764 resultaten.
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes
tussen scherven…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim snel de scherven…
Mijn ziel in mozaïek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
385 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de caleidoscoop
van een fossiele oer-natuur
herschikken de scherven in
het zielebeeld van mozaïek…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me klein, te klein
om ooit mezelf te zijn
maar eens zal ik breken
in scherven…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
elke lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 in elke lente
schuurt een leemte
een leegte die zich
niet vullen laat
lieflijke bloesems
bedekken tranen en
scherven lacunes
worden een meer
in ieder spoor zit
het spoor van ieder
geen muur die het
kwaad keren kan
zo vaak is geschreven:
ik houd me goed en
tot heel spoedig
het is de stilte later
die ons verpletteren zal…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Als de scherpe scherven
van gebroken spiegelglas.
Als de spetters van een zeepbel
spattend in de open lucht.
Of dovend zacht kaarslicht
uitgeblazen door zwakke zucht.…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Niet dood.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.403 Je hebt de scherven
overleeft
bij 't sterven.
Je zwaait, je springt.
Je klinkt
zo hemelsblij.
Ik weet dat jij
leeft.
Ik denk : je danst,
je gezicht
omkranst
met licht.
Je lacht, je zingt.
Het klinkt
zo hemelsblij.
Ik denk dat jij
danst.…
Liever transparant
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.823 ik sla sterren in het glas
met mijn blote handen
voel geen scherven
maar kijk verwonderd
naar kleurend kristal
voor je me bedwelmde
hield ik van witte wijn
nu bloost mijn druivensap
donkerder en donkerder
tot een dieprode bordeaux
te lang omfloerste tranen
giet ik in het heldere gesternte
tot zelfs rosé haar tint verliest
en licht transparant…
Liefde op recept
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
3.217 Het begint altijd met opruimen
van de scherven van geluk
het verlangen naar eenzaamheid
maar zij kruipt nog steeds
al je poriën in en uit
Als je wakker door de regen
van een onbekend geluid
het bed veel te groot lijkt
Gedachten aan haar dijen
haar mond, lippen, haar buik
de streelzachte binnenkant
dwingen tot tijd voor buiten
Een moeder…
Hallo Lente
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
747 wat ben je maagdelijk
pril, bijzonder groen, dit jaar
de winter liet zich innig gelden
maar nu laat jij jouw zon zien
gaat er een knoopje los
voor bomen bladerknoppen
zag ik jouw vriendin, de zomer
vandaag al een beetje glimlachen
vanachter haar blonde gitaar
liep ik over schaduwkant
van straat naar glasbak
om het geluk, scherven…
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
Zijn troost
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.233 Men heeft je niets beloofd bij
de geboorte;
maar overlast, het roken en het
drinken tot in de ochtend,
de volle maan die van de lucht afglijdt
en scherven in je armen -
je hebt die dingen zelf bedacht,
verwacht dus ook maar
geen erbarmen.
------------------------------
uit: 'Goya als hond', 1999.…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
je ontkleedde je
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
700 je ontkleedde je
gedachte voor gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed.…
Breek
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
491 meneer
speelloop door straten
speelzit aan tafel
nergens thuis
zoals je weet
Speelspreek met woorden
speelgoedwoorden
speelgoedplastic luchtkastelen
speel een huis
Daar loop jij
kijk
door de straten
plassen etalages
spiegelruiten toverruiten
dan dun als vroeg gebroken glas
de stad de steden sporen
bij elkaar geveegd verleden
Scherven…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.
Hij is weg,
alsof hij nooit
iets voor jou betekend heeft.
Alsof jouw handen
nooit de zijne
hebben vastgehouden.…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Waarheid
Je voelt ze met de kracht van
duizend paarden, dravend door
gedachtegangen – hoofd op hol –
Echtheid
De scherven van eenzaamheid weer bij
elkaar tot een pijnlijke realiteit maar ook
een vaas die de aandacht op zich vestigt;
Vertrouw op de hand die beweging rust.
Stilleven.…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Nieuw begin
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.557 Ontdoe je van de scherven
dit is een nieuw begin
ontdoe je van de kerven
negeren heeft soms zin
Vergeet de slechte zaken
doe of ze zijn vergeeld
vergeet je druk te maken
als 't spel is uitgespeeld
Begin de lei onschuldig
geschoond van alle kwaad
begin vrij en geduldig
nu is het niet te laat
Dan……
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
bange nachten
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.358 des ‘s nachts doorsneed de maan het venster
vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed
ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht
toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde
was ook de maan zijn weg gegaan
probeerde ik alsnog de slaap te vinden
te zwaar bleken de stenen op het koude laken
met naast hen scherven van de dode droom
en ik omhulde…
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn
verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje
De nacht die koud en eenzaam was,
vol littekens van de scherpe scherven
gevormd door gebroken dromen,
heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden
in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel
dat zich diep in de donkerste hoeken
bijna…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 achter stappen
die weer klinken
in de stilte van mijn geest
dromen die
illusies waren
die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan nog rest
zijn de scherven…
Bloedbaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
503 Aanschouw het geluid van stilte
en de geur van zwaartekracht, als
druppel leven uiteenspat op een
espenblad als ragfijne nerven mist,
de scherven worden opgedragen
als bloedbaan in een bladerdak,
waarlangs geen water is vermorst,
in toegewezen grond, waar de
moederkorst hem wacht, brak in
tot de natuurlijke schoot, de
toegang tot de…
Liefdesverdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 Maar ik had al bij Nijhoff gelezen:
“Mijn stuk hart rammelde van de scherven”.
Pas dus maar op bij ieder sterfgeval,
Zowaar krijg je zelf nog een hartaanval.
--------------------------------------------------------
De Volkskrant 14-01-2012: "Een gebroken hart bestaat echt, en het is gevaarlijk.…