711 resultaten.
Nieuw Leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.156 De Lente komt binnenkort
Nieuw leven wordt geboren
Een nieuw jaargetijde breekt aan
Wat dood leek wordt weer levend
Wonder der natuur
Hoe kan het toch bestaan
We vinden het oh zo gewoon
maar niets is minder waar
Het is zo heel bijzonder
De Schepping is gelijk een wonder
De Schepper lijkt een tovenaar…
Hun dodelijke trommen
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
695 wij gingen
rood omhoog
uit groen dat
lucht geworteld
aan de natte
beademing lag
het donkere gat
dat krioelde vol
bewegen onder
een uitspansel
dat alle energie
gaf aan dit leven
wij bloeiden niet
maakten geen vrucht
maar kleurden de
hemel waaronder
de schepping door
de mens was gevlucht
hun vurige vraatzucht
was de dood…
Plukten bloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 manier
die wij totaal
niet kenden
het is vreemd
om hier te zijn en
niets te hebben
het mijn en dijn
is geen structuur
in waar zij zijn
eigenheid en het
onderlinge onderscheid
gaan aan hen voorbij
toch voelen wij
de interesse van een
machtige aanwezigheid
in medelijden en warmte
zij kennen onze boodschap al
wij zijn de schepping…
Magie van leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 natuurlijk
zweefde jij niet
wel dansten je
voetafdrukken
op het zand
in een choreografie
van zee en een
warme zomerdag
die golfjes transparant
het strand opbracht
waar zij
en passant
de sporen wisten
van wandelaars en
mensen aan de kant
je hebt de ruimte
waar jij zeegezichten
schrijft tot mystiek decor
verheven ook schepping…
VOORTGAAND GEHEIM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Wat gebeurde vanaf
de grondlegging der wereld
heel de mensheid door
en nog zal komen
verhaalt het Bijbelboek
Openbaring
over het worden verworden
van Schepping en leven
Gods wil voor de toekomst
en strijd tegen het kwade
door de Vader
van al wat leeft in het Heelal
zijn de mensen gezegend
met eenvoud van geest
die onwetend…
Het zwart contrast
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik ben
in wit
gaan graven
omdat zwart
geen schaduw
kan dragen
ook hoogte en
diepte ontbreken
zonder schepping
in zijn vele
nuanceringen
van de natuur
de melodie
van schakering
die van de harp
vingers komt
de variaties in
kleur oneindig
wordt dus altijd
nog is er het contrast
van tegendeel
juist bij zwart wit
is de balans…
Vrouw zijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.311 zijn fier
zij torst het soms
als Hercules de aarde
langs smalle paden
en diepe afgronden
haar vereelte voeten
stevig op de
aarde plantend
bij de zilverberk
waar verdriet haar
herinnert verwijlt zij,
het besluit
haar eigen weg
te gaan
hernieuwend
over putrand
staart zij naar
dat geheimzinnig wezen
meisje vrouw moeder
de schepping…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het hart aan de
natuur heeft verpand
of deelt zij de schepping…
Wie onder tranen zaaien
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
879 Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -
maar toch is er voor hoop een reden
want liefde gaat voorbij de dood
en wat we hier in tranen zaaien
wordt straks geoogst bij morgenrood.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al eeuwenlang geschapen
als mensen goden vergeten
of de schepping…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 zwart strijkt knarsend neer
bruusk dient oud zich aan
het verlangen gaat altijd weer stromen
er is geen geduldige tijd
de spanning groeit en haast zich
kleuren dringen zich op
het gaat vanzelf
de rode draad spreekt
over het tragisch lot van goed en kwaad
gehoorzaam aan afzondering
groeit het rusteloze verlangen
naar de schepping…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...
misschien voel ik mij
Onbegrepen.…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
tsunamie de zee
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.117 leven weer steeds
opnieuw uitproberen
dan beef ik de aarde
tsunamie de zee
spreek met de trollen
dans met een fee
schud aan de sterren
met een stevige hand om
even te roeren in astroland
maar als ik
dan terugkom en
jou vind in het bed
van mijn dromen besef
ik mijn grootspraak want
pas in het kleine intieme
kan onze schepping…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -
maar toch is er voor hoop een reden
want liefde gaat voorbij de dood
en wat we hier in tranen zaaien
wordt straks geoogst bij morgenrood.…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Mensen mishandelen en twisten
en dat was niet voorzien -
een ongewenst gevolg
van hun zelfstandigheid
Natuurlijk kan God zich bedenken
Weg met de schepping!
Weg met de scheiding van de wateren
in de hemel en op aarde!
Een zondvloed, en zand erover!
Opnieuw! Ander plan!…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.461 De schepping nu weer woest en ledig
geen spoortje mens, volkomen vredig.…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 Er is meer diepte dan zij laat zien
en een fonkelende helderheid
niet alleen onder de oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van…
De kosmos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 langzaam rijst
de kosmos op
uit het oneindige
universum
kennen stelsels
hun melkwegen
lichten zonnen
uit sterrennevels op
in vele heelallen
zij heeft zich
gekleed met het gruis
van de schepping
als lichaamsdracht
met tijdloze kracht
de dood omgord
als teken van
persoonlijke vrijheid
en intrinsieke macht
in het tot leven
relativeren…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed
maar de briljante
ordening met evolutie
was het sluitstuk
dat groei van de besten
als intrigerende orde
In de hele schepping…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je broeikast
altijd zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 blijven staan
ik ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en deelgenoot
in leven met warme
liefde waar geluk
echt zal bestaan
omdat de schepping…
sterfelijke vrijheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 de kronkelige groeven volgen
als lijdensbanen
van verdriet in de avondstond
mijn knieën knellen de stam
opdat ik niet val
vraag me af hoe het komt
dat mijn menselijke vrijheid
bijvoorbaat sneuvelt voor
een diep geschapen dal
alsnog zak ik traag
en schreiend neer
de nagels krassend
in de oude bast
het hoeft niet meer
mijn schepping…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
GOLGOTHA
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
910 Duister is dieper dan de dood,
hier komen alle eeuwen samen,
de schepping is in ademnood,
hier strijden machten in het groot,
verlatenheid in diepste nood,
mijn God, waar is het morgenrood?…
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 tanden en het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven
jij lacht om wegen te plaveien
die leiden naar ons paradijs
waar ik al sinds de schepping…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet de schepping…