Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

Sober

snelsonnet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.295
Den Haag is er al aardig aan gewend: Geen gala-uniformen, sterke dranken, Geen gekke hoedjes noch fanfareklanken En ook maar een kortstondig juichmoment. Ze blijven daar waarschijnlijk nog wel sober Tot aan de derde dinsdag van oktober.…

Later

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.037
Langer dan gedacht Groter dan verwacht Stromen tranen, blijft verdriet Zoveel had ik willen vragen Maar een antwoord komt er niet Niemand voelt wat ik bedoel Dat ik heel veel aan hem denk Onzichtbaar droevig het gevoel Als ik aandacht aan hem schenk Nooit meer samen lange ritten Praten over familie of gezin Halverwege samen pitten Dat…
Hookie23 juni 2003Lees meer >

nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
en als dan plotseling de nacht valt als een tapijt van sneeuw en toedekt wat gebleven is en de duur vervaagt tot stilte dan voelt de koude tot op het bot lacht geen vogel geen bloem, geen wuivend gras een kraai krast geritsel, stilte de koude wind neemt de plaats in - reeds lang voor hem bestemd - nu grijpt hij zijn kans geen…

De rouwkamer

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.251
mijn doodstille vriend ik hoor de zielen scheuren het hart tot bloedens moe mijn zinnen braken treuren en woorden klappen toe ik heb dan maar de muren afgemaakt de deuren afgesloten de venstergaten afgedicht nog alleen mijn droge stem en mijn eigen echo die ik ken 't geroezemoes is uitgesloten weggekropen in de barsten van de wanden…
Verdano1 oktober 2003Lees meer >

Verlies

netgedicht
4.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.944
Er is geen foto die laat zien hoe jij nu bent. Geen landkaart waarop ik jouw huidige verblijfplaats aan kan wijzen. Ik kan alleen in mijn herinneringen reizen, terwijl ik weet dat ik je daar niet vind. Zo sta ik in de tussenwereld van het heden, met achter mij jouw onvoltooid verleden en ver vooruit mijn toekomst die zich achter…

De Bloedhond

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
In tijden dat de rouw zijn modderschuit versiert speelt zijn ego hooglijk op en om zijn tanden siert een valse glimlach zijn gezicht vol van kwade trouw. Zijn ogen lichten op als zijn neus ruikt een verdriet en als de bel geklonken heeft staat hij op en schiet zijn zwarte schoenen aan en danst een slome dodenwals.…

Afscheid

hartenkreet
4.1 met 152 stemmen aantal keer bekeken 15.271
Twee donkerbruine hondenogen, keken mij heel droevig aan. Het is alsof ze wilde vragen: "Is het tijd voor mij te gaan?" Verdrietig moest ik dit beamen, drukte hem zachtjes aan mijn hart. Het liefste ging ik met hem samen, deze weg vol pijn en smart. Heel veel dank voor al je liefde, heel veel dank voor al je trouw. Rambo-lief ga nu maar…

KINDERLOOS

poëzie
2.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.980
' Zij wringt de witte handen, Ziet op, en peinst en schreit En stamelt: 'Neen, ik dank nog: Mijn rouw is heerlijkheid!'…

Wereldpijn

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 791
Zo scherp te zien,zo duidelijk te horen, hoeveel leed wordt er niet elke dag geboren? Gestorven mensen zullen vergaan tot stof, achterblijvers rouwend op elk kerkhof Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou, daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw Ontelbare tranen op al die gevallen scherven, wie deze dood wil overleven zal moeten sterven…
Doortje20 april 2003Lees meer >

Sneeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Ieder jaar opnieuw zal ik bij de eerste sneeuw jou voor me zien totdat de vertrouwde sleur van het dagelijks bestaan de scherpe kantjes van mijn verdriet heeft afgeslepen en tot een draagbare dofheid zal hebben gereduceerd maar zelfs dan nog zal ik je voor me zien bij de eerste sneeuw…

Weg

gedicht
3.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 44.011
Moeder sprak met de rivier en wees ook de golven een weg naar de zee. Ze was ons zo nabij als het water dat haar nazong en door haar handen ook de vissen in een school dwong. Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim niet meer te spelevaren, dragen bomen herfst, en vluchten vogels van de baren. Zo snel gaan de getijden en scheidt het…

Het zoutgekleurde inkt

hartenkreet
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Met het papier van dit gedicht Vang ik heel voorzichtig een traan vanaf mijn kin Precies op dood, het woord vervaagd Een grijze lijn van zoute inkt, zinkt door het papier Nu huil ik weer Want zelfs die lijn van inkt en smart Zelfs die lijn, die stopt…
reinier4 maart 2004Lees meer >

herinnering

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.353
..en in mijn geest bewaar ik steeds de herinnering aan jou aan hoe je lachte hoe je keek en aan wat je zo graag wou nooit zal ik nu die lach weer zien en je bescheidenheid maar in me blijf je wel bestaan ook al ben je "uit de tijd"..…
ine ros7 augustus 2004Lees meer >

Afscheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen. We kwamen op de tocht zoveel momenten tegen die vreugde brachten, ook verdriet, en zo gaat 't leven voort. Je bent er niet meer bij waar wij nu verder moeten; toch willen we je groeten en danken voor zoveel. Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen en ‘t leven gaat voorbij - straks…

Uitgeleide

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.455
Geen lauwer vraagt dit graf, geen palm, Geen hulde woorden Of rouw-akkoorden - Hier gaat herdenking boven psalm. Want zij, wier lijkbaar dragers vindt Die al haar dagen In 't harte dragen, Eenvoudig was zij als een kind. En de enkele krans, ten uitgelei' De dood verbloemend, - De dode roemend, - In 't sterfhuis zelf verwelke hij.…

De dood omarmen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.018
Uit de schoot van de moeder Wordt weer teruggegeven Aan de schoot van moeder aarde In diepe angst geworteld Niet wetend wat zal gaan komen Glijdt het lichaam langzaam Door de sluiers van de dood Ogen vechten tegen het zwart De dood sluit geduldig het licht In diepe stilte gehuld Laten tranen zich ontladen De angst is ontworteld In rouw…

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

helen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.987
de stilte de storm beiden razen van oever naar oever op weg naar wat vergeten is wat verstild is wat nog open moet herstellen net zo lang tot klaarheid schijnt en rust mag zijn…

Angústia

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Zo zocht ik om te vergeten Dat ik alles verloor om een vrouw; Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten, Word ik toch weer gedompeld in rouw.…

in gepaste piëteit

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
zacht dansten vlammen op voedende hitte trok kleur verbanden uiteen die ooit een organisch geheel hebben gevormd het was geen verslinden maar een genoeglijk welbevinden om deze apotheose tot een goed einde te brengen met gepaste piëteit in eerbiedig waken leken de draden van levenden te raken aan het fysiek verscheiden uit…
wil melker29 januari 2019Lees meer >

Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon

poëzie
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.983
Wat koomt gij rouwe dragen En mijne dood beklagen? Ai, staakt uw droef gesteen*: Schep moed, en wees tevreên, En wens mij niet op aarde Bij u te zijn in waarde. De wereld die is doch Vol valsheid en bedrog.…

moeke

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.853
dat ze hem mist, en hoe fijn ze het vindt zijn gestalte nog in alles te ontwaren waarom zij hem vaak met een flakkerend kaarsje belicht maakt dat hij gebleven is, en zij nog heimelijk met hem zit te praten…

verzoening

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.175
je ziel, voorgoed een plek van vrede de leegte, verzoend in stil berusten je naam, een zachte melodie (okt. 2003-2005)…

Echt altijd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
De tijd dat wij elkaar niet kenden en niet wisten van elkaars bestaan is haast niet meer voor te stellen omdat wij zolang samengaan Als ik kijk in jouw lieve ogen je zie, je voel, heel dicht bij elkaar dan durf ik heel voorzichtig te denken we blijven echt altijd een paar Want doordat wij al zolang één zijn ben ik echt nooit meer alleen…

Moeder

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.995
Dit lichaam je geboortehuis ergens onder dit zwijgen de eerste zin geschreven uit jouw leven, de opgang uit niet-bestaan, hier scheurde je afwezigheid open in alle flanken als een mysterie uit het vlees waarna haar warmte armen om jou heensloeg dat begin, kleiner nog dan je smalste herinnering, blijft jouw thuis want je ontstaan…

zwart op wit

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Een nieuwsbericht, een kopje Drukinkt op een vel papier En het is nauwelijks opgevallen Tussen alle ellende daar en hier Tussen oorlogen en rampen Ligt stil het slachtoffer van verkeer Een tractor en een motor En iemand ziet zijn zoon nooit meer En iemand mist zijn vader En iemand mist zijn broer Geen plannen meer voor later Zwarte letters…
Chrissy4 oktober 2005Lees meer >

Hemelse weg

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Het verlichte pad verdwijnt Op een onbekend terrein Begeeft zich mijn nieuwe zijn Zie, een hemelse weg schijnt…
Morpheus V26 september 2008Lees meer >

Kijkje in het Leven.

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.272
Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf, En frist zich op, reis even; Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf, Zo somber, zo treurig verheven! Hij steekt zijn pijpje aan; hij telt Het fooitje van zijn 'vrach'je’; Terwijl hij een kleine vertroosting bestelt Met een tevreden lachje.…

As in haar hand

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Het heeft geen zin haar handen zijn gesloten daar binnenin een vleug van gisteren jammerend in tijd De dag rouwt om weggesloten herinneringen die verkleurd en verpulverd het goed en kwaad belichamen Al het donker van nu bergt mijn hart in schaduwen waar mijn eigen vlam het zwart verbrandt tot de as in haar hand…

Imkers dood

gedicht
2.7 met 57 stemmen aantal keer bekeken 40.458
uw bijenvader is dood hang het zwarte strikje om de korf zo los dat bij de minste wind ook dit teken vertrekt jullie kunnen vrijuit gaan zonder het hinderlijk volgen van de man die meer beloofde dan hij ooit waar kon maken aan bloesem en aan was ----------------------- uit: 'Blikschade', 1975.…