742 resultaten.
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Omringende wildernis verspreidt
een geur van vijgen en
op de hoeden van terugkerende vissers
kronkelen vastgepinde libellen in wanhoop.…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Voor hem de zee en later aan de kant
van een rivier zit een visser aan-
schouwend.
Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen
en last zoals dat bij een Epikurist past.
Geen overdaad of wellust die verstoren
zijn gemoedsrust.
Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van pech.…
nico is geen freak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 je wordt
toch niet goed
van die lijzige lolbroek
van een dijkshoorn
door de weeks nooit
woensdag bij matthijs
altijd grijze stoppels
vers bijgeknipt
in de neusgaten
om met zijn vleugels
niet mee te trillen
steeds eerst viesvuil kijken
bij smeets 'mag ik even
wat zeggen'
dan geile pretoogjes
richting ria visser
waar mart even ooit…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
het was vandaag eerder vrijdag dan gisteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 de week is er niet maar staat
stil in haar dagen
ondertussen is het niet langer
de eerste dag, ook niet de laatste
beviel iemand van een kind
valt er regen, niet eerlijk
maar wel echt en morgen werpt
een visser zijn net uit
is wegens geldgebrek een verloren
portemonnee weer actueel
valt maandag dit jaar op een
ochtend, reiken halzen…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 de gouden aarde scheurde open
een anker haakte stil in de grond
schakelde verbinding met de boot
die in droogte nergens drijfveer vond
vanaf de steiger over dorre vlakten
zag ik netten vissen in de lucht
het zwart gespannen sluierspel
als laatste weduwen op de vlucht
uit het niets bracht een jonge visser
gevonden kisten proviand aan boord…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 In de vroege morgenstond
bij het rijzen van de zon
dauw ligt verlaten op de velden
in het ochtendgloren
de stad nog altijd verloren
in stilte
komen daar de schepen binnen
in de trage havenmond
vissers en matrozen
die hun zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn…
geen titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de visser zit in zijn boot,
terwijl hij over water kan lopen
doet hij dat ditmaal niet
aan gene zijde gekomen
treedt hij over gegane paden
valt in herhalingen
doet geen pogingen mij op te vissen
terwijl ik mezelf
toch meermaals aangeboden heb
als aas
kom maar…
laat zien wat je kunt
als je durft…
tot op heden heeft hij mij
niet binnen gehaald…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
Beste vriend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.249 Als jij een visser zou zijn
ben ik misschien de vijver
die in de winter bevriest
om te bezinnen met jouw ijver
als jij een schrijver zou zijn
ben ik de literaire ganzenveer
waarmee je streelt over het papier
op het landschap tot aan mijn tenen
schrijf je over toekomstig verlangen
als jij een geleerde dokter zou zijn
ben ik jouw zeldzaamste…
Tijd Inhalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 ik meen
verloren tijd
in te kunnen halen
zoals een visser
vis met z’n net
herstelde net
helaas heb
ik me vergist
en zal weer falen
tijd wordt nooit verloren
haalt mij met gemak in
zoals altijd al ging
ik besef dat ze
mij weer is ontglipt als
gladde slijmerige alen
en met mijn net
zal ik geen tijd vangen
zo geldt de wet…
Wandelaar
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.295 regendruppels dansen
op mijn zomerjas
bemodderde voeten
stappen in een plas
fietser kijkt chagrijnig
naar man op zijn pad
hond blaft naar eend
kater zoekt kat
visser ziet alleen zijn dobber
jongen roept meisje na:
trut, fiets maar gauw verder!…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Los zand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 dwarrelende winden
drijven we doelloos rond
en kunnen elkaar niet vinden
We wonen in luchtkastelen
vol opgeblazen dromen
tollend aan de hemel
langs de toppen van de bomen
Jezus verbleef drie dagen lang
in het ’t Vaderhuis met open ramen
Zijn wijsheid ving het stuifzand op
en kneedde alles samen
Bijééngebald in Jezus’ handen
worden we vissers…
Zee
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.158 Op het strand,
mijn gezicht naar de oceaan gekeerd,
zong ik met vissers
terwijl we zware netten binnenhaalden.
In de haven,
stond ik schouder aan schouder met werkers,
containers met vreemde schrifttekens
van roestige boten takelend.…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Men zal water zien,
het vage varen van de visser, de dagen
zien omslaan van ijstijd naar dooi.
En jij zal zeewier zaaien, gewiekst
als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren. In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
Sterke verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Dan al
Die vissers langs de waterkant die zich graag
Laten voorstaan op hun enorme vangst.
De hoogste bergen; de grootste helden; Sterke
Verhalen vermaken de toehoorder op zijn tijd.
Wanneer de verteller vertelt over zaken, waarin
Niets doorklinkt van gevoelde spijt.…
Verweesd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Hoe kon een land van kooplui
zo verzuipen in het niets
zich zo vergalopperen
niet te zijn zo diets
Hoe kon een land van varend volk
van vissers duin en zee
zich zelf zo laten zinken
en nam ons met hen mee
Hoe kon het land van Rembrandt
het aanzien zo te schande
een trots land zo verlagen
zichzelf zo ernstig branden
Hoe kon het land…
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 Grijze dromen kent de zee er vele
van vissers en van havelozen.
Elke doodsschreeuw wordt er opgenomen
en stijgt omhoog terwijl de kelen zinken,
zich voegend tot een net van wolken
waaruit de regen spat over de stervelingen.…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Waar al het onduidelijke pas helder zal
worden als het juiste verhaal op zijn tijd
aan de geduldige visser wordt verteld.…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.
Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.
Laatste dag…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Boven het water-
oppervlak trekt een visser hem moeizaam op.
Het touw rukt aan de snede in mijn hand.
Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte
van het lichaam…
De voorhang die kansloos scheurde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
667 Men was je al bijna
Vergeten, visser aan
Het kruis die zojuist
De geest gegeven had
Nadat je in je doodsstrijd
Luid om je Vader geroepen had,
En waarom jouw God, jouw Vader,
Je toch verlaten had, dobbelden
Soldaten om jouw kleding die jij
Nu toch niet meer nodig had -
Toen uit het niets de wereld
Aardedonker werd en een
Felle…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder uitdijt
De trein ratelt over de brug
ik kijk naar beneden, naar
een visser…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 Ik miste je al een héle tijd
Iemand met wie ik van gedachten
Met wie ik kan lopen
En toen je kwam mistte het
We zagen de bruggen bijna pas
als we eronder
We liepen langs zendmasten
Langs bomen
Langs plastic zakken voor vissers afval
Soms wisten we niet waar we liepen
Maar er waren snelwegen waarlangs, kanalen
Niets was duidelijk
Maar 't…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Daar is een vis van ouds bekend,
Die blijft niet in zijn element;
Want als een visser, of zijn maat,
Op deze vis uit vissen gaat,
Zo neemt hij nooit een listig net,
Hij neemt geen loze fuiken met,
Maar zet een fakkel op de snuit
Van zijn bedriegelijke schuit,
En komt zo vletten op de stroom.…