel
Zelfs niet als ik het probeer in dicht…
Aan de liefste onbekende
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.292 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
Winteravond
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
821 Winteravond in januari, 't is vroeg donker,
de kaarsjes branden, gordijnen zijn dicht,
de koffie loopt door,
't stormt.
M'n gedachten zijn als de wind,
wat ik voel, merk en
vind,
kan soms net zo stormachtig zijn,
als regen, wind of zonneschijn.…
De vlinder en de rups
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.389 Mondje dicht en oogjes toe,
jij hoort allang te pitten.
Het rupsje had nog lang geen zin,
en zeurde om wat water.
De vlinder was geírriteerd,
en zei: "dat krijg je later".
Slaap zacht mijn lieve rupsje
en word maar snel heel groot.
Dan kun je net als ik gaan vliegen
tijdens het mooie avondrood.…
De dertiger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.170 Niet bang zijn als het donker wordt
want buiten kan
nooit binnen komen
De muren zijn van hard beton
Je voordeur zit op dubbelslot
Gordijnen dicht,
de televisie
dwingt de stilte weg van jou
En leve de lantaarnpalen!…
Verstening of De funeste gevolgen van extreme weersinvloeden op het menselijk lichaam
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.247 buiten regent het niet alleen daar
inwendig worden longen en hart
belaagd door windvlagen elkaar
verdrijvende stortbuien hagel tart
lever en nieren die vergeefs proberen
te schuilen onder middenrif en maag
dichte mist omhult de hersenschors
slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag
milt en blaas staan bijkans op springen
elleboog enkel en knie…
Jouw puurheid
hartenkreet
4.4 met 95 stemmen
6.340 Soms lijkt het of je er altijd al was
Alsof ik je een leven lang al ken
De lach om je mond je woorden
Jij neemt me gewoon zoals ik ben
Samen mijmeren we over emoties
Die momenten zijn mij zo dierbaar
Geen verplichtingen geen poses
Maar oprechtheid siert elk gebaar
Ik voel me zo goed dicht bij jou
Je bent lief en nog zoveel meer
Ook al…
Ergens
netgedicht
3.5 met 67 stemmen
1.535 In het zuiden ligt een eiland
een grote steenklomp
maar eenmaal beklommen
overzagen ogen een uitgestrekt woud
bijna onttrokken aan het zicht
door zijn dicht bladeren gordijn
een
lichtgevend wit zandstrand
bedekt met rijen duinen
donkerkleurige dennenbomen
en
honderden kleine kinderen
gelukkig samen rennend op het zandstrand
spelend…
De monumenten 2
gedicht
3.7 met 17 stemmen
13.008 Geen asfalteermachine
Dicht gaten in de straat. Daar zijn geen brave
Aartstegenstanders van het onvoorziene,
Geen bedden, rij aan rij, als serpentine,
Waarin ze zieken aan het oog onttrekken.
Elk huis vervalt er doodkalm tot ruïne.
Elk mens kan er vrijuit op straat verrekken.…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Kon ik eenmaal toch jouw dans weergeven
In een van het woord bevrijd gedicht,
Eenmaal even vrij en lenig zweven
Als jij in de lucht en in het licht
Met je lichaam doet, dat toch niet even
Los van de aarde is als wat ik dicht,
Zich met moeite van de grond opricht,
Zwaarder dan mijn geest, en toch kan zweven.…
Polikliniek
gedicht
3.6 met 42 stemmen
33.148 Doe nu mijn zoon weer
dicht, chirurg, vijandig bondgenoot.
Sluit op zijn rug die rare mond die
fluistert over ongepaste groei en dood.
Na afloop benen wij, veldheren, door de
gangen langs brancards, langs richtingwijzers
naar de hel van 'kinderonc.'en 'mort.'.
'Dood aan de ziekte', roepen wij, en:
'wat is pijn'.…
ik boos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.065 weet ik niet
verdriet verergert vast mijn hopen
ik voel me leeg, zo vol verdriet
ontken die stomme samenlopen
ik vloek, scheld god uit en ik huil
roep, jij moet altijd bij ons blijven
ik snuit en snotter, zie de kuil
maar jou in alles boven drijven
blijf hier jij, ik smeek: god kies mij
want ik heb weinig toe te voegen
ik was en dichtte…
Lentefeest
netgedicht
1.8 met 75 stemmen
6.444 want
duizelingwekkend
hoog
zweef je over alle hekjes
drie snelle wielen en vier sterke armen
verder en verder en verder
langs dijken en rosgekopte grutto's
als marskramers
op pad
almaar rechtdoor
alle uitspanningen dicht
want maandag dinsdag
zondag is de dag des Heren
eten genadebrood
en moedermelk
en alle vogels zingen
en…
Straks als wij...
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
987 Straks als wij zullen slapen
en onze ogen dicht zijn gevallen
zullen ergens in de wereld
honderden geweerschoten knallen
straks als wij zullen slapen
en niks om ons heen meer horen
zullen er vele mensen sterven
en wordt er nieuw leven geboren
straks als wij zullen slapen
en niets van dit alles bemerken
zijn er overal op de wereld
mensen…
loket
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
856 jawel, ik kan uw onbegrip begrijpen
uw wanhoop, woede en uw hoge toon
ik kan ook leven met uw lach en hoon
en snap dat u mijn strot wel dicht wilt knijpen
u mag de botte bijl van mij ook slijpen
een gruweldaad is mijn verdiende loon
na twee uur wachten is het doodgewoon
dat uwerzijds de nood begint te nijpen
vergeeft u mij dat ik geen stempel…
schuld
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.078 Je kijkt voor je uit en ziet het licht,
je mompelt iets wat alleen ik kan horen
en doet daarna je mond weer dicht.
Je kijkt niet achterom en ziet dus niet,
dat de gezichten niet van een vijand waren,
maar die van een vriend.…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 De wereld gaat open mijn ogen gaan dicht.
(engels gras, engels gras
hoe groen ik was,
engels gras geeft mijn leven kleur
eens was alles grauw en besloten
maar mijn hart is nu een open deur)
Mijn kleren verwaaien los in de wind.
Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.
Hooguit een merel of een mus in de heg.…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 zachtroze of gelig, brozen puimsteen is
alles wat nog rest van Rome's antieke stad,
maar voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de…
een eeuwige zucht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
881 nog
hoe zacht jouw handen zich
over mijn vingers legden
zo verwonderd
keek je me aan, alsof
je nog nooit in liefde had geslapen
jouw mond werd geboren
op de mijne en ieder woord
bond zich aan onsterflijkheid
je was nooit vreemd
niet in verdriet, niet in pijn
niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister
dat het dichterbij kwam, te dicht…
Bouwvergunning
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
886 Ik heb de blauwdrukken
in brailleschrift besteld
in cryptogrammen omgezet
en met geweld ontdaan
van wat de wet als richtlijn stelt
Komaan
laat ons een huis in vrijheid bouwen
met hoge ramen voor het licht
En zonder sloten
want in blind vertrouwen
doen wij geen enkele deur meer dicht
De kamers hebben ijle witte wanden
met een plafond…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Er gaat iets boven.
gedicht
4.5 met 56 stemmen
6.210 Bedijkt en veilig schurken
kleine eeuwenhuisjes
zich tot dorp langs
lang bedwongen
diepen, kaarsgelijnd
en dicht met riet geritst.
Waar overal en
nergens heen de horizon
verstoppert met de wolken
en mosterd, graan en
koolzaad zomen
aan een gouden rand.…
Dommepraat
gedicht
2.5 met 203 stemmen
60.668 Met uppercuts slaat zij de ogen dicht
van wie zich bij Mies Bouwman niet verveelden.
Natuurlijk is dit dommepraat. En rechts.
Ik ben het ook oneens met wat hier staat
zolang het om het een óf ander gaat.
Het werkelijke leven ken je slechts
als je behalve Mandelstams memoires
ook onderkent dat Pietje Keizer waar is.…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
Dag JIJ
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.698 Ik draai me nog
een keer om,
Zacht streelt
je stem mijn naam
- dag jij -
Ik doe de deur dicht,
de stilte barst het huis uit.
De wind verweeft zich
met mijn tranen.
- Niet huilen –
zeg JIJ
- Ik draag je mee in mij -…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…
DE MOOISTE, DE LIEFSTE
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
5.376 We waren nog maar amper binnen
of hij wilde de wereld verkennen
zijn kleine oogjes nog even dicht
moest aan het licht nog eventjes wennen.
Hij heeft zwarte korte haartjes
en alles zit erop en eraan
ook bij dit groot wonder
van dit kindje klein
blijven we verwonderd staan.…
Koorts
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.214 Een laffe indringer
Kruipt en kronkelt onderhuids
Hij waarschuwt voor een ijl spook
Dat mij gebruikt en ruikt
Hoe ik verstar, stik, kook
Hij geniet van mijn stille stuip
Kil knijpt hij de strot dicht
Knaagt aan de spieren
Klauwt naar het gezicht
Hij raast
De nacht rekt zich loom uit
De slaap weigert het woelend vlees
Hij nipt gulzig…