413 resultaten.
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
224 speelt met de stoepranden
en glijdt op het glimmende asfalt
vormt plezierige plassen
waar kindjes met gekleurde laarsjes
vrolijk in stampen
auto’s laten het water
opspringen tot fonteinen
vol glinsterende druppels
regendruppels
zoeken hun kille weg
naar paraplu’s
en regenjassen
schuilende mensen
volle portieken
gezichten op onweer…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Het onweer verzamelt zich,
onzichtbaar, maar onafwendbaar.
De rust in mij begint te verdunnen,
alsof zij haar vorm verliest.
Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Binnen zijn de beste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Schuilen bij onweer
Bij slecht weer met plassen tot je kuiten
Sta je toch liever binnen dan buiten
Verzet je tegen de atmosfeer die je pestte
Blijf gewoon thuis; binnen zijn de beste.
4.…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Nadert langzaam een onweer?
Kabels zijn vol stroom.
De eerste schoolsdag
hupt het meisje vrolijk voort,
kijkt dan huilend om.
Ik tuur overal
de klamme nevel in, dan
steekt een witte zon...
Een kleuter begraaft
dode lieveheersbeestjes.
"Gezellig samen!"
Poes springt op stoelen;
buurman komt binnen, wacht af.…
- Lavender wolken -
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
635 Lavender wolken drijven naar het westen,
vanuit het oosten steeds dichterbij
het brede onweer trekt voorbij het park.
De lucht, zich lavend aan de overvloed,
herbergt ontevreden bittere vriendschap,
verschillende emoties vliegen vrij en raak
als het lied van lavender, als een tekst van mij
zo zijn mijn gedachten..…
dagen van de week
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
678 is het alweer woensdag
Woens is vast een dorpje in Drenthe
niet te vergeten donderdag
dan zijn we bang voor het onweer
je zou dan makkelijk
getroffen worden door
de blikseminslag
van de verliefdheid
godzijdank vrijdag gaan we
wat vissen of drinken en kletsen
staan we laat op, op zaterdag
duidelijk de dag van de sater
trillend…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Natzweiler – Struthof:
scholieren, dagjesmensen
en de galg oogt nieuw
in dit godvergeten oord
waar het onweer hangen blijft.
ZONNELEEN De episoden van Amos 2006.28…
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 ouderdom versleten,
bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo’n zware kroon of van die wilde takken
Het is alsof de wind ze telkens weer wil pakken
Een bos hout, samengebonden op je kromme rug
Scherp afgetekend tegen de grauwe lucht
Donker en grauw, heel ongerust
Er komt vast onweer…
Leven
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
568 Soms raken hemel en aarde elkaar
domweg vaker dan wolken wolken raken
schroeit iets van hoogte als onweer
slaan legerbenden elkaar en op de vlucht
wat haten ze behalve hun eigen onmacht.…
Eens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Eens plakte Ernest Pignon-Ernest
talloze posters van een schilderij
van Arthur Rimbaud op de straatmuren,
over het graf heen stond hij er weer
met een blik, zo gedrogeerd, zo funest,
en een plunjezak langs zijn zij,
een levenslot haast niet te verduren,
getergd door een schizofreen onweer.…
vaderdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 toen
die zich herleven laten
in het doorgegeven leven
van door hen gevonden liefde
de kaboutergrote handjes
die even weer knuistjesgroot
graaiend in de mijne liggen
de blikken van trots ook
die uit hun oogjes spat
als zij vol bewondering zijn
over wat bij mij kan en mag
de lenige armpjes en beentjes
stevig om mij heen geslagen
bij onweer…
Weergoden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 De weergoden hebben het weer niet mee
nu ze andere goden vervloeken
kracht van de natuur negeren
barst er een onweer los
weergaloos waarachtig
ik heb het niet meer met de wereld
het aardse bestaan ontgaat mij
door mysteriën in de spelonken
stormen breken daadkracht
de mens machteloos
gaat aan krachtige winden ten onder
en een god…
HET ONHEIL
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.261 Keihard knallen grove vloeken:
't Onweer van het volk der boeven.
Door 't gordijn zie ik hun muilen
't Wrede grijnzen van hun kaken
't Grijpen van hun zwarte klauwen
In de manen van hun rijdier
Die zich kronkelen als zeewier
Om het glinsteren van hun ringen.
Nergens kan ik mij verschuilen
Voor de doodsmars die zij zingen.…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 De tarwebloem is nooit verliefd
op ’t onweer of de dageraad;
zij kent alleen het leven sec
en denkt er nauwelijks over na.
Kan iemand zo gelukkig zijn?
Ben je gelukkig, tarwebloem?
Je huilt niet, maar ik vraag me af
waar je het lachen hebt verleerd.…
Lustlied
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
832 naar meer onweer.
Iemand waagt het jouw voet te lichten.
Je snauwt en bijt en de dwarse mensen vallen neer.…
8 spaanders
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 ik was uit de moederschoot
zo naar de groeve gebracht
Natzweiler - Struthof:
ramptoeristen en scholieren
ook de galg oogt nieuw
in dit godvergeten oord
waar het onweer hangen blijft.…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 Buiten breekt onweer los,
iets wat ik ken van vroeger,
'k voel me al op m'n gemak.
Nog één stap, nog één stap
denk ik, en dan het heden in.
ik stap een kleine cabine in
en...'flits!' en plots ben ik..
nóg verder van huis! nog
verder het verleden in!
Ik raak half in paniek en
roep: 'hoe kom ik ooit weer
waar ik gestart ben?…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Vanuit mijn opgebolde burcht van onweer,
met eigen dichterlijke hand gekneed,
daar flitst krakend bliksem van inzicht;
melancholie verdwijnt nu zonder omkeer.
Het is alsof de zon doorbreekt op
een nevelige morgen, de zon in mijn hart.…
Plombenblad
poëzie
4.0 met 6 stemmen
4.094 O, plompenblad, dat schommelt
Al op en neer als ’t water deint;
Doch groener nog dan ’t kroosveld schijnt,
Wanneer ge er opsteekt overeind,
Tot gij verzinkt, verschijnt, verdwijnt,
Als ’t onweer, nu het daglicht kwijnt,
Schor rommelt!…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Telkens als regen, bliksem en onweer,
orkanen en stormen opstreken, liet ik blijken,
niet klein te krijgen, worden of lijken.
Nee, ik stond op. Dan weer, als moed der wanhoop
mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen
verdwijnen...
was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht !
Het was en is mijn Licht.…
O, zalige nachten.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Als dwalende sterren zijn de ogen van haar,
Als sprankels der zonne mijne ogen;
Haar boezem gelijkt aan de rollende baar,
Mijn borst is als 't onweer bewogen.
Nu heb ik de bane des hemels ontdekt,
De bane der zoetste vermaken;
Nu heeft ze de vlamme des levens gewekt,
Die jeugdig en vreugdig zal blaken.…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.…
Herfst 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Overal buien en onweer
het leek herfstweer.
We konden niet genieten
de wolken begonnen met regen te gieten.
Bloemen konden niet meer bloeien.
De kinderen konden niet meer stoeien.
Het kampleven werd weggeblazen
festivals werden afgeblazen.
Stormweer op komst
wat zullen we nog beleven in de toekomst.
Krijgen we mooi weer in de herfst?…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Een onweer en bliksem in verschillende soorten en
maten van onverwachte en onvoorspelbare kleven op straat
Een ongeziene lente met jeugdigheid en grilligheid terwijl op sommige
momenten de zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Weerbericht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 (Me dunkt) en tegen t einde van de middag
Brandt u de tent uit bij een graad of dertig
Zo niet in Grins en Friesland, op de wadden
Daar blijft het fris maar op de Vaalserberg
Kunt u de zon aanbidden en zonbadden
Dunne wolkenslierten trekken voort
Langs lichte verten van het hemelruim
Zowaar verwacht men in de regenpluim
Een kans dat onweer…
is het nu zomer of herfst?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
679 Overal buien en onweer
het lijkt wel herfstweer.
We kunnen niet genieten
de wolken beginnen met regen te gieten.
Bloemen kunnen niet meer bloeien.
De kinderen niet meer stoeien.
Het kampleven werd weggeblazen
festivals afgeblazen.
Stormweer op komst
wat zullen we nog beleven in de toekomst.
Krijgen we mooi weer in de herfst?…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 de straling
Een lange golflente
Een voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof
Als een vertraagd onweer…
Roze in de mist
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.575 Eens was er een mooie droom
Máár zeggen ze: dromen zijn bedrog
Toch wenste ik dat wat niet kon
En zo kwam jij er toch
De weg was lang en zwaar
Met vele hobbels en kuilen
Onweer bood ons tegenstand
maar we vonden altijd een plekje om te schuilen
De achtbaan vol emoties
Er leek geen einde aan te komen
Hij voerde ons maanden lang mee
Het…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Er werd een onweer uitgebroed.
Men stroomde toe op het geknetter
en de gespogen vonken uit de haard,
een zwetende ziel gaf met gespetter
zijn gebroken glas terug aan de waard.
En ja, hij heeft ook mij verlaten
met een alles verwoestende vaart.
En nee, ik ben hem nooit gaan haten.
Heb hem slechts zwijgend nagestaard.…