9413 resultaten.
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
De ijsvogel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.005 de exotisch ogende vogel
stelt zich niet de vraag waarom
zijn schoonheid zo'n verrijking is
zittend op de ijle boogtak
kijkt hij niet neer
op de kleurloze
vliegende massa
om hem heen
maar omlaag
voorbij aan zijn
spiegel op het water
in stilleven gevangen
wacht de schuchtere jager
geduldig op zijn dagelijkse kost…
grote grijze zee
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
666 op en neer,
vliegensvlug
naar koele
kalme kust
wat is land,
wat water?
waar landen,
waar niet?
hier niet –
mens is er,
knallen en
snelle dood
door, weer door
achter ginds
is eten
en rust
volg zon, sterren
vlieg erheen,
met ons mee
op en neer,
vliegensvlug naar
grote grijze zee…
Vader
gedicht
3.6 met 20 stemmen
18.948 vader kocht ooit
een verzameld werk
een bundel gedichten
van degelijk merk
bij wat hij mooi vond
zette hij strepen
een enkele keer
een uitroepteken
bij tijd en wijle
herlees ik die
zeer summiere
biografie
in een code
van strepen en stippen
steeg het water
hem naar de lippen
-----------------------------------------
uit: 'Goejanverwellesluis…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Zielemaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
977 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde blijven
wanneer de wereld gebroken
zoals de maan in het uur van afscheid
Wij beginnen samen de reis in dit heelal
zonder grenzen, jij en ik…
Wolkers' wereld
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
853 Eiland van vrijheid, blonde duinen,
weidsheid, water, eenzaam struinen
door oneindig ogend land.
Vergezichten onder wolken
die het hemelsblauw bevolken.
Hollands paradijs op zand.
Boerderijen, mooie luchten
meeuwen schreeuwen, lange kust.
Wolkers' wereld: niets te duchten
dan de vrijheid en de rust.…
Bidden nu wat vaker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 vaak dreigt
de hemel te ontladen
of is het de hel
wij baden wel
maar het bewijs kwam
nooit met bakken uit de lucht
wij zijn gevlucht
voelden al nattigheid
in onze hoop op boven
de hemel is weer blauw
wij bidden nu wat vaker
dan breekt de hel los in het water…
RUTTE'S DORST!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Rutte drinkt:
koffie met z'n moeder
thee met de Koningin
water met z'n kabinet
een borrel met Ivo
een biertje met Jort
en wijntjes met z'n scharrels
Rutte weet z'n dorst te lessen!
NB En met Samsom 'economische' drankjes!…
Janna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 zodra zonnen de hemel aanraken
van diep blauw dat nooit ophoudt
bloemen in de vrucht ontwaken
zich hullen in weelderig maïsgoud
de rijp van verse weiden smelt
zodat druppels als parels blinken
zodra lessend water tintelend opwelt,
dan kan er maar één naam klinken…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
Als het zon geregend heeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Als het weer zo
Zeldzaam mooi is
Dat het zelfs hier
Bij ons in wat een
Uithoek van het land
Heet bovenmatig veel
Zon geregend heeft -
Dan is het tijd om
Stil te zijn, alleen
Maar stil - zo stil
Als het kleine voorntje
Dat met zijn ogen wijd open
Is vastgevroren in het
Half heldere water van
De vaart waar ik
Met goede moed…
Van oersprong
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Als een dolfijn die denkt
een kat te zijn met negen levens
sprong zij in het diepe water
Poseidon hier kom ik
Neptunus daar ben ik
hoe meer zee hoe meer min
Moeder Aarde vaarwel
Vader Zee ontvang mij
ik ga weer naar de bron
vanwaar we kwamen
daar wacht ik
ooit keert iedereen terug…
De nuance
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
605 ik wantrouw de stelselmatige stelligheid
ik vertrouw daarentegen de zoekenden
de breekbare geluiden, de brakke tinten van het ochtendlicht
de twijfel, in woorden die moeilijk te omschrijven zijn
de hapering, de rimpeling in het water
de ommekeer in de rechte lijn
de wolken voor de zon
de zon die achter de wolken schijnt
en het woord dat eigenlijk…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
blijf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 paar dagen
drie of vier
liever jaren
voor je weg gaat
blijf
dat idee
is geen idee
want het is
altijd weggaan
zelfs in mij
is er iets buiten mij
dat weggaat
ik kan niet helpen
dat ik kijk naar de mist
in de straten
en over het water
zoveel boten
en aan
de overkant
de overkant
altijd de overkant
toch een…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
het hotel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
896 de brede trap
waarin hun
voeten verzonken
in diepe tapijten
zij giechelde
onwennig
de reusachtige kamer
was ( te ) mooi
zij wilden gelijk in bad
maakte de spiegels
verlegen
het stromende water
smoorde intieme geluiden
cupido die stiekem om
het hoekje had gekeken
trok zich zacht terug…
Justin
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 En weet je, het kind heeft gelijk,
glipte door mijn geheugen heen, als water door een visnet...
Ik maak deze blunder vandaag nog goed,
nu maar hopen dat ie het ervoor doet,
want lieve knul, Opa en Oma houden van je hoor!…
Voorgevoelens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er was wind,
hij waaide tegen
ook was er water
dat wat aanmodderde
en het goot,
dat het rampen regende
dus het was niet goed
maar de hoop bleef steeds
dat het over waaien zou,
tot de donder insloeg
in kartonnen dozen
vol weggepakte kommer
Leeg spoelt dan toch
alles verder
zonder start of einder
verlammend in het niets
van nutteloze…
Een paaskleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 Een molen die domineert
tussen wolken die drijven
een paarse kleur klimt
in stroken naar boven op 't land
hoe trouw is het groen van de berm
en het riet dat zal groeien
het water zo trouw aan haar blauw,
zo donkerblauw
als die ogen van jou
en ik denk aan het strijken van een hand
over de huid
die daarna landschappen toverde…
Belichaming
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.361 een bed van rozenvlees
doortrekt mijn aderen
krimpend van begeerte
naar water in de woestijn
alle luchten wuiven weg
terwijl onze genen zich
stempelen in spiegels
gelijk van adem en bloed
omtrek ik jouw middellijn
drink jij mijn zielswater
met omarmen van huid
en inlijven van schaamte…
De brug, dichtbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 Daar sta je dan, aan de overkant
Ik kan niet bij je komen want
Er zit water tussen ons.
Je steekt je hand op, enthousiast
Ik doe mee, hou me aan de reling vast
De brug is lang
Een fluitsignaal klinkt luid
We schrikken beiden, maar vooruit
Om bij elkaar te komen, moeten we nu gaan lopen
Kom je?…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Oog
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.095 Zwart van drift
Gebrand op het mijne
Rondom helder wit
Voor altijd het zijne
Op hem gevallen
In vorm van het kleine
Stille wateren diep
Met zichzelf in het reine
Open vol licht
Heldere zichtbare lijnen
Eerlijk en recht
Het sporadisch vileine
De toekomst gezien
Overwegend het fijne…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…