1080 resultaten.
Sober
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
1.295 Den Haag is er al aardig aan gewend:
Geen gala-uniformen, sterke dranken,
Geen gekke hoedjes noch fanfareklanken
En ook maar een kortstondig juichmoment.
Ze blijven daar waarschijnlijk nog wel sober
Tot aan de derde dinsdag van oktober.…
Later
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.037 Langer dan gedacht
Groter dan verwacht
Stromen tranen, blijft verdriet
Zoveel had ik willen vragen
Maar een antwoord komt er niet
Niemand voelt wat ik bedoel
Dat ik heel veel aan hem denk
Onzichtbaar droevig het gevoel
Als ik aandacht aan hem schenk
Nooit meer samen lange ritten
Praten over familie of gezin
Halverwege samen pitten
Dat…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 en als dan plotseling
de nacht
valt
als een tapijt van sneeuw
en toedekt
wat gebleven is
en de duur vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen…
De rouwkamer
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.251 mijn doodstille vriend
ik hoor de zielen scheuren
het hart tot bloedens moe
mijn zinnen braken treuren
en woorden klappen toe
ik heb dan maar
de muren afgemaakt
de deuren afgesloten
de venstergaten afgedicht
nog alleen mijn droge stem
en mijn eigen echo die ik ken
't geroezemoes is uitgesloten
weggekropen in de barsten
van de wanden…
Verlies
netgedicht
4.0 met 43 stemmen
3.944 Er is geen foto
die laat zien
hoe jij nu bent.
Geen landkaart
waarop ik jouw
huidige verblijfplaats
aan kan wijzen.
Ik kan alleen
in mijn
herinneringen reizen,
terwijl ik weet
dat ik je
daar niet vind.
Zo sta ik
in de tussenwereld
van het heden,
met achter mij
jouw onvoltooid verleden
en ver vooruit
mijn toekomst
die zich
achter…
De Bloedhond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.199 In tijden dat de rouw
zijn modderschuit versiert
speelt zijn ego hooglijk op
en om zijn tanden siert
een valse glimlach zijn gezicht
vol van kwade trouw.
Zijn ogen lichten op als
zijn neus ruikt een verdriet
en als de bel geklonken heeft
staat hij op en schiet
zijn zwarte schoenen aan
en danst een slome dodenwals.…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 152 stemmen
15.271 Twee donkerbruine hondenogen,
keken mij heel droevig aan.
Het is alsof ze wilde vragen:
"Is het tijd voor mij te gaan?"
Verdrietig moest ik dit beamen,
drukte hem zachtjes aan mijn hart.
Het liefste ging ik met hem samen,
deze weg vol pijn en smart.
Heel veel dank voor al je liefde,
heel veel dank voor al je trouw.
Rambo-lief ga nu maar…
KINDERLOOS
poëzie
2.3 met 30 stemmen
2.980 '
Zij wringt de witte handen,
Ziet op, en peinst en schreit
En stamelt: 'Neen, ik dank nog:
Mijn rouw is heerlijkheid!'…
Wereldpijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Zo scherp te zien,zo duidelijk te horen,
hoeveel leed wordt er niet elke dag geboren?
Gestorven mensen zullen vergaan tot stof,
achterblijvers rouwend op elk kerkhof
Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou,
daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw
Ontelbare tranen op al die gevallen scherven,
wie deze dood wil overleven zal moeten sterven…
Sneeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.786 Ieder jaar opnieuw
zal ik bij de eerste sneeuw
jou voor me zien
totdat de vertrouwde sleur
van het dagelijks bestaan
de scherpe kantjes
van mijn verdriet heeft afgeslepen
en tot een draagbare dofheid
zal hebben gereduceerd
maar zelfs dan nog
zal ik je voor me zien
bij de eerste sneeuw…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het…
Het zoutgekleurde inkt
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
1.809 Met het papier
van dit gedicht
Vang ik heel voorzichtig
een traan vanaf mijn kin
Precies op dood,
het woord vervaagd
Een grijze lijn
van zoute inkt,
zinkt door het papier
Nu huil ik weer
Want zelfs die lijn
van inkt en smart
Zelfs die lijn,
die stopt…
herinnering
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.353 ..en in mijn geest
bewaar ik steeds
de herinnering
aan jou
aan hoe je lachte
hoe je keek
en aan wat je
zo graag wou
nooit zal ik nu
die lach weer zien
en je bescheidenheid
maar in me
blijf je wel bestaan
ook al ben je
"uit de tijd"..…
Afscheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
582 Nu schijnt de zon
en straks valt weer de regen.
We kwamen op de tocht
zoveel momenten tegen
die vreugde brachten, ook verdriet,
en zo gaat 't leven voort.
Je bent er niet meer bij
waar wij nu verder moeten;
toch willen we je groeten
en danken voor zoveel.
Nu schijnt de zon
en straks valt weer de regen
en ‘t leven gaat voorbij -
straks…
Uitgeleide
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.455 Geen lauwer vraagt dit graf, geen palm,
Geen hulde woorden
Of rouw-akkoorden -
Hier gaat herdenking boven psalm.
Want zij, wier lijkbaar dragers vindt
Die al haar dagen
In 't harte dragen,
Eenvoudig was zij als een kind.
En de enkele krans, ten uitgelei'
De dood verbloemend, -
De dode roemend, -
In 't sterfhuis zelf verwelke hij.…
De dood omarmen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.018 Uit de schoot van de moeder
Wordt weer teruggegeven
Aan de schoot van moeder aarde
In diepe angst geworteld
Niet wetend wat zal gaan komen
Glijdt het lichaam langzaam
Door de sluiers van de dood
Ogen vechten tegen het zwart
De dood sluit geduldig het licht
In diepe stilte gehuld
Laten tranen zich ontladen
De angst is ontworteld
In rouw…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
helen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.987 de stilte
de storm
beiden razen
van oever naar oever
op weg naar
wat vergeten is
wat verstild is
wat nog open moet
herstellen
net zo lang
tot klaarheid schijnt
en rust mag zijn…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Zo zocht ik om te vergeten
Dat ik alles verloor om een vrouw;
Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten,
Word ik toch weer gedompeld in rouw.…
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Wat koomt gij rouwe dragen
En mijne dood beklagen?
Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.…
moeke
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.853 dat ze hem mist, en
hoe fijn ze het vindt
zijn gestalte nog in
alles te ontwaren
waarom zij hem vaak
met een flakkerend
kaarsje belicht
maakt dat hij gebleven
is, en zij nog heimelijk
met hem zit te praten…
verzoening
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.175 je ziel,
voorgoed
een plek
van vrede
de leegte,
verzoend
in stil
berusten
je naam,
een zachte
melodie
(okt. 2003-2005)…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
Moeder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.995 Dit lichaam je geboortehuis
ergens onder dit zwijgen
de eerste zin geschreven
uit jouw leven, de opgang
uit niet-bestaan, hier
scheurde je afwezigheid
open in alle flanken als
een mysterie uit het vlees
waarna haar warmte
armen om jou heensloeg
dat begin, kleiner nog dan
je smalste herinnering,
blijft jouw thuis want je
ontstaan…
zwart op wit
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.660 Een nieuwsbericht, een kopje
Drukinkt op een vel papier
En het is nauwelijks opgevallen
Tussen alle ellende daar en hier
Tussen oorlogen en rampen
Ligt stil het slachtoffer van verkeer
Een tractor en een motor
En iemand ziet zijn zoon nooit meer
En iemand mist zijn vader
En iemand mist zijn broer
Geen plannen meer voor later
Zwarte letters…
Hemelse weg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.642 Het verlichte pad verdwijnt
Op een onbekend terrein
Begeeft zich mijn nieuwe zijn
Zie, een hemelse weg schijnt…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf,
En frist zich op, reis even;
Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf,
Zo somber, zo treurig verheven!
Hij steekt zijn pijpje aan; hij telt
Het fooitje van zijn 'vrach'je’;
Terwijl hij een kleine vertroosting bestelt
Met een tevreden lachje.…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…