start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2075)
adel (46)
afscheid (1491)
algemeen (1894)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4196)
erotiek (596)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (173)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2396)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1015)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (299)
liefde (7896)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (700)
mannen (124)
media (18)
milieu (128)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (452)
mystiek (476)
natuur (2477)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1147)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (473)
religie (1073)
schilderkunst (218)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (222)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (273)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1641):

In gedachten verzonken

Hier zit ik dan, in gedachten verzonken,
ontnuchterd, maar misschien ook dronken.
Gelaten wachtend op de dingen die komen.

Het zuivere zingen van de vroege vogels
maakt plaats voor het fluiten van kogels.
Werkelijkheid neemt de plaats in van dromen.

Ik zie mensen angstig naar hun God zoeken,
ik hoor Hem, op Zijn troon, luid vloeken.
Want de mens geeft Hem alleen maar gedonder.

Ratelende machinegeweren in de nacht,
kinderen en vrouwen worden verkracht.
En iedereen blijft hopen op 'n wonder.

Bloed vloeit rijkelijk door de goten,
en wij, we houden onze ogen gesloten;
alle hoop op vrede is ons ontnomen.

Hier zit ik dan, in gedachten verzonken,
ontnuchterd, maar misschien ook dronken.
Gelaten wachtend op de dingen die komen.

Schrijver: Jos Witteman, 17-02-2003


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 425 keer bekeken

1/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)