942 resultaten.
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…
Wat is geluk
gedicht
3.3 met 3 stemmen
55.389 .
-----------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat', 1997.…
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
Innerlijke krachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Om je innerlijke krachten
Weer gezond te maken
En terug te brengen
Naar hun ware aard
Moet je juist
Die persoon of personen
Van wie je de vervulling
Van je leven verwacht:
En aan wie je
Tegelijkertijd
Vanwege dit feit
Een hekel hebt
Loslaten
Je moet inzien
Dat je eisen stelt aan
En verwachtingen
Hebt van anderen
Die niemand…
Eigen koers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
410 ik zag dat jij
in loslaten
vliegen leerde
langzaam
probeerde een
eigen koers te gaan
langs kabels
hoogtes verkende die
nooit hadden bestaan
duikend diepte nam
met een scheervlucht
langs de maan
jouw voeten
in de aarde waren
al lang verdwenen
toch keek ook jij
nostalgisch om naar de
plaats die jij had betreden…
Mijn warm bloedend hart
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.693 Met mijn warm bloedend hart
heb ik de deur dichtgesmeten
keihard in je gezicht
ik wilde je het allerliefst mij hand toereiken
maar dan zou ik je weer naar me toetrekken
Jou loslaten geeft ook mij krampen in mijn buik
De zwarte nacht wacht
Ik zal je mijn leven lang missen
Maar morgen is die nieuwe dag weer daar
met nieuwe kansen,
voor…
De groten gelezen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 ik heb er jarenlang op
gejaagd en ieder gevraagd
naar het geheim van leven
de groten gelezen
maar hun exegeses konden mij
geen antwoorden geven
geploeterd en geliefd
hoe diep ik ook groef
aanwijzingen kwamen er niet
tot ik begon met
het loslaten van zaken
toen kon ik vorderingen maken
het werd transparant
in het voorzichtig
naderen…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen
die alles liefhebben
van dit bestaan.…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in een jonge tint
verschuif ik naar overmorgen
Loslaten…
naast raven en stenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 soms denk ik
aan het eind van een lange dag
het is tijd
een stap terug
hoe het zal zijn wanneer niets meer
zich strelen laat, afstand onvermijdelijk spreekt
in alle ernst voor een groter leven
nachtogig
zonder handen om te bereiken
of je lichaam dat woelt in een doodgewone taal
soms denk ik
over loslaten en wie er na komt
wanneer…
Soeverein.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
675 Als je loslaat trek je grenzen
voor 't welzijn van je groot domein.
Dan komen vrede woorden weer tot leven
bij de grenzen die je hebt gesteld.…
Zonder eeuwigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
141 Een hand die je vasthoudt
is waardevol omdat ze ooit loslaat.
Sartre zocht een gemis
dat ik nooit heb gekend.
Misschien verschijnt betekenis
juist waar niets blijft.
Ik hoef niet eeuwig te zijn.
Dit is genoeg.…
witte roos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 Een bron
onuitputtelijk rijk
aan belangloos geven
zo hoor jij te zijn
witte roos van mij
niet bruingerand
blaadjes één voor één
loslatend
je hoofdje naar beneden.…
Onder eigen zon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 zit in ons streven
het echte leven of
doen wij maar alsof
zijn de doelen
al gesteld voordat
wij medisch zijn besteld
de maatschappij
maakt mij niet blij
door zo in te stappen
er is helaas geen
andere keus voor mij
tenzij we alles negeren
ballast loslaten
opnieuw gaan leren
met kracht uit eigen bron
geen voorgekauwd
perspectief…
middernacht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.269 Me nestelen in jou,
nooit meer loslaten,
voor altijd samen!
Ik hou zoveel van jou.…
geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Loslaten is vertrouwen en geloven dat geduld uitkomst biedt.
Geduld is geen dwang, geen tegenstand.
Geduld is de dingen accepteren, die je gegeven worden.
Geduld is een doel, maar zonder dwang en zonder deadline.
Vertrouwen dat ook onzekerheid een einde kent.
Zoekend naar het beste in onszelf en in een ander.…
Hautain
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
889 die kleurloosheid van je
kun je niet langer camoufleren
nu het plakkaat sneller loslaat
dan je het erop kan aanbrengen
arrogantie sijpelt uit jouw pen
wat geschreven waarheden
overschaduwt, zodat er een andere
dimensie ontstaat
waarin jij jezelf overschreeuwt
om hen te overtuigen van jouw gelijk
kijk je hooghartig neer op het plebs
buiten…
Knipoogje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
718 Barrages worden gebroken
maar nooit mijn hart en
na omhelzing ontdekken we
het woordje 'loslaten'
in het woordenboek.
We scheuren oude bladzijden,
voor altijd, weet ik nu.
Zoals ik weet dat een cognacje
voor het slapen gaan
ook wonderen kan doen.…
Waterloo
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Lag te slapen op een veld
flauw glooiend omhoog
hoorde schoten en gekerm
van soldaten, geroffel
van cavalerie kwam naderbij
Was aanwezig, stond erbuiten
in een regen van bommen, granaten
en het bloed kroop rood
door het gescheurde ondergoed
uit de uniformen van soldaten,
in de stank van uitwerpselen
na het ontspannen loslaten
Het was…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 En dan het loslaten
hebben verheven
tot kunst.
Sneeuwstormend zachte blaadjes
het gras en de straat bedekken,
de wereld mooier maken.
Elk jaar onvermoeibaar,
steeds opnieuw
hun kleurenpracht
tentoonstellen.
En een appeltje
op de koop toe…
november
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
844 aan
het is raar om dan
voor even te vergeten dat het soms
pijn doet, het koud
te hebben
wanneer er geen antwoord komt
ik draag het voor een tijdje mee
trek door straten waar men heeft gehuild
jarenlang
bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart
murmelen over reizigers
en een tollenaar
ik kan niet, wij kunnen niet
de dood loslaten…
De kunst van het verleiden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
555 vrouwenlijf
van top tot teen
dat alles in de juiste proporties
haar mooie gezicht lijkt
gereserveerd te staan
maar na een eerst kus
zal ze gaan liggen
haar lijf ademt liefde
lichamelijkheid en
sensualiteit in en uit
waar ze/je zo van zal genieten
haar, het beeld mag jij
steeds bijstellen
zelfs lijmen
als de basis van liefde loslaat…
LUCIFER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 het licht ontbrandt
in z’n kop
zoals de zon soms de dag
openbreekt
waarna het hout verbrandt
verkoolt tot het zwart
van de nacht
en je het van pijn moet loslaten
zo gaat het soms met liefde
de plots oplaaiende vlam
zal gaan dimmen
verdwijnen achter
beider kimmen
en na het echt uitgebrand zijn
rest alleen nog
die duivelse pijn…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 Vandaag kijk je terug,
in tinten of zwart en wit,
naar alles wat geweest is,
alles wat nog in je zit.
De dagen vol verhalen,
van lachen en van pijn,
ze hebben je gevormd
tot wie je nu mag zijn.
Dus treur niet om wat was,
laat het verleden vrij,
want niets blijft ooit hetzelfde
en dat hoeft ook niet, het is voorbij.
Wat…
Laat mij nu los...
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
2.460 Loop nog een klein stukje mee
Ik kan haast niet meer
Nee, je hoeft mij niet te dragen
Tijdens deze allerlaatste wandeling
Ik voel mij intens gelukkig
Nu je hier vlak bij mij bent
Laat mij nu maar los
Ik ga nu naar het onbekende
Nee, je hoeft niet te huilen
Dat hebben we samen al gedaan
Ik voel mij rustig wegglijden
In de stilte van de dood…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.343 In mijn hoofd schuilen verschillende gedachten
zo veel verwarring, ik kan het soms niet aan
ik wil niets van die ander verwachten
en moet het allemaal even laten gaan
Rumoerig is het diep van binnen
mijn keel wordt dichtgesnoerd
mijn tranen willen het weer winnen
ik voel me misselijk en beroerd
Er vloeien wat tranen over mijn wangen
ze…
De dag die niet bestaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
968 door mijn hoofd spookt
de dag die niet bestaat
ik kies en keer de kant
geduwd door tijd en ruimte
ik pak minuten in mijn tas
mijn richting en wat kleren
een beeltenis met een kras
en strik mijn veters strak
sla nog even om je heen
zet me schrap en maak me los
hou me vast en ga
de reis die eindigt hier…
Het doolhof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 ik wist in
verbinden weer
stukjes wereld
te vinden die ik
was kwijtgeraakt
in openstellen
zijn zij losgemaakt
uit het doolhof
van niet meer
weten door vergeten
ik heb ze
verwelkomd als
schepping in
tweede termijn
manifesterend in zijn
mijn wereld groeit
in verbondenheid
die was ik kwijt door
diepgaand segmenteren
de breuken…
Los van jou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.621 Ik geef mijn dromen mee
Aan het grofvuil
Beloof mezelf de belofte
Dat ik nooit meer om je huil
Begraaf mijn hoop en verlangens
Diep onder de grond
Laat ze daar, wortelschietend
Met alles wat ons ooit bond
Ik laat mijn liefde doven
Heb me er zo hevig aan gebrand
Laat me niet meer misleiden
Eindelijk wint mijn verstand
Mijn herinneringen…
Ga alleen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.294 Jouw liefde vol van onvermogen
En als ik val, jouw hand te zwak
Te bang, ik zie het in je ogen
Je voelt je niet op je gemak
Steeds op zoek naar ware binding
Eenzaamheid als zwak excuus
Vluchten lijkt de ware redding
Vluchten in verward confuus
Je wilt graag dansen, rennen, leven
Durft niet alleen en wacht op mij
Laat me los,…