778 resultaten.
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 De doodsklok galmt met doffe slagen,
een naar gelui, dat dorp en gouw
de droeve mare melden zou:
een dode wordt ter kerk gedragen.
Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.…
Wiens land...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
300 Ik lees iets over rechts en buitenrand
waar links verdwijnt, in marges weggeschoven
Je meldt, net als dat Leidse
krantje Mare
dat rechts jouw land steeds verder domineert
zozeer dat het mij danig irriteert
en met mij hier het gros der dichtersschare
Dat volkje is belust op geld
en goed
heeft geen respect voor onze
idealen
waarmee links…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen
letters in steen
onder de blijde…
Levensdans
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.164 Dans het leven dat zo kort is,
leef zoals een kind verwacht,
hopend op een blijde toekomst,
dans de dagen, dans de nacht.…
Kleinkind ( eren )
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.764 Een kleinkind of
misschien zelfs twee,
is een rijkdom
waarvan men zegt:
O jee,
maar eenmaal geblikt
in die zachte,
tedere, blijde,
ondeugende ogen,
ben je verkocht en
dat is niet gelogen.…
Ongelijkheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
998 een klein slaafje, ongelijkheid
Een blijde luide gil.
een om de hals vliegend meisje, ongelijkheid.
Twee starende ogen, doodstil.
een afscheidnemende jongen, ongelijkheid.
Wapperende blonde haren.
een snelle cabrio, ongelijkheid.
Twee sloffende schoen paren.
een eenzame zwerver, ongelijkheid.…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 als dochter van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 langzaamaan elke herinnering
de muren bewegen onder het nieuwe gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar voor vlinders
om uit te breken
en 't gelach van jonge stemmen
in blijde…
De hand uit de hel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
389 ik sta voor het open raam,
en zie daar
rondom sterren de halve maan
in de kobaltblauwe
hemel staan
onder de lelijkheid van
steden en dorpen
mensen met pijnlijke gedachten
en grimassen, waar de blijde toeten
moeten boeten
kwam de hand uit de hel
greep naar mij
scheurde mijn klederen doormidden
stroopte mijn vel
legde mij het…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
Gewoon als engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 jij hebt
nooit een
masker opgehad
je gezicht
straalde altijd
door je warm hart
dat in blijde
blinkende ogen
genegenheid toont
de bron
laat zien van een
liefdevolle waterval
die woorden
laat glinsteren in
een regenboogzon
gekleurd met
de allerliefste
betekenissen
ja jouw lading
en aura als
mens zijn intens
zij…
De echte vooruitgang
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
400 de seconden
gaan weer tikken
rondom spijtige en
blijde blikken
introversie vlaagt
en klaagt in prikkels
over het afgelopen jaar
toch glanzen er
ook ogen die het
afgelopen jaar goed
hebben gewogen in
belangrijke beslissingen
en daar nu de rijpe
vruchten van plukken
nog zijn de mouwen
opgestroopt is de
wilskracht niet geknapt…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 Israël op jouw grond
gaven profeten Gods Boodschap
aan de mensen door
werd het Blijde Nieuws
door Jezus bekend gemaakt
waarom gebruik je nu geweld
sla je het Palestijnse rijk
met wraakzuchtige wapens
neem je diens bewoners
wreed gevangen?
luister je niet meer naar
stem van geloof of geweten?…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 geheven je pet je neus
je meet je pas af
aan die
van je kameraad
bij de generale staf
het hoofd van staat
sta je stok stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug
ingerukt mars…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
De grote jager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 Achter mij in de zeereep verheft zich het hoge huis
met de vele woningen waar ook voetballers logeren
en dienaren van staat of Mars vergaderen. Velen
dalen per wentelwiek uit de hemel.
Samenbindend hier is de onbescheiden beurs. Zoals
ook de ijzeren greep om het complex.…
finzen/gevangen
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
628 finzen yn myn eigen syktocht
om neie fersen te skriuwen
foar in elkenien op disse
wunderlike ierde
soms ferfelend
mar de honger gnauwde
oan it djipste ferlangen
om nei de leste siken gapjend
in utwei te jaen
suntjes
want stille wurden
hawwe de grutste kreft
Vertaling:
gevangen in mijn…
Moeder natuur
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
860 eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verhalend de uitgestippelde gang
schreed het voort in progressie gepast
nu ontwikkeld alles overhaast ongeremd belast
Het is haar angstig verwarrend veel te snel
oorlogen de maan mars…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent gegaan, maar blijf in ons ook spreken;
het lied dat klinkt wacht nog op een refrein.
Van waar jij woont komt soms heel even teken
dat alle leven zal geborgen zijn.…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Des avonds, in de schijn der halve maan,
Doemt weer de Dood, die de heer de mare brengt:
Ik kom vanwaar uw knecht is heengegaan.…
Een mantel van Liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
948 uit het warme zuiden de mare:
Martinus, de nobele heilige,
van soldaat naar pontificaal.
een doorsneden mantel
aan de goddelijk noodlijdende
is een boodschap van Gods Woord.…
Krakend in octaven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik had veel
in mijn mars
maar kraamde
lachend blijdschap
en verbazing
op gezichten
heb toen niet goed
op de centjes gepast
troubadour
leek mij wel wat
met zang en dans
de mens vermaken
liedjes uit het hart
die de pijn vervagen
van de lange werkdag
dagelijks langs
herens wegen gaan
in zon en regen staan
de herberg met
een warm…
KRANS VAN LICHT
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
481 de mens vindt
zichzelf zo groots
zo machtig zo krachtig
reist naar de Maan
en op korte termijn
gaan we zeker naar Mars
hij kan zoveel
en denkt zo groot
maar virussen zo klein
zullen hem altijd overvallen
even de baas zijn
ooit hadden we de
Spaanse Mexicaanse
en de vogelgriep
MERS HIV EBOLA SARS
ze verborgen de dood
in het geniep…
Hoofdpijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
166 Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus.
Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels.
Waar ging ik de mist in?
Zelfs god zou het niet weten.
Acht, ‘t zal.…
Uitverkoren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
134 miljoenen af
bij 't scheiden van het koren van het kaf
waarbij nog één klein hangijzer meespeelt
't moet wel verwijzen naar hogere waarden
zoiets las ik, dus niks luchtfietserij
vrijblijvendheid of humor, spielerei
en lightverse komt helaas ook niet im frage
voor Hoge Kunst geldt 't schone, goede, ware
wij hier beneden hebben niks te maren…
kruisen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
827 streng en somberdonker
zo ben je op blijde foto's
de wereld rondom je lacht
jij blijft somber en stil
oude beelden liegen niet
ze vertellen mij over
de treurende moeder
stil innig verdriet
huilen zonder tranen
leven met pijn gebaard
is geknakt en schamele
letters op een wit kruis
herinneren aan hem
die je onder je hart droeg
nooit…
Licthbaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.410 Terwijl de aardse zwevers wachten op een komeet
de vervulling, de blijde boodschap.
Waait de zeewind dromen overhoop
en de razernij slaat de romp, Klotsklots,
Spoelt over het dek.
Een dikke duisternis kruipt onder jouw veren.
Een zenuwstroom volgt je
een siddervis die in de kuiten bijt.
Luister naar het gekoer van de duiven.…
Het licht dat op de daken valt
poëzie
3.0 met 15 stemmen
3.261 Zal 't licht dat op de daken valt
En geluwt op het groen,
Mijn hart weer blijde maken, zal 't
Mijn mond weer zingen doen?
Ik heb gezwegen maanden lang,
Of 'k nooit meer zingen zou;
Gaat nu mijn zang weer aan de gang,
Door één klein plekje blauw?…
Mijn hand reikt in de leegte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
848 keel
droog schrapend in een stille blik
Dromerig staar ik voor me uit
en hoor weer die bekende klik
Altijd geweten maar verdrongen
gedachten stromen vloeiend van binnen
Helder en opnieuw bezongen
klinken woorden weer in gedroomde zinnen
Opgewonden snuif ik de geuren
die me weer liefdevol omringen
Nooit vergeet ik meer dat gevoel
van blijde…
De Moeder
poëzie
3.7 met 225 stemmen
63.664 Doch, bijna blijde,
Beval de maagden:
Laat immermeer
De zetels staan en
De lampen aan en
De poort geopend, de slotbrug neer.
En toen, na jaren,
Melaats, een zwerver
Ter poorte klaagde:
Uw zóon keert weer...…