615 resultaten.
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
686 voor de hoofse trappen
van een nieuw paleis
waar Vrouwe Justitia huist
en grijsgewolkte beelden
over zijn koegedachten dwalen
staart een man verslagen
naar het einde van de rit
een leven vol van nemen
graaien en begaaien van
slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de…
De Buffel
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.471 Het zeewater stroomt mij door de aderen,
dat weet ik zeker.
Ooit was ik in een vorig leven commandant van
het gepantserde ramtorenschip De Buffel.
Ontelbare keren stond ik er op het dek
meedogenloos bevelen schreeuwend
naar de bemanning om een vijandelijk schip
onder de waterlijn goed lek te stoten.…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Zo lig ik als een landkaart uitgespreid,
vol leeggezogen aders, naakt en oud,
en wacht tot hij de weg gevonden heeft.
Maar ongelezen wordt het land bevrijd
als hij daarvan een stevig scheepje vouwt
dat zich nu licht aan wind en water geeft.
--------------------------------------------
uit: 'Niet ik beheers de taal', 2004.…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers
waarop mijn doemgedachten grazen
ze houden mijn vechtlust onder de plak
als stormen door mijn aders…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
De kleine dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
686 Teder beroer jij mijn wang,
Liefdevolle kus,
Bezegelt de liefde,
Hartstocht verhit mijn aderen,
Als een onsterfelijk vuur.
Je fluistert mij toe,
Zingende klanken,
Het einde van een grauw bestaan,
Simpel woordje,
Immense betekenis.
Ik hou van jou…
Wie weet zeker ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Dat ons bloed eeuwig,
door onze aderen vloeit.
Dat adem lucht is,
die door alle longen stroomt.
Dat wij stoffen wisselen.
Dat legers van microben,
ons egoloos beschermen.
Wie vloeit?
Wie ademt?
Wie wisselt?
Wie beschermt wie?
Dat we denken dat 'ego' bestaat,
en dat ik anders ben dan 'jij'.…
Intens gevoel van zwanger zijn
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 Intens gevoel van zwanger zijn
gerommel en beweging
Geen armpje, voetje alleen pijn
gedwongen tot verpleging
Ischemie is hier de vader
blokkade van de levens stroom
Geen zuurstof in de ader
vrij-blijvend is een droom
Verlossing is de moeder
techniek van onze tijd
de smalte is het loeder
geen ruimte is een feit
De keuzes zijn…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.
De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”
Naar het licht, vrij in de wind,
een sleutel zijn
opdat ik
weg
kan
en
zijn?
water en brood
is niet langer genoeg...…
Door de bomen het bos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
335 waar ik straks van genot zal kraaien
volop in jong blad en stam gehuld
die ik daarna nog jaren zal dragen
knip mij maar niet korter of scheer me weg
want eens ontspruit ik tot een megagroot bos
waar zelf staal en beton het tegen aflegt
nu rust ik nog in een kleine kinderhand
vol afwachting wanneer ik opkomen mag
de grond prepareert de aders…
Houterig
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.092 Ik heb een bundel aan hout opgeslagen
vol met dode takken die elkaar verdringen
goede en slechte jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het amputerend knagen
Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen
mos was de stinkende zwammen weken voor
vliegjes dansen het afgezaagde verleden door
hangen in groepjes spinsels te vergaderen
De…
Oude dames
gedicht
3.6 met 67 stemmen
18.219 Hun schoenen passen altijd bij hun tas,
gezonde kousen steunen oude aderen.
Een fleurig sjaaltje siert hun saaie jas,
een beetje lipstick tegen het ontbladeren
en zilverwitte krulletjes omkaderen
't gezicht dat vroeger mooi of lelijk was.
Dit is mijn voorland, zo zal ik verwelken.…
E.R.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.770 ...en hij blijft zijn vriend gaat terug
schrijft een brief aan zijn vriendin
die is nurse maar eigenlijk arts
negeert de brief die wel wordt in-
gezien door verplegend personeel
en hoofdarts houdt vinger op slag-
aderlijke bloeding met een vaart
door het ziekenhuis fat coole dag
voor assistenten die fout maakten
malaria slachtoffert in…
Flat square
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.676 Maar nu haar aderen met kalk verstoppen
kan ik dat maximaal een uur verkroppen.…
the sky
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 mijn moeder die kunstenaarsbloed
in haar aderen voelde
knutselde met haar pianovingers
daar twee grote engelenvleugels mee,
die ze lieten verbronzen.
boven de schouw hield dat kunstwerk
voor ons woordeloos een opdracht in.
dit zijn jullie vleugels ,
vlieg vogelvrij!
plus est en vous!
laat je door niemand knechten.…
EIGEN UURWERK
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.544 Maar zo w’ hem tasten met wat minder haast, meer zins,
Wij zouden voelen dat elk klopje van die ader
Een treedje is naar ’t graf, en ’t sterven zo veel nader.
Slaat daar wat koortsigs toe, zo stappen pols en wij
De dagelijkse draf veel spoediger voorbij.…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 Paranormaal alternatief
trommelgeroffel wierook
brandende kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
De Optimist
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.145 gazelle gevallen
Hoewel volgens de regels van 't spel
opgepompt bleken de stemranden
te hard voor m’n villanella
zodat de bloedbaan ontframede
Hoogtijd met de stoplappen op rood
mijn zwengel klem in de krimpkous
tussen spatbord en spaaknippel
voor de schwalbe ventiel verlenger
Even in blazen en ja de goesting
floot weer door de aderen…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Liefde vloeit als gesmolten goud
door warmgelopen aderen. In het licht
van een fontein sprankelt vers leven
dat de stralen van de zon vasthoudt.
Vogels in eeuwige bomen,
vissen in slome wateren,
zetten de dag luister bij
waaraan geen einde lijkt te komen.
Alleen de afname van warmte
kondigt tijdelijke duisternis aan.…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen
dagzomend achtergelaten of verborgen
dagdromend aan het oog onttrokken.…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet beschutte
Schreed een toekomstig koningskoppel voort
Waarbij ik luid en duidelijk ben gehoord
Hoe feestelijk bijzonder, dat men putte
Uit het verleden, wat deed mij het goed
Dat een poëet, gevoelig voor blauw bloed
En ’t rode dat door Neêrlands aderen…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 tijdens drooglegging van aderen
zoals turend door mijn raam
vraag ik mij nuchter af
zijn wolken wilsbekwaam
of door toeval bevangen
in de orde der onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Ik wil jouw hardheid, zachtheid zuigen,
vol dorst wil ik jouw denken drinken,
je aderen vol bloed, vol gloed,
in jouw heetheid mij verwarmen,
in jouw helder weten mij omarmen.
Wees dan in mijn zaal de koning,
jouw verre komst allang bereid,
open mijn deuren, mijn woning
is met zang verblijd.…