5854 resultaten.
Dichters II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
707 ik heb het nooit begrepen
dus leg mij uit
waarom ik onderga
deze jarenlange ketting
rondom mijn zijn
is het de put
waarvan ik het deksel
verschoof
of het contact
dat ik verbrak
met hem
die mij bespeelde
en hoe bevrijd ik mij
van zoveel kwaad
van deze groep
bezeten van haat
en mij beperkt
in Nederland
zijn straffen niet…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
maak mijn hart van wrevel vrij
leg in mijn hart de ware vrede
maak mij welgemoed en blij.…
Logistiek raakt in paniek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
489 mechanisatie
de logistiek raakt
in paniek door de
snelle vlucht naar de stad
waar alles zich samenpakt
zonder privacy en cultuur
de cirkel is weer
compleet en wij hebben
dat ooit geweten in
ons micro samenleven
maar dat is allang vergeten
nu is de trend mondiaal
de conglomeraten zijn
onbeheersbaar geworden
binnenlanden zijn leeg…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer bij de tijd te geraken
want ik leeg…
mijn kindje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 gevoel gedachten
uit dat heerlijke tochtje op de fiets
toen we beiden zo
verschrikkelijk onbedaarlijk lachten
weet je nog
‘t kwam werkelijk helemaal uit ‘t niets
Uit die donkere dagen
toen we van ellende
maar wat in bed te liggen lagen
somberheid was toen troef en dat
dat steeds meer wende
we deelden ons verdriet
dat ons schijnbaar met
lege…
Ik die had kameraadschap uitgegeven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.754 Daarom omfloerst nu waas van smart mijn ogen,
ik zie mij door de leege jaren zwerven
die liggen voor mij een verlaten veld;
en zie de bronnen van mijn kracht uitdrogen,
mijn hart verdorren in dit levend sterven:
ik had mijn zaak op broederschap gesteld.…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
finaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
891 maar naargelang de monding
met spaarzame passen
uitdijt in een meanderen
van het oeverloze
naarmate
het gewicht van hetzelfde water toeneemt
word ik steeds minder
bijna drijvend naar de afloop
minderend als de loop van een kanon
steeds meer kantlijnen om me heen
op het werkvlak van zwijgen
alsof er een oude stiel is
bewaker van een leeg…
Afdichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Er valt heel veel
op mij af te dichten
op alle terreinen des levens
uit je gerust, leeg je gemoed
maar doe het wel in dichtvorm
als je wilt, als je kunt, durft
of een doorlevende hartenkreet
dan valt het lichter
voor mij als dichter
maar wil je me echt raken
op de man, de mens af
ga dan maar tekeer of negeer
'gooi het badwater maar weg…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 op een grijze
maandagmorgen
in september
zag je zonder
het te weten
voor het laatst
de Drentse hei
een seinwachter
zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust…
Rutte stuurt parlement naar huis
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
460 Rutte stuurt parlement naar huis
225 kamerstoelen blijven leeg
de Koning stemde direct toe
is het gezeik over zijn stoelen
ook meer dan modder-flodder zat
het uitschakelen van de democratie
versnelt tenminste ook de verbouwing
van het binnen en buitenhof
Rutte en Willem zijn goede vrienden
al sinds Beatrix, de vorige majesteit
samen staan…
Held
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 De dromerige
nachten, de lege dagen, vullen kunt.
Je bent een held als je vanuit de diepte
weer mens weet te zijn aan het oppervlak,
van geen wijken weet wanneer het tij
zich tegen je keert.
Een held ben je en je weet het,
om het morgen weer te vergeten.
Even besef je het, dat je het lef hebt,
om door te gaan.…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 publieke ruis
in strak zender
en antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die van
coronaire smetten vrij
waar vroeger zonnevlekken
altijd stoorden in de
bijna lege…
geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
683 Het kind maakt alles anders
haar heupen breder
haar borsten voller
zijn blik wordt dieper
de hare zachter
Het kind maakt alles anders
het belegert je huis met
knuffelkreetjes en zoete geuren
het zuigt je leeg
het knijpt je fijn
het wurmt zich een nestje
tussen vier armen
tussen twee levens
Het kind maakt alles anders
hoe dapper draai…
Zelfbehoud?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
365 opgehouden in z’n
versnelling, waarmee het
leven gaat meanderen, de
aderen en de beddingen
slippen langzaam dicht
waarmee de toekomst in
perspectief doorgelicht
om niet totaal droog te vallen,
in een duurzame ondertoon
een veilige weg te banen, maar
diep van binnen blijft de vrees
die z’n eigen web zal spinnen
ten koste van een ander leeg…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Populieren en vogels verbazen zich:
lege pleinen - waar blijven de mensen?
De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
goedemorgen, eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 vandaag met jou
in de stilte van de ochtend
scheurt knisperend muesli
als spreken mij tanden aan
de doodse stilte even uiteen
in de stilte van de middag
verhaalt geslurpt vermicelli
het doodgezwegen verhaal
dat ik al duizendmaal hoorde
in de stilte van de avond
kletteren druppelend tranen
als stormen zij hagelstenen
op mijn zwijgend lege…
Anceren zonder bal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Tussen leeg of veel te vol,
zoals in ons eigen hoofd.
Ons eigen stadion.
Leven is naar spelen kijken.
Leven is balanceren,
zoals baldadig voetbal is.
Spelen met een bal.
Leven is samen balanceren.
Is anceren zoals voetbal is.
Leven in ons eigen hoofd.
Spelen zonder bal.
De dichter is weer gaan spelen.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 uit een alfabet
buig de rij van a tot z
totdat hij breekt bij de k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille uit
leg…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Goochelaarshanden
netgedicht
5.0 met 84 stemmen
868 je lacht mij
een heerlijke mond
met tanden toe
in jouw winkeltje
pontificaal
sta jij te shinen
achter een totaal
lege toonbank
ook reclames en
verpakkingsmateriaal
zijn niet te vinden
in jouw rusteloze handen
op professionele
toon vertel jij
dat in de winkel
alles te koop is
juist het ongewone
dat smaakt naar
zoete tonen…
Vaccinatiestraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Ik zie een pandemie de straten legen,
angst en onmacht beheersen het land,
het R-getal stijgt, krant na krant;
ik kan er niet meer tegen.
Er staan nauwelijks nog files op de wegen,
die wandelen nu langs de waterkant;
ik spreek slechts collega’s die, vierkant omrand,
over het beeld van ‘zoom’ bewegen.…
Raap ik schaduwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht draagt
licht zijn kleuren
over mijn gezicht
in een heerlijk
zonnegloren wordt
warmte geboren
waar jij en licht
jullie eeuwige
passe de deux dansen
raap ik schaduwen
die warm van de zon
roder kleuren om en om
ik leg de avonduren
in een ronde mozaïek
bekleedt zo de aarde
tot wij aangeland zijn
bij de nacht waar alles
in zwart…
Staakt het vuren!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
656 Staakt het vuren, leg neer die geweren en stop
met bombarderen, geen mens is onsterfelijk!…
Krimp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 “We peuteren de poriën van je laklaag leeg.”
Een belofte die ik niet kon weerstaan.
Gelouterd keer ik terug op de weg
waar leegstaande kantoorpanden me aanstaren.
Frontale splinters van licht doorboren mijn netvlies.
Ik richt me op de horizon, kies een koers
als een duif met thuisgevoel
maar van afstand geen benul.…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een fles wijn
De lethargie
Van een vergeten glas
Op een leeg…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel
heeft laten zien…
gloeiend, vloeiend,
voor de schaduwen uit,
leg…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel
heeft laten zien…
gloeiend, vloeiend,
voor de schaduwen uit,
leg…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.…