6019 resultaten.
Mijn Lief
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
783 Je innige omarming,
Ben ik voor eeuwig kwijt,
Je liefde, verloren.
Het spijt me, ik mis je
En hou zo van jou..
Maar je zult me wel niet horen..…
0110
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
719 formaten, geuren en kleuren
ze zweetten muziek, net als ik
en deinden dezelfde zee
onder meer dan één teevee
het was de eerste keer
dat oktober weer revolteerde
en op weg naar huis toe
een maatje of twee teveel
in hun verzopen ondergoed
wie het ook had gezien zei
dat het nog eens goed was
de schepping, zei die dan
is nog lang niet verloren…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt enkel
op het ritme van
mijn dromen, zweeft
soms zuiver, soms verloren…
Nachtwoud
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
705 nachtwoud waar je steeds zegt
dat het regent in het nieuwe verhaal
achter gesloten lentegordijnen
waar ons hart ligt voor consumptie
en de maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld van onze ziel
vraag je naar alles, vraag je naar niets
anders dan alleen mijn verlangen
dat er een oplossing komt voor de problemen
rond mijn verloren…
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 De duisternis heeft gewonnen, het licht verloren.. En toch heeft het licht ergens gewonnen.. Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster..…
Niets bijzonders
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Met bittere zelfspot en grimmige lach
verslijt ik walgend dag na dag
Manisch cliché
Krankzinnig cliché
Probeer me niet te stoppen
Als ik de verrader in mij vind
dood ik zijn vrienden, vrouw en kind
Aarzelend cliché
Hoopvol cliché
Ik ben nog niet verloren
Maar de vloed, sinds jij mij gewonnen hebt
is nog geen duimbreed weggeëbd
Zwem…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Slome tango’s slingeren benen heen en weer
terug naar elkaar voor samenhang en stevigheid
wroeten voeten in verloren ogenblikken.
Geen steen blijft onbeheerd. Tuinen vol puin
drijven uit onze handen. Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik jouw oevers kussen
de zee liefhebben
drie kilometers lang
tot droevige zwanenzang
van een al lang verloren…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
En wij lagen dubbel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 van gegeten en lagen dubbel
van het lachen en applaudisseerden
als er niet alleen woorden vielen
bij het dagelijks gebruik van
geestelijke mishandeling
en huiselijk geweld:
hun uiting van liefde
van alles vloog ons om de oren
tranen biggelden langs de wangen
en gilden wij het uit van verrukking
het was pure misvatting
alles bleek verloren…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Puik gebouw,oneindig licht,
horizon met vergezicht;
boven zeespiegel stijgt de toren,
wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
Doe wat aan die crisis!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Ik voel me daarentegen best in orde,
want ik verloor goddank niet één miljoen!
Er zijn zelfs miljardairs die zelfmoord plegen,
daar zij ontbreken op de lijst van Quote.
Vermogensdaling staat hun ernstig tegen.
Door niet meer op die erelijst te prijken
verkiezen zij gedeprimeerd de dood.
Kom, laat ons collecteren voor de rijken!…
Groente
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
682 .
---------
Het blijkt ineens voor rokers veel gezonder
Om af te zien van groente en van fruit
Ze houden het daardoor wat langer uit
Nou vond ik kokkerellen toch al niet bijzonder
Dat is verloren tijd, daar kun je niet in roken
Ik ben dan ook meteen gestopt met koken.…
Verdwaald tussen toen en nu
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
608 Steeds wanneer ik mezelf zie staan
herbergt de tijd verloren dromen
die in mijn jeugd als een mand
vol nachten de angsten
in het duister fantaseerden
om toch maar heel even
iets van liefde te mogen
proeven wanneer mijn eigen
armen me warmden
krakende deuren
die als pencelen met zachte
strepen werden gesloten
hielden niet de woorden tegen…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.…
Parels voor de zwijnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
596 Waar heb ik het verloren, toen
ik omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
een gedreven duel in een tweegevecht,
lijken beiden helften even echt,
waarvan de waarheid verder reikte
dan het toekomstig pad, zocht naar
de kwaal in het hof van Eden, maar
wist niet wat, waarschijnlijk…
Dwang
gedicht
2.2 met 16 stemmen
9.791 Zichzelf genoeg neemt minuut 1 van het uur 2
60 centimeter de gedaante aan
van een verloren haar in bad (bindbaar rond bv.
een boek in pakpapier tot op een schap terecht
staand voor een tribunaal van stof: die gedachte is
de dageraad straks).…
Hemeltergend
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 in de balzaal van de hemel
drinken saters met goden
scharlaken rood hun dijen
van kletsen met de katers
ridders en rapalje vechten
om de verloren eer
van liefdesgodinnen
die hun hongerige lijven
in naakt verval draperen
rond de noeste appelboom
zijn vingers geschikt
voor huiverend begeren
petrus sluit ontluisterd
het hemels café…
Taalverarming
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
546 arme oude woorden
ze gaan verloren
we laten ze liggen
als vuil in de goot
hun schat is zo groot
in tonen en klanken
verbinden het hart
met wat vroeger bood
rest steeds meer leegte
van zielloze dingen
mechanische frasen
een levenloos zingen
verstarren de lijnen
gaat weelde verdwijnen
in strakke vakken
geen zacht vloeien meer
gemist…
kentering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 gespeeld
mijn koud lijfje met zijn warmte verrast
waarom heb ik nooit die stap gezet
zo'n dromende dreumes het leven gegeven
de gedachte enkel deed me beven
ontkenning groeide uit tot stil verzet
en toch voel ik nog mijn tranen komen
als ik dit kind zie in spel verzonken
mijn weerzin in verlangen verdronken
dan huilt mijn hart om mijn verloren…
Rimpels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
807 Verloren gewaande mensen met de ogen dicht,
in schroom te drijven zonder een klacht
om daarin een laatste last te dragen.…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
Hel en hemel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
959 hel
Zou iemand geloven, als ik zei, dat jij het was
Die ik in mijn gedachten beminde
Die mijn hart wist te veroveren als de bezitter van een opaal in strijd met de dood
Die onmacht die ik voelde was niet vreemd, zelfs verontrustend normaal
Dat wij ooit spraken als vrienden
Zo goed als ik jou kende, zo vreemd ben je nu voor mij
Dat je ooit verloren…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 De ommekeer leek niet denkbaar
keek verloren om mij heen, hopeloos in verlangen
zoveel leegte vulde eindeloos de afstand.
De nacht nadien verdween, een ontluikend begin
alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft,
mijn boodschap niet had mogen ontvangen.
De eerste voorzichtige schreden
vervolgen het verdwijnen..…
manestralen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 ik laat mij glijden op manestralen
ik laat me drijven op een rozewolk
even denk ik nergens aan
ik laat me zorgenloos gaan
ik laat me omringen met pure liefde
van zuivere goddelijke energie
al genietend sluit ik mijn ogen
opdat ik de wereld niet meer zie
is het mijn hart dat jij verloor
is het jouw stem die ik steeds hoor
zijn het jouw…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten die dauwdruppels betraden
achter de betonnen muren
van al die verloren…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 mag ik een stukje wandelen
zomaar, dicht naast jou
en wil je mij dan iets meegeven
uit je eigen bewogen leven
vertel mij
van jouw eigen vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over…