8894 resultaten.
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Soms
wanneer ik tussen de mensen ben
een vreemde in iedere zin
bang en alleen
dan
mis ik de engelen
die bij mij
toch ver zijn.…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat me mijn ziel kleden in schoonheid
waar water klotst en onzichtbaar schrijft
met draden vanuit een ver verleden.
Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
De strandjutter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 zijn ogen op de vloedlijn gericht,
struint hij tussen wrakhout,
wat schelpen en bruinig wier
in een ver verleden verloor
hij zijn hart aan de zee
alleen zijn dromen,
zijn dromen bleven hier
in de kille plaggenhut
van zijn onstuimig bestaan
spoelt eb en vloed
bij nacht en ontij
komt hij weer tot leven en gromt:
de zee geeft minder…
Ingrid Jonker
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 Ze had de zee meer lief dan het leven, alleen begreep
de zee niet waarom haar liefde zo ver ging.
'Hier ben ik niet voor gemaakt!', dacht de zee vol
schuldcomplexen, maar kon haar niet tegenhouden, terwijl
ze alsmaar dieper wegzonk, terwijl het leven uit haar
wegvloeide en er nooit meer een nieuw gedicht geschreven
werd.…
Baken verzet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
720 Mijn illusies zijn verdwenen
natuur verloor z’n interesse
liet me vallen, en kijkt toe
hoe ver ik freewheelend kom
Er gebeurt iets met de tijd
of met m’n tijdwaarneming
als kind zo traag als stroop
nu ontgaan mij de dagen
Ze gaan te snel om te lezen
de week is de nieuwe ‘dag’
code van zeven witte strepen
labelen m’n nieuwe baken…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
In mijn hart, in mijn lijf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.220 nog steeds
Je hebt je
ingevochten
in mijn lijf
in mijn hart
Ik vloei
naar je toe
naar je open zijn
in je hart
in je lijf
Mijn dans
voor mij
samen met jou
alleen met mijn lijf
geeft ruimte aan
mijn gevoelens vervloeien
Geeft ruimte aan jou
om te zijn in mij
Bij jou
met je zelf te zijn
alleen
Nu
Jij daar
Ik hier
Ver…
Op reis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.200 tover en ik klover
Van Hamburg tot Hannover
Ik ratel en ik spatel
Van Overveen tot Blatel
Ik wikkel en ik weeg
Ik schrobbel en ik veeg
Van Oeteldonk tot Poker
Van Levenslust tot Moker
De bezems vegen schoon
Van Lotjebroek tot Troon
De magie reist en tovert
Van Hekelburg tot Klovert
En kom ik eenmaal thuis
Van reizen ver…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 23 stemmen
6.805 zullen ze wat zeggen
en wat zullen ze zeggen
als ik de deur door kom
wat zie je er uit
je bent ver weg geweest
of zullen ze niets zeggen
en alleen maar kijken
of niets zeggen zelfs niet kijken
maar doorgaan met doen
net of er niets gebeurd is
hier ben ik dan
hun vriendelijke vreemdeling
ik spreek de taal der mensen
hoe is…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 onderweg
laat ik woorden na
als een uitgedund gedicht
als een blik in jou richting
en hier en daar zweeft
er een zin - tussenin
de schoongelikte alinea’s
zacht uitgedrukt
tussen alles wat zwart is
overal onderweg
wring ik me in letters
drop ik souvenirs
als kleine tableaus
op zoek naar
juist dat woord
dat vertelt – waarom
ik zo ver…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
Koperen ploert
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.279 De schwung liet
zich gelden
Met een gemak van
heb ik jou
Oprecht vanuit
het niets draaide alles
in slechts string
Het racket
standvastig
De pluim met veren
lekker los
Ongeveinsd met
alles sloeg zij meteen
hup!…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
lichtmuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 tokkelende tonen brachten ons
een waterval
haar druppels als kristal kleurden rond de stem
van vijfentwintig vrouwen
ze gingen mee… ze vielen hier daar
maar altijd bij elkaar waar het geheel
slechts rustte, op vertrouwen
nu zingen ze, er bloeit een ster
het Heilig Kind verrijst op zachte stemmen
dichterbij en ver
en een hand
die…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
Mooi geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Jij klaagt steen en been
drijft bovenop als schuim
De bloemetjesjurk valt ruim
wolkt donker om je heen
Droefheid hangt in de lucht
een glans als van een ster
schijnt liefdevol van ver
driemaal klinkt mijn zucht
Omhoog, omhoog in het licht
karbonkel van praal en pracht
het hart versnelt zijn plicht
de ziel zoekt wie wordt verwacht…
Wonderland
gedicht
4.0 met 6 stemmen
24.048 Bij het pompstation
bleken acht van de negen
pompen super te leveren
en maar één normaal
Op m'n vraag of het geen
tijd werd de bordjes te ver-
hangen keek de pompbediende
mij niet begrijpend aan
Toen ik later in een
etalage op een bord las
dat men bij aanschaf van
vijf batterijen één
staaflantaarn cadeau gaf
begreep ik dat ik
in…
Het zit in mijn geest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 een vlieg
maar voor iets
dat je vanuit de ooghoek
nauwelijks ziet
het beweegt
geeft onrust
omdat het leeft
zonder dat ik er
macht over heb
ik veeg en
probeer het te pakken
maar kan het niet vatten
het zit in mijn geest alsof
het er altijd is geweest
als ik de ogen sluit
dwarrelt het voluit
groeit steeds sneller
als probleem
ver…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
LEEGZUIGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
991 Hol en leeg getrokken
Beroofd van energie
Door al die zuigers
in mijn leven
Die gratis kwamen tanken
Na de droogte niet meer zie
Ze genoten van mijn warmte
Misbruikten al mijn kracht
Profiteerden van de brandstof
die ik vrijwillig bracht
Zo is het jarenlang gegaan
Het is nog niet te laat
De zuigers zuigen ergens ver
Niet meer in deze…
Haar moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
766 Haar moeder was een triest figuur,
vet als een olifant heel miserabel,
ze is niet meer hier,
maar om nou te zeggen;
formidabel, dat gaat net te ver!
Zo kon er niks aan doen!…
Regendroom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
605 Nu jouw droom voelt als de regen
kan ik het niet meer droog houden
in mijn huis hier ver vandaan
vergeet de horizon de lente
en alles dat aandachtig was
in het voorbijgaan en het zwijgen
fleurt op als de bloem die jouw liefde is.…