Alle inzendingen

MAN BIJT TANDARTS er komt een man bij de tandarts volledig horizontaal gelegen m'n hoofd wat naar achteren m'n ogen zelf geblindoekt wacht ik af... 2 Vrouwelijke tandarten buigen zich over me heen m'n mond valt open "verder open meneer" ik gehoorzaam martelwerktuigen worden ingebr...

ik heb de lente meegebracht de tulpen aan je deur gehangen achter je winterse raam heb je ze in een vaas gedaan “kijk eens hoe mooi” dat zag ik aan je lippen ik heb de liefde meegebracht als we zwaaien huil je zacht was het maar zomer

Mijn poes spreekt een taal zonder moeilijke woorden: het is lichaamstaal.

op het grondgebied van de twee delen in Lutjebroek bouw ik mijn huis op de vergeten stenen en kijk in de stilte om me heen naar 't hol van de boom waar de vleermuis ontwaakt terwijl een straaltje vocht langs de boomschors de grond in sijpelt heel deze tijd speelt in de sfeer van ...

jij laat me binnen je hebt je deur ontsloten ik glij de gang in vage herinneringen aan toen ik hem ooit verliet vanaf de andere kant? Dit is het andere beminnen het voorspel waarvan de natuur in stilte heeft besloten of het al dan niet in een menselijk vorm zal worden gegoten en a...

Het loopt uit de hand: corona is in ons land! Nu ben ik hele dagen thuis. Thuiswerk, schoolwerk, huiswerk, en zelfs thuis luisteren naar de kerk. Het voelt als zitten in een kluis! Deze dagen heb ik veel vragen. Toch ga ik niet klagen, want er is keer op keer, zeer zonnig zomerweer. ...

In dit soort tijden kom je er langzaam achter wat belangrijk is

zo zin je te aaien en te knuffelen minnekozend aan je hele lijf te snuffelen je handen plat te knijpen je lippen zwoel te verwennen ik ben niet meer te temmen zou alle zeeën doorzwemmen en heel, heel ver rennen voor één kus van jou

Haar neerbuigendheid kromde door handzaam gedrag in juiste richting.

we dachten de mozaïek van het leven te hebben gelegd jij met magie en een stralende lach ik creatief in kracht wij moduleerden heerlijke kleuren repeterende liefde was hot op vloeren en muren onze kunst kende alleen adembenemende uren oefenden geen puzzels maar verbonden wat z...

Wel voedselschaarste, polio, tb en difterie. De werkweek had zés dagen, hard werken (zelfs in mijnen!) zonder klagen. Geen internet, tv, cv, WW. Ik weet het best: je mag niet vergelijken maar ik was net ineens terug aan ’t kijken.

in die kleine catacombe hoog op zolder aan de gracht met nog net dat ene raam waarin je de ster nog zag die je al in je droeg daar heb je in een schriftje binnen verwachting en angst je onsterfelijkheid vast opgeschreven een licht waarvoor geen lampenkap meer nodig was het stond al vast ...

het was eerlijk spel dat klein en kind ik zo graag speelde tot later ik ontdekte dat meer dan droom het mijn roeping was als anderen al sliepen tot in laatste uurtjes studeerde ik het vak in mijn hoofd en hart omdat ik zorgen wilde voor de mens die lijdt de tragedies die ik zie zij...

O klamme koude, die me 't krimpend herte beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten, als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten, doet nederbuigen onder 't lood der smerte, - doet nederbuigen in wanhopig smachten, zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte de tred des wandlaars, onb...

Zij stonden kaarsrecht met tranen in gevecht, tijd is lang gespaard dat was wel haar aard. Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken. Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard. Ook dat wat de tijd wellicht zelfs stil kan zetten w...

Mag ik twee frikandel speciaal, nee, doe maar van die extra lange en drie "vlees"croquetten, hoezo "vlees", zijn dan niet alle croquetten met vlees? Doe mij ook maar een patatje oorlog, jawel, doe maar het grootste bakje, met extra mayonaise, sorry, fritessaus. ik moet toch ook om ...

Poes ben ik stoer en dik alles zie ik en ruik eten achter elk kattenluik ik struin en ik schooi vogels, een muis als prooi jaag, beslis of ik vecht of vlucht of ik kijk naar de wolken in de lucht. Waag het niet: andere kat in mijn gebied klauwend, knauwend val ik aan het is de strijd om...

wat zou ik verliezen als ik nu bezwijk aan dat wat me zomaar doden kan? (niet zo veel, enkel mezelf) wat zou ik verliezen als jij mijn lieve schat gaat hemelen door dat enge jeweetwelwat? (alles, meer nog dan een hele wereld) zo voeren we strijd met wat ons eenzaam maakt de eeuwige angst ...

TREKVOGELS Het zou wel overgaan melancholie om afscheid van wat eens zo vertrouwd dichtbij was en voelbaar Een hoofd achter een spiegelbeeld een hand op een schouder een naakt lichaam ervoor onbekend en ver weg

Soms weet ik niet meer wat ik wel kan zeggen maar ‘t is geen grap te leven met coroon! het is een hel wat ik je schroomvol toon en ook nog niet in woorden uit te leggen, maar vat wel moed, er zijn veel lieve mensen die werken nu zo hard, verleggen grenzen! Snelsonnet

Voorbij onrust heerst innerlijke vrede. Voorbij tegenstrijdigheid groeit saamhorigheid. Voorbij de tijd, voorbij gisteren en morgen, leeft eeuwigheid. LUISTER! aandachtig, naar vogels die blijven zingen. ZIE! met open ogen, hart en ziel, hoe witte wolken blijven drijven. GENIET! van het...

Een varkentje op de grote hei dat liep er oh zo vrolijk bij ’n bruine labrador kwam erbij blij vervolgden zij, zij aan zij ’t varkentje sprak tot de hond: ga gerust ruiken aan m’n kont maar ook ‘n kusje op m’n mond d’hond kuste ’t varkentje terstond ’n heftige dierenlief...

Op een draaistoel kijk ik rond de tijdcapsule van mijn hoofd vliegt en bedenkt verhalen van herinneringen en beelden die passeren, ik reis naar mijn geboorteland Het bestaat niet, nooit heeft het bestaan, het is soep van levenslang aan mijn voeten geplukte ingrediënten, gekookt in d...

(versje van balorigheid) vallen doe je nooit naar boven dan heet 't vliegen naar de maan doch je moet je staande houden en op de benen blijven staan met een glimlach op de lippen schrijf ik alle nonsens op en om uit de band te springen kies ik voor het ruime sop teneinde langzaam op t...

Toen geld en hebzucht de trottoirs gingen beheersen - door commercie en verleiding aangestuurd - ontstond ook elders twijfel aan het streven naar geluk 't was niet zozeer de zekerheid van sterven zoals de kunstenaar het voelt nee - 't is het inzicht dat gelukkig zijn voldoende kansen krijg...

Er ligt een generatie geveld met rimpelige huid dof als perkament tesamen met alle kwetsbare zwevende tussen zon en maan wantrouwen en zorgen verdoven het brein steeds meer winkels sluiten hun deur voor de corona geur adem die binnen komt sluipen als de pest dat de economie omver g...

wat zouden we graag weer even mopperen over het weer elkaar omver lopen in drukte irritaties over flauwekul en meer wat zullen we straks vriendelijk in weer en wind belangstellend groeten begripvol en eensgezind toch?

De aarde likt haar wonden Mensen blijven binnen Covid lijkt te winnen Vaccin nog niet gevonden De aarde likt haar wonden Mensen nemen afstand Een crisis in het land Bedrijven zijn verslonden De aarde likt haar wonden Mensen steunen elkaar Overheid komt met gebaar Maar wie voedt alle...

sedert corona bijna alles uitmoordt sterven er geen anderen meer althans... in kranten lees ik niks meer laat staan al die verhalen die je soms hoort!