inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 72121):

verpleegster

het was eerlijk spel
dat klein en kind
ik zo graag speelde
tot later ik ontdekte
dat meer dan droom
het mijn roeping was

als anderen al sliepen
tot in laatste uurtjes
studeerde ik het vak
in mijn hoofd en hart
omdat ik zorgen wilde
voor de mens die lijdt

de tragedies die ik zie
zijn van klein tot groot
als er iemand wegglipt
stemt het mij verdrietig
de glimlach van een baby
vrolijkt mij dan weer op

de strijd met magere hein
alsook kritieke momenten
blijven in mijn gedachten
omdat ik niet aanvaard
dat de prijs voor leven
wordt betaald met dood

wat mij staande houdt
is de trots die ik ervaar
aan knuffels uit respect
die mij stilletjes bedanken
voor de aandachtige zorg
die ik geven kan en mag

... Verdicht in coronatijd | 30 maart 2020 ...


Zie ook: https://deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
31 mrt. 2020


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 19



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)