2035 resultaten.
POLITICUS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Hij verromantiseert haar uiterlijk
profileert schaduw
voor het beweeglijke kaarslicht
op de schemerende wand
door haar uitermate consideratie
stileert hij de stand van haar gelaat
swanjeert zijn prijsontvangen vulpen
waarmee wordt gepoëtiseerd
ondertussen inculpeert zij hem
als zogeheten verzenlijmer
of er niets anders bestaat dan kenteren…
Letteren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
528 hoe ver ik ook kijk
nimmer verschijnt er een wolk
aan 'n hemel zo blauw
als vandaag
of toch daar in de verte
voorzichtig zie ik ze verkleuren
en hoor de door jouw gevormde
woorden al van verre
ze toveren een glimlach
op mijn gelaat
ik raap de mijne tezamen
en stuur ze gevleugeld naar je toe…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
onder de rook van Utrecht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
495 gelatenheid is de quasi huislijke
geur uit de branderij van Douwe Egberts
die neerdaalt op de hoeve
zelfs met de deuren stijf gesloten
en de blinden voor de ramen
jaagt de nieuwe tijd ons op
de boer kan het beamen…
We wensen u
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
925 Voor elke dag een glimlach op 't gelaat
een warm gevoel, een twink'ling in het oog
een mooie droom, een kleine duw omhoog
en nog veel méér dat naar uw hart toe gaat
Hoe komt u simpel aan zo’n binnenpretje?
Lees dagelijks een troostend snelsonnetje!…
Ik wil vergeving van God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
435 Ik wil vergeving van God
Zolang van verdriet verslaafd geweest aan de drank en de drugs
En dan ga je langzaam geestelijk en Lichamelijk kapot
Het is een roep naar de goden
Maar juiste hulp is geboden
Door zoveel mensen in de steek gelaten
Ik moet verder met mijn leven
Maar er valt niet meer te praten
Ik wil vergeving van God…
In gedachten verzonken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
780 Gelaten wachtend op de dingen die komen.…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 aan de rand van meer en land
wacht het wrakhout op vergaan
loopt het spoor van slijt en slag
langs de richels en de knoesten
en door holtes in de binnenwand
op de rand van droog en nat
ontmoette ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad…
Ik weet het niet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.002 Je opent je ziel,
Je hart begint te praten,
vol met liefde, haat, zo gelaten.
Is het nu van opluchting of verdriet
Ik weet het niet.
Je gaat me alles tonen.
Liefde, pijn, verdriet.
Hoe moet ik dat bekronen?
Ik weet het niet.…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Pijn
hartenkreet
4.4 met 73 stemmen
1.562 Raak je in je ziel gewond
dan lijk je uiterlijk gezond
en voer je je genezingsstrijd
in gelaten eenzaamheid.…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Eenzaam en gelaten,
draaglijk de klap.
Leven is niet van deze tijd,
sterven des te meer.
Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
Houvast verloren....
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.499 omweef jouw zachtheid
in het dansgedwarrel
van stervende bladeren
aanschouw er leegte
door het verbreken
van tastbaar houvast
omsluit het gloren
in amper licht gevoel
als een duistere kus
die bekoren wil
en berust
gelaten
waar kwetsen vervaagt
dans het gedwarrel
van stervende bladeren…
Carnaval
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
5.190 carnaval
viert zichzelf
in de verwrongen lach
der dwazen
vertoont een gelaat
dat eens per jaar
nauwelijks verholen
eerlijk lijkt
onthult het masker
dat afgezet
de val markeert
van het fatsoen
raapt zich samen
als hoopje ellende
het viert zichzelf
de eerlijkheid toe…
Inzicht
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.762 het werkelijke licht is lichter
dan wat de mens ziet
het licht in de open ruimte
waar de vrede heerst
het lokt in eenzame stralen
maar verschijnt niet in ogen
het gezicht is zwak
het pakt niet uit
schud het uit haar harnas
niet meer afwenden
laat het musiceren in je gelaat
meer inzicht verbetert de wereld…
Aanroeping
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
862 sasabonsam sidderaal
sis geruisloos
achter glas
bied een inkijk
in je ingewand
je gelaat
in koffiedik
jij onverlaat
zilte weg loop
dood je huis
op straat
praat ons na
eshu-gba-yi-la
god met streken
wees genadig…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
Zij kijken me aan
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
652 heb mijn
beelden gehakt uit
de helling van het leven
ze vorm
en uitdrukking gegeven
in mimiek en gebaar
keek naar ze op
maar de voetstukken
werden al kleiner
met oog voor detail
werd het gelaat
in trekken steeds fijner
ik sta in het dal
zij kijken me aan
hoe moet ik nu verder gaan
wil melker
31/12/2010…
Afdak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 De poederdoos nog in de tas gelaten
en de tas, blind, in de bus gezet.
Vlam, zucht, sigaret.…
lach om de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.064 "
levenslang achter haar
was ze in nood
en opende het kistje
een glimlach
tekende haar gelaat
toen ze een week later
gevonden werd…
Fysionomie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 Jouw knuffelbare ochtendlicht
overweldigt mij
en ik kus jouw zacht gelaat
kom mijn droom
wakker mij met liefde
welk als een aura
ook de mijne omringt
zodat ik duizelig de dag aanga
met liefkozingen
in de hoop dat hardheid
van het dagelijks leven
mij voor even in een zucht ontglipt…
Eindeloze liefde.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Terwijl de wind speelt met ons haar
en de maan schijnt op ons gelaat
kijken wij naar de sterren en
dan weer naar elkaar.
En we hebben elkander eindeloos lief
tussen hemel en aard.…
Huis vol gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten
het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten
in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren
ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust
had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten
maar met de sleutel
in het slot schrok alles…
Vreemdeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 Want heb je een keer dat oude vertrouwde achter je gelaten
en andere ervaringen opgedaan dan ben je voorgoed veranderd.
dan zul je het leven altijd met andere ogen zien,
Omdat je andere dingen hebt gezien en ervaren
en het leven daarna voor jou nooit meer hetzelfde is.…
Loslopen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 slenterend door de straat
kom ik hem tegen
loslopend verward
verdwaasd verdwaald
uit de auto gesmeten
op zoek naar een beter leven
uit de auto gelaten
om zichzelf op weg
naar huis uit te laten
taxeert hij mij heel even
wat zou hij van mIj
en ik van hem vinden
zouden wij het kunnen worden ... vrinden?
Ach het zal wel loslopen.…
November
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Tijd sombert verder
Onder najaarsluchten
De stad verbergt haar gelaat
Contouren vervagen
Amorfe schaduwen
Klimmen gestaag
In dit uur tussen hond en wolf
En ik
Wil nog een keer dansen
Op de sintels
Van een zomervuur
Sluit
Ramen en deuren
Ben alleen nog duur
In de koestering
Van mijn winterhuis.…
VERGEEFSE STRIJD...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4 dat poëzie in de bibliotheek
niet meer dan één karig plankje
bestrijkt weet ik al lang
ik heb het onlangs zelf nagemeten
kwam tot pakweg veertig centimeter
en dan nog naar boven afgerond
als liefhebber van poëzie voel
ik me behoorlijk in de steek gelaten
maar ook ik heb het er mee te doen
mijn heroische strijd tegen de bierkaai
heb…
Rimpel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.148 De huid spant dubbel gelaagd
Om skelet en vlees en pezen
Vernieuwt zich in een wolk van schilfers
Rekt zich in zijn opperste vorm
Om een leren vlies
Gebonden door weefsel
Dat luistert naar spieren
En traag sterft
Waarna de punt van de zeis
In dat gaaf gelaat
Een kraaiepoot, een rimpel kerft…
waar angst begon....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.360 ook in mooie dromen
laten mijn tranen
het tasbare toe
aanvaardt mijn verdriet
de hulpeloosheid
van diep verholen
duister gevoel
zoeken mijn pijnen
naar leefbaarheid
waar nachten breken
in het gelaat van de zon
daagt mijn ontwaken
dit leven uit
de angst vervaagt
waar hij ooit begon…
wachten op voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
715 de mens die wacht
een winter lang
staar wat naar buiten
of naar het behang
de kachel staat aan
de gordijnen zijn zwaar
wat duurt het lang
voor voorjaar
de mens die speelt
een ganzenspel
of plakt de zegeltjes
van de shell
de deur blijft dicht
't is stil op straat
niets kleurt de dag
ook geen gelaat…