732 resultaten.
queeste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
466 in het onmetelijke
universum laveert
een samenspel van
atomen en moleculen
de mens
een druppel bewustzijn
in de oceaan
gewikkeld in een
dun laagje ratio
balanceert hij op
het koord van
verbreken en verbinden
heen en weer
slingerend tussen
verheffen en verlagen
bang voor
de leegte alles
waait immers
weer weg
het smeulende…
Elkaar zoeken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Straks drijft hij in zijn oceaan,
die zijn eigenste badkuip is.
Daarna rust hij uit in bed.
In het centrum van de wereld.
Waar zijn hemel op aarde is,
naast zijn zelfgemaakte hel.
Wat zoeken mensen elders?
Wat willen mensen vinden?
Wie ze denken dat ze zijn?
Het gedroomde paradijs?
Elkaar misschien?…
Ieder beetje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Ieder klein beetje,
al vraag je soms hoe,
op ons blauwe planeetje
ieder beetje doet er toe
Die paar woorden
in dat spannende verhaal
Een paar akkoorden
maken een lied speciaal
Die paar simpele lijnen
in een schilderij
Ieder grassprietje
in een wei
Iedere groene bomenlaan
Iedere druppel water
in de oceaan
Ieder beetje, nu en later.…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen
Beter dan ik voorheen heb gedaan
Mijn hartzeer voor altijd geborgen
Van alle pijn ontdaan
Op de bodem van de oceaan…
hier moet het ergens liggen!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 hier moet het ergens zijn
klepperende lepelaars
onderbraken even de
hebzuchtige koortsige verlangens
hier moet het ergens liggen
hier zouden ze op dat machtige
Zuidland botsen zo zuidelijk
had nog nooit iemand gevaren
de kaartenmakers lieten
hun verbeelding spreken
het Zuidland werd een
getekende werkelijkheid
hebzucht voedt…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 De zee is als God
zij is groot, oneindig
en is er altijd
zij rolt zich voor
me uit hoort me aan
trekt zich dan weer terug
zonder enig grootmoedigheid
Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 al vanaf zijn kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 Ingehouden adem, een windstilte
wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
De transporteur aan het woord
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
679 We telden de rammen
de ooien en de lammeren
van oceaan tot oeral
elf miljoen totaal.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.
hopelijk kan dat,
ik ben alvast bereid!…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Verstuikt huigje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een meer drink ik met gemak leeg, een zee een oceaan,
voeren mij met de stroming mee en dompelen mij onder, laten mijn drankgelagen bruisend ten onder gaan.
Dorst dekt de lading niet, een stortbui, een hoosbui, een moesson, een Tsunami, verzucht.…
Onze liefde buitenaards
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
675 Mijn liefde voor jou
Dieper dan de oceaan.
Onze liefde buitenaards.
Jouw liefde voor mij
Straalt uit je ogen.
Mijn liefde voor jou
Te lezen van mijn gezicht.
Onze liefde is buitenaards.
Jouw liefde voor mij
Zit in al je gebaren.
Mijn liefde voor jou
Klinkt door in mijn stem.
Onze liefde is buitenaards.…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 Het noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 Tijd is een oceaan,
ruimte een vehikel
voor de man die begeren wil.
Komt terug
dan gaan we op de knieën
en aanbidden zij aan zij
tot de goden van matiging
en beheersing.
De schaduw die over
haar rode lokken zal vallen
zal zalven en slaan.
Dat ik het schrijnen voel...…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?
Kan thuis blijven worden,
tot dagelijks avontuur?…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme stilte
zijn humeur hangt onder de blauwe lucht
de vitale kwast schildert de zomerse duinen
over de grote oceaan…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 Ben ik vanochtend in uw taal gevallen
als een vlieg in uw woordensoep
een walvis in uw letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Zwevend in een warme oceaan,
grenzeloos en zonder tijd,
ervaar je deinend en wiegend,
beschutting, veilige omslotenheid.
Hier val je samen met jezelf,
dat wil zeggen het totaal,
een schemerige wereld,
waarin je stijgt en daalt.…
Overgaan bij leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 Zij schreef haar zwanenzang
doorheen de jaren van groeiende leegheid
waar eerst nog ruimte werd geschapen
in samenhang der dingen
Zij dreef af in een oceaan van een voor haar
en mij onpeilbare diepte dan wel oploste
in een onmetelijke heelal.…
Vrijheid Haiku
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
632 Joplin zong het al
vrijheid betekent slechts niets
meer te verliezen
hoezo ben ik vrij
zolang ze jou martelen
jij gevangen bent
waarom vier ik feest
terwijl jij stil verkracht wordt
in je eigen bed
hoe kan ik vrij zijn
zolang mensen onvrij zijn
zusters en broeders
verbonden in bloed
druppels in een oceaan
we zijn…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Alles past in bijna niets:
een druppel zonder oceaan,
een ster zonder hemel,
een adem zonder lucht.
Geen belofte, geen wonder.
Alleen dit ogenblik
waarin stilte valt.…