Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Avondwandeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 999
M'n benen stappen argeloos door voeten benen droogjes mee water streelt m'n hoofd 't gutst in het riool. Zo'n zee van rust.…
Klaas26 januari 2007Lees meer >

lief klein traantje

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Toen ging dat lieve kleine traantje richting de hemel met het andere water mee. Verplaatste zich landinwaarts richting het westen om daar met liters tegelijk lieve meisjes zoals jou te pesten…
michael5 november 2007Lees meer >

Gemis

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.405
De kroeg was leeg jij was er niet De muziek zweeg jij was er niet Kaarsen brandden het licht zo kil mensen praatten de ruimte stil Koud mijn handen bevroren mijn hart kleurloze wanden mijn hoofd verward Wijn was water gezelligheid koel vooraf de kater emotieloos gevoel…
prinses25 november 2007Lees meer >

Emmanuelle

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
'Caisse EMMANUELLE' staat er bovenaan de kassabon van Casino in Monflanquin hoe prozaïsch komen de 12 eieren 6 liter water heel brood en stok- erachteraan gelukkig ook nog 2 x 12 escargots anders had het net zo goed de vrijdagse bon van de Aldi in Leiden kunnen zijn…

Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 977
Draag mijn dierbare doden voor u uit Draag mij in de schemering Van't alledaags bestaan Draag mij, als ik dans in licht en schaduw van voorgoed verloren jaren Wij zien malkander terug Boven het water, op de brug Wie weet waarheen de wolken waaien? Het Leven is een lange omweg naar de dood....…

Dringend gewenst

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Weggaan heeft iets van blijven je weet van terugkomen en daarna opnieuw vertrek Denk aan de benenwagen niet aan auto of trein vertrouwen op eigen kracht Hoeveel kilometer loopt een mens zodra hij weet dat hij voortdurend op het lichaam bouwt De grenzen liggen bij dromen van wolken en water dat in zee samenkomt…

Verloren lente

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Haar hals draait zich zo dat zij soepel het water tussen diep en ondiep kan aanschouwen een plaats waar bevlogen uitrust en twijgjes het zwijgen verdiepen bijt hij zijn tanden bloot het klappen geeft lentegeluid maar eenzaam waakt zij naast de nekslag verloren, eer nieuw leven ontwaakte…
metha12 februari 2008Lees meer >

MIJN DOCHTER EN IK

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.191
Mijn dochter en ik zijn twee handen op één buik zij is het warme water en ik ben de kruik. We hebben ook vaak dezelfde gedachten als zij onrustig is heb ik slapeloze nachten. Nu zij zwanger is groei ik met haar mee zij een kilo, ik ook en beide tevree.…
Moeke16 april 2004Lees meer >

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

Repetitie (een variant)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.918
Zij blikt naar buiten en een lok zwaar water valt haar voor de ogen. Dan zet zij zuchten op papier omdat zij niet mag spreken. Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt haar pen treurend terzijde.…

Genieten aan jouw meertje

netgedicht
4.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 758
de zachte warme late zon koestert mijn hoofd in jouw schoot warmt mijn verlangen naar een glijdende duik in jouw ondiepe meertje met water zacht en glad waar lichte sprieten eeuwig kriebelen achter het horizonnetje duikt de ronde zon op weg naar morgen…

a capella

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.570
dein ik solo mee op ijle tegentonen volg de lage echo’s terug naar het koor grijp het trage stokje van de oude dirigent loop ik over water in een soepel ritme van kabbelende stemmen murmelende fluistermonden tot ik eindelijk meezing met de muziek in stemmen nog net op tijd voor het slotakkoord…
Gerardo12 juli 2006Lees meer >

Kinderlogica

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.522
“Nietus,” zei ze. ”Dat is omdat de aarde een bedje maakt voor alle zaadjes en zonder water gaan die dood.”…
sacrajewa13 september 2006Lees meer >

omring me met jouw kracht

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.269
aarzelend stap ik binnen op zoek naar kracht vertrokken door onmacht ontsteken van een klein licht verwarmd alvast mijn blik beklemming in de borst verdriet dat er uit wil zittend sluit ik mijn ogen water van zout vloeit rijkelijk over mijn wangen ik heb weer moed om op te staan ongemerkt heeft het me deugd gedaan…
histo21 september 2006Lees meer >

Continuüm

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.254
De hemel tussen lippen rood vermengt met blauw het water wiegt zich in slaap wordt wakker, wordt geboren in een andere werkelijkheid.…

basalt H.C.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
in de woeste, bezeten kop teistert het spookhuis van de kindertijd basaltblokken houden onwrikbaar de wacht aan de dijk onstuimige kleuren spatten uiteen gaan over in het wijde water woeste verfstriemen belagen het doek golven slaan in dikke klodders op het strand alle remmingen kwijt…
j.bakx29 oktober 2008Lees meer >

voorbereidend werk

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
in 't jonge avondlicht gooi ik een emmer leeg op 't stoepje voor waarna ik water veeg je doet de december- dingen; bloemen schikken en dan verplaatsen tot een juist effect draai je vorm en inhoud om je geeft wat vorm waaraan? aan herhaling van wat is gedaan ik doe of jij er bent…

Beroering

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
Lentepassie laat een bries ontsteken, rimpels stuwen water voort tot voedingbrengende beken, waarvan de roerselen ontbreken, blijven we in een verloren kilte steken, en gruwen we de februariwind.…
pama1 februari 2009Lees meer >

Afscheid zonder woorden

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Verlaten wacht het spiegelbeeld in het koude water van een herinnering die geen herinnering wil zijn. Gezichten zoeken het licht dat ze niet willen delen of verliezen. Stemmen verstoppen zich in de leegte van een afscheid dat niets achterlaat.…

Schouwspel

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 452
Schouwspel Op excursie door zijn leven; een schouwspel,meer niet, als een afgelegde huid:maak de geest los,spreidt haar uit, zoals vleugels fladderen in volle vlucht door de vrije onbegrensde ruimte;naar zee,op zee: uitgemergelde vrede van het woelige water,niets meer dan zee: hetzelfde als een doodsverlangen; rust,van de wijde watervlakte…
Benjamin30 maart 2009Lees meer >

Natuur bemind

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispelde libellen rakend een rivier bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten.…
mobar9 april 2009Lees meer >

Poging tot evenwicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Het donkere water weerspiegelt wolkenflarden in spiegelbeeld met pistool nog richtingloos onbewogen in haar ene hand Onvervulde verlangens zweven tussen willen en kunnen wachtend om zich te uiten in boosheid of verdriet Tot het langzaam wordt gericht een knal in echo’s weerkaatst spiegelbeeld verrimpeld achterlatend opgelucht op weg…

Tot op het bot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Met stenen die nog over water stuiteren, van her en hot tot aan de horizon. Hij wou dat hij haar zoenen kon.…

geef

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 895
leef als haar geluk als een bloem die de winter overleeft het water koud en bevroren ontdooit groeit en daarna weer bloeit teder groen haar kwetsbare blaadjes opent ze traag een licht brandend hart als een vraag middenin haar leven als mijn spiegelbeeld in jou zoek ik vind ik haar evenbeeld…
i2 april 2010Lees meer >

Drenkeling

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 485
Wie zo ernstig is beschadigd kan het litteken weerspreken slechts door falen en gebreken is de dichter begenadigd wie van woorden is verzadigd mag de blinde vlekken lezen want door vragen, stom gerezen is de dichter begenadigd wie zich tot drenkeling verwaardigt beschouwt het leven als een stunt als water naar het laagste punt is de dichter…

liefste

gedicht
2.1 met 315 stemmen aantal keer bekeken 37.473
liefste ik roep naar je over de bergen liefste ik loop naar je over het water liefste ik leef naar je onder de zon jouw handen hebben mijn huid doen smelten jouw vogels zijn door mijn haren gevlogen jij woont in mijn handel en wandel ik wil je boot door de nacht zijn ik wil je strand overdag zijn ik ben je schaal wil je mij…

rust

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 867
en in het kolkende water naar lucht happend hangend tussen hoop en vrees naar beneden stort en daar geen rotsen vind maar waterlelies en in serene stilte blijf drijven…

Illusie

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Terwijl wij vrijen en onze weldoener Eros bloeit en de valse glitter verdwijnt slaat de zee het rotsgezang met water dat wil schreien om het harde deel van ons beiden terwijl de kraaien vallen als hartaanvallen van het doods behang dat scheurt omdat wij vrijen dromen wij teveel.…

druppelen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 730
onder de bomen is het droger daar buigt het gras niet, naast de regen wordt maar weinig nat en loopt de hond niet zo te trekken even staan, even nog ademen zuiverend verlaat de avond thans de dag tot ver in schemeruren leeft de herfst hij laat het water langzaam rijpen op het laatst dat zomerblad…
switi lobi19 oktober 2010Lees meer >

Heilzaam

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
Dit vroege, oude land kent een andere stilte vindt lagen van oer terug en zingt het water stijf Het is er onverwoestbaar breekbaar, terwijl in de verte een kind huilt en een wolf en de wind De schaduwen lang en jong in vloeiende beweging uit de uren van duister gerukt om te wenen en te helen.…
Kees Keizer3 december 2010Lees meer >