5775 resultaten.
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude stille…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood
en muggen dansen rood
boven een stille…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder -- zegt goênacht.
---------------------------------
uit: Verzen (1890)…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
Blinde
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.136 Jij bent het mooiste dat ik ooit zag, zei de blinde
Ik voel het aan de wind en het ruisen van de bomen
Ik hoor het aan de stille warmte van je stem
Ik kan je schoonheid bijna dromen.…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.
-----------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
VERZUCHTING
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.081 Stille nachten vol van donker,
stervend geluid van het verkeer,
sterren met hun ver geflonker
en O, ik mis mijn lief zozeer
Kale tijden vol van smarten,
stervend geween zonder verweer,
twijfels maken mij verward en
O, ik mis mijn lief zozeer
Lange dagen vol van wachten,
stervend beeld dat ik vereer,
't eenzaam steelt mij alle…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 Toch ook hier de stille mensen,
harten vol verdriet en pijn
die niet enkel kunnen lachen,
als een kind gelukkig zijn;
maar de dagen en de nachten
gaan voorbij, wie wordt er wijs?…
Telkens weer
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
1.741 gebracht in mooie
zinnen,
brand je diep hier
van binnen,
gezoet door stille
gedachten,
om m'n pijnen
te verzachten,
raak je me keer
op keer,
telkens weer...
Jouw warmte streelt me...
steeds maar weer...…
Marcel Marceau is dood
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
868 De stille getuige van 'n gewelddadige eeuw
sprakeloos maakte hij kunst van lichaamstaal
zestig jaar stilte stroomt weer vol kabaal
z'n mime sterft met hem in Munch's schreeuw
Terug bij de antikunst van obsceen gedrag
van kabaal en grove taal voor effectbejag
----------------------------------------------------------
's Werelds grootste…
STAMKROEG
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.607 Ik neem mij voor nooit meer te gaan,
maar weet bij 't omzien naar de krukken
die daar als stille wachters staan,
dat vermijden niet zal lukken
omdat de keus niet moeilijk is
tussen stamkroeg of gevangenis.…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 het schemert al
als ik slenter door
smalle stille straten
dat doe ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn…
liefde in ons
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.546 in ‘t jonge gras liggen
zachte regendruppels
borsten koelen de warmte
want jij beweegt liefde
dromend
de droefheid afgepeld
onstuimig gewemel
niet verheffend
buigend, tere halmen
rollend zand onder lijven
jouw zwijgen niet breken
mijn hand jou wekkend genot,
een zweem avondwind
over ’t stille water
druiven, herfstgerijpte
jouw laaiend…
Louche liefde
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.316 Haar stille gemis in mij maakte me ziek.
Zo was ik verblijd, toen ik haar weer zag staan.
Alleen zij liet me toe, zo bedroefd dat ik was.
Door onze jaren trouwde ik haar en we zonderden ons af.
Maar de tijd werd mij onbekend noch wie van mij hielden
Ik wou van haar af, maar zat aan haar vast.…
toegangsbewijs
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.119 tuin
en vraag aan hen
die met stenen hoofden
de aardkleuren opgraven
of de kalkwitte woorden
op mij lijken
(je ne suis pas belle)
misschien
zijn ze slechts een vertraging
van oppervlakte, te eenvoudig
losgescheurd
uit een voldragen cirkel
van weleer
(je ne suis pas belle)
want zo was ons samenzijn
in stille…
Reina Sofia
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
667 De ziel van 'Guernica'
ligt in de stille harten
Verwoest. Woede. Waarde(n)loos
en nooit meer intact
Het hart van Guernica
met het penceel van Picasso:
een open boek.…
Warm genot...
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
3.487 verwennen
Breng mij in een verslavende roes
van een zalig voorspel in genot
Dompel mijn lichaam
in een verzengende passie
Til mij in je sterke armen
op het warme liefdesnest
Voer mijn brandend verlangen
naar ongekende hoogtes
Streel mij in de warme zomerzon
met je zachte rijpe vingers
Kus mijn smachtende mond
Laat je tong het verlangen stillen…
Coentje
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.404 goed mis
neem Coen Moulijn
altijd weer met chagrijn
aan de gekrijte zijlijn
nooit verhoord
zijn wens linksbinnen
veel contact met de bal
Happel zei ik beslis
kon ook niet eens wegdromen
moest altijd klaar staan
om te worden aangespeeld
voor één schijnbeweging
één rush één voorzet één goal
wat heeft die kleine zich verveeld
in stille…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 Misschien zit er ergens
achter een ver venster
eenzelfde stille woekeraar
in oude liefde
te spotten met de regels
van de evolutie;
te dromen over verbrande schepen
en oude koeien
en kijkt daarbij omhoog, omlaag
naar mij…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Ik sluit de deur
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.532 Ga dan, vlieg dan maar weg
In stille lafheid verdwijnen
Ga dan, jij die ooit in liefde geloofde?
Laat je zweven op de vele leugens
De waarheid altijd versluierde..
Je sluit voorgoed mijn deur
Woorden die geen inhoud meer hebben
Je begraaft je in je eigen leugens
De deur sluit vandaag voorgoed
Ik laat je gaan in vergetelheid...…
Prajñãpãramitã
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
934 Lenig en gekruist zijn beide benen
Waaruit haar lichaam ontspannen spruit
Rijke versierselen zijn haar buit
Dat door delen zinnelijk geuit
Levend heeft gemaakt de dode stenen
Symbolisch rusten beide handen
Malend rad van stille wijsheid
In de boezem van haar leeftijd
Waar slechts eeuwige vlammen branden.…
Huilend moederhart
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.114 Mijn moederhart huilt stille tranen
alleen in een donkere nacht,
onrustig, en vol van zorgen
tot de nieuwe dag weer wacht.
Ik vraag me zoveel dingen af
waar ging het toch verkeerd,
heb ik dan de afgelopen jaren
er helemaal niks van geleerd?…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals in een luchtballon
Je kan zwerven langs
een dal van hoge bomen,
Het bewaren van witte wolken
in je dromen
Fluisteren met de sterren
in de armen van de wind,
Gedragen worden door
het stille…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Neergepend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.559 Special edition
Ontbloot pagina voor pagina de
letters van mijn zinloze ziel;
Stille getuigen van wat was
Caressing
Brandt met die priemende kijkers een
holte in de rubrieken van mijn borstkas,
waarop je genoegzaam sliep
Sweet desire
Gooi me dan de kolenkachel in
als een prop verfomfaaide columns
stichter van het liefdesinferno…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen
en het ruisen
van de zee nam
ons stille…
blootsvoets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.137 met stille trom is hij vertrokken
op een lange reis naar ergens anders
waar het fluiten van vogels komt
niet van verdwaalde vuile kogels
dat hij geen schoenen heeft
bezorgt slechts bloedende voeten
wonden die wel kunnen helen
in het beloofde land van elders
klein en wereldwijs te vroeg
zoekt een kind een nieuwe thuis
een niet kapotgeschoten…