6196 resultaten.
Tranentocht over mijn wangen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Soms dan moet ik huilen
Vocht hoopt zich op over mijn ogen
Niets kan ik dan meer zien
Alleen een wereld van wazige weerzin
Een klein meisje
Houdt zichzelf voor de gek
Ontneemt zich haar eigen zicht
Geeft haar naasten een andere plek
Even wachten op troost
Even wachten op het onmogelijke
Even wachten, want wie kan komen?…
weekdiender
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
703 zinloze diendaad
ja mijnheer, nee mijnheer,
zonder pardon geen goedendag
het weekend, iedere week
aan het eind van zijn Latijn
wacht gelukkig het drijfzand
van niet moeten maar mogen
wil hij en kan hij zo vrij
als een varken de modder in
op zoek naar vijfdaagse truffels
zonder hemd of das
het maatpak op de stoel
en enkel hij met zichzelf…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Terwijl de rood-
bruine gevel zich
ondanks zichzelf nog
steeds gespiegeld weet
in de avond waarop
mensen luidruchtig
naar elkaar op zoek
gaan.…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 het is een laat doorprikte leugen
want alles weigert rust
aan zichzelf overgelaten
door niets aangedreven…
Zoals je ziet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Je bent uniek zoals je bent
Niemand ziet de beelden in je hoofd
De gedachten die je onderkent
De redenatie waarmee je jezelf looft
Niemand is ooit van zijn eigen wereld beroofd
Een andere kijk is iets dat nooit went
De visie die je de wereld inzendt
Het geen dat de mens zichzelf belooft
Niemand weet wat de ander drijft
De vrije wil blijft…
ruggen-tegen-elkaar-liefde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
836 hij raakt mij niet kwijt
ik voel zo, dat hij
aan zichzelf lijdt
maar ziet hij ook
mijn duizend tranen,
mijn, ons eiland
van verdriet
waardoor wij een steeds
kleinere weg banen…
Duifje in Tenerife
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 Hij was geringd en zat heel rustig
te draaien op een puntig blok
maar in de storm waarvan ik schrok
bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig.
De druppels van het wilde water
raakten hem niet maar ik leek later
een grote bundel wandelnat.
Een jogger met heel forse kuiten
rende door dit zo prachtig buiten
maar ik had ruim genoeg gehad.…
muizenplaag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.728 Een plaag
en zeeën van tijd zichzelf te onderscheiden.
Die duffe lullen in musea, nooit
na afloop een derde helft.
Fietsen in een flitsend jack,
schilderen, dichten, macrameeën.
En sinds kort ook sjokken met van die stokken.
Nordic walking en na afloop koffie met gebak.
Heb wel zin ze plat te rijden
in hun pseudo-sportieve kloffie.…
Dat raam
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.296 Stilte,
het enige wat ik hoor
is het geritsel van blaadjes,
we hebben net een proefwerk gehad
en iedereen doet iets voor zichzelf
ontspannen staar ik naar buiten,
rustig aan mijn kant van het raam.
Aan de andere kant zit een vogeltje
aan zijn kant van het raam,
even kijken wij elkaar aan,
allebei aan een kant van dat raam.…
Bye bye Betablokkers!
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.748 Schatje, wat heb jij een kracht
Je moest stoppen met je tabletten
Hebt ze vijf jaar lang moeten slikken
Nu moet je lichaam zichzelf compleet resetten
De eerste dag na het stoppen
zat je als een junk op de hoek van de bank
Je spieren verkrampt, je hartslag honderdzestig
Je benen loodzwaar, je rug stijf als een plank
Petje af voor jou
Schatje…
plekske opschuiven astemblief !
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.462 hoe onnozel is de dichter
die zichzelf kapot schrijft
bang is om een plekske
kwijt te geraken aan de
dichter die het meer verdiend ?…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Een man draagt zichzelf door de dag,
de handen tot kommen, ze testen
de adem, die is er, alsook zijn papieren,
die liggen op stapels, dringend en dun.
Op steigers die uitzicht schoonwassen,
ruit spiegelt ruit ruit, daartussen de pluisjes,
de mussen, een lijstje te licht om te landen,
waarop wat onthouden moest ooit.…
Daar in rottende bladeren
gedicht
3.1 met 128 stemmen
20.518 Hij vindt
zichzelf in stof dat hem aan aarde bindt.
Daar in rottende bladeren ontwaakt
de ringslang - die lange zinnen verbindt,
dat rappe, doortastende woordenlint -
door jubelzangen alert gemaakt
op warme hapjes in de buurt. Dat smaakt.…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.
Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.
Wij vonden een warm café aldaar.…
Icoon
gedicht
3.1 met 11 stemmen
14.027 Ik kwam aan een oase, een vrouw
stond blootsvoets in zichzelf geschaard
lege ogen boven een mond vol krijt
levende afwezigheid. Zij strekte zich
tot in de verten uit, eindeloze
bruid. Lemen voeten kreeg ik, veren
van de vogels die haar omhalsden
ik voelde mij zo wijd als zij.…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 Als ik de liefde met je bedrijf
houdt de tijd zichzelf verborgen
telkens vergeten wij tot morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik…
Kerstmis, missen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.834 Langzaam ziet hij haar verwelken,
haar ogen zoeken zijn liefde,
waarin ze helemaal zichzelf kan zijn,
ook de vlinder wil zich warmen,
en haar heel lieflijk en teder,
met zijn pootjes omarmen.…
Blazen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
817 Het meisje wilde de kauwgom uitproberen
en blies zichzelf daardoor bijna dood
maar de ballon werd echt reuze groot
om daarna in duizend vlokken te exploderen.…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
Haar tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 Soms denkt ze
aan vroeger, verdwijnt
in zichzelf
op haar lippen verschijnt
een glimp
van een glimlach,
dan trekt het weer weg
en lijkt ze verstard
als iemand zegt:
“mevrouw, wilt u thee?”
Ze denkt slechts
in koffie, thee of etenstijd,
dan staat ze op,
was het geen bedtijd?…
positief denken.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
879 het voorafgaande is onzin en moet
niet te serieus worden genomen
omdat je anders blijft hangen
in de verleden tijd als in een net
pik er alleen het nuttige uit en ga
door met het zinloze wat je daarvoor
ook al deed want de spin van de tijd
redt zichzelf toch wel, laat je niet
klein krijgen en ren vooruit en pik
onderweg woorden die je…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 uren vervagen naar het niets
als ik al door het rood op jouw wangen
met bewondering aan het genieten ben
laat staan als je vinger mij aanraakt
en terwijl vlinders zijn gang gaan
willen de minuten niet stoppen
noch tijdens het horen van je stem
zou ik nog weken met jou
op zoek willen gaan naar het diepste
maar wanneer de dag zichzelf…
Verkeerd paard ?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 Hoe voort te gaan van twee
die naast zichzelf bestaan,
de grond splijt waar ze lopen,
haastig,en is slechts een kleine
stap van het omgewoelde pad,
wat de ene is en de ander slechts
mag hopen, naarstig zoekend
zonder spijt, blijkt de afstand
tussen hen niet ver, die zich in
de soort herkend, verstoord de
evolutie hun tred, wankelend…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit me één dagmars af te ronden
eiland.
-----------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Billen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
686 De politie roept vrouwen die zichzelf op de beelden herkennen op zich te melden.…
hardleers
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
536 laat mij maar
een hard hoofd hebben
het is anders
te vlug van een ander
het krult er
van de softe neigingen
meer en meer
trekt er een lange adem door
het besef komt
van opzij
aan de kant
waar het begint te neigen
en het gezicht krijgt
van een mens
die aan zichzelf doet
mijn vingers reiken
tot in de andere
zijn vel en het knabbelt…
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
677 in de nacht,
woorden van een andere oever,
van bomen die de knoesten pellen
wachtend op het laatste veer, om
de geroeste schakels van hun strijd
in de kettingen te tellen, in het zicht
van de nog te ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde diepte, met zichzelf…
Lekker bakkie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.122 Lekker bakkie hè - zei hij
terwijl hij rondkeek naar de meiden
met hun veel te strakke billen
die zij holden langs de pier
en zij knikte - keek er naar de lucht
waarna zij niets meer zeiden
in gesprekken zonder woorden
met zichzelf - drie kwartier
Het is hier mooi hè - zei zij toen
waardoor een eind kwam aan hun zwijgen
en zij pakte hem…