Alle inzendingen over scherven

764 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwig verlangen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
saffierblauwe zijde dwalend in schijnsel van halve maan spelen broze vingers met licht rapen droomgedachten bij elkaar Een stilzwijgend eeuwig verlangen brandt diep binnenin haar getergde ziel Zilveren tranen verdwijnen in het maanmeer dat al haar geheimen kent Zij knielt in dit stil gevallen landschap strooit rozenblaadjes tussen scherven…

water is mooier dan ijs

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.173
gebroken door de tijd van voorheen in zon en door wind heeft vocht mij sijpelend gewroken water is mooier dan ijs in de hand van ontdooier je wacht tot de nacht en mijn breuk is dan je voltooier in heldere maan oogt de kou, zij vriest in seconden de monden die zeggen dat ik van je houd gespleten ontwaak ik en ruim snel de scherven…

Mijn ziel in mozaïek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 385
Verworpen in eeuwige strijd van zelfbeschikking geen enkel doel dat heiligt, ook ikzelf heb mijzelf gestenigd, oneindig lang de tijd gepijnigd rollen vuurstenen aan om in het mooiste uur tegen elkaar te slaan, vonken bloed zwijgen in de caleidoscoop van een fossiele oer-natuur herschikken de scherven in het zielebeeld van mozaïek…
Pama15 november 2019Lees meer >

maar eens zal ik breken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.401
jagende gang mij maakt het bang bang voor hun schaduw voor het zwart van de bui en de stortvloed van regen ik kan er niet tegen dat onbestemde gevoel te zijn zonder doel, te zijn om voor niet te leven geven lijkt de moraal opgevoed met dat ideaal voel ik me klein, te klein om ooit mezelf te zijn maar eens zal ik breken in scherven…

in schaduwen die huilen

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
ik bleef hangen aan het prikkeldraad je eerste zin in schaduwen die huilen ik kan me niet verschuilen in de woorden die ik las muren met gebroken glas vrijheid die in scherven brak je hebt de boom betast haar bast weet van verjongen de kern is nu spijkerhard herinneringen zijn verdrongen ramen ogen donker in het bos fluisteren de…
wil melker24 december 2003Lees meer >

elke lente

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
in elke lente schuurt een leemte een leegte die zich niet vullen laat lieflijke bloesems bedekken tranen en scherven lacunes worden een meer in ieder spoor zit het spoor van ieder geen muur die het kwaad keren kan zo vaak is geschreven: ik houd me goed en tot heel spoedig het is de stilte later die ons verpletteren zal…

Uiteindelijke overwinning

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
Als de scherpe scherven van gebroken spiegelglas. Als de spetters van een zeepbel spattend in de open lucht. Of dovend zacht kaarslicht uitgeblazen door zwakke zucht.…

glasscherven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.131
haar gronden en haar stammen een massagraf van scherven die languit in het bos verder liggen te sterven de kleinste vonk die de zon onnadenkend aan onze hemel verliest schieten ze tot een vlammenleger dat de tedere kleuren en al wat de bloemen geuren in zijn hete armen wurgt het landschap smelt weg in een bloedbad van asse…

Niet dood.

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Je hebt de scherven overleeft bij 't sterven. Je zwaait, je springt. Je klinkt zo hemelsblij. Ik weet dat jij leeft. Ik denk : je danst, je gezicht omkranst met licht. Je lacht, je zingt. Het klinkt zo hemelsblij. Ik denk dat jij danst.…

Liever transparant

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.823
ik sla sterren in het glas met mijn blote handen voel geen scherven maar kijk verwonderd naar kleurend kristal voor je me bedwelmde hield ik van witte wijn nu bloost mijn druivensap donkerder en donkerder tot een dieprode bordeaux te lang omfloerste tranen giet ik in het heldere gesternte tot zelfs rosé haar tint verliest en licht transparant…

Liefde op recept

netgedicht
3.3 met 60 stemmen aantal keer bekeken 3.217
Het begint altijd met opruimen van de scherven van geluk het verlangen naar eenzaamheid maar zij kruipt nog steeds al je poriën in en uit Als je wakker door de regen van een onbekend geluid het bed veel te groot lijkt Gedachten aan haar dijen haar mond, lippen, haar buik de streelzachte binnenkant dwingen tot tijd voor buiten Een moeder…

Hallo Lente

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 747
wat ben je maagdelijk pril, bijzonder groen, dit jaar de winter liet zich innig gelden maar nu laat jij jouw zon zien gaat er een knoopje los voor bomen bladerknoppen zag ik jouw vriendin, de zomer vandaag al een beetje glimlachen vanachter haar blonde gitaar liep ik over schaduwkant van straat naar glasbak om het geluk, scherven…
mobar20 maart 2009Lees meer >

Schoonheid zonder leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
mijn schreeuw deed het glas breken duizenden scherven konden hun vorm vergeten waaierden rond vielen als druppels regen kleuren verspattend op de marmeren grond ik zag je ontwaken bevallig het kristal loslaten waarmee ik jou had omgeven in schoonheid zonder leven heb angst onderdrukt virtuele bloemen geplukt om jou te groeten je…

Zijn troost

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.233
Men heeft je niets beloofd bij de geboorte; maar overlast, het roken en het drinken tot in de ochtend, de volle maan die van de lucht afglijdt en scherven in je armen - je hebt die dingen zelf bedacht, verwacht dus ook maar geen erbarmen. ------------------------------ uit: 'Goya als hond', 1999.…

Angsten in je brein

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
je blik is open en je lach lijkt vrij maar achter deuren komt chaos dichterbij nog zijn de gangen schoon je danst maar je voeten voelen al de scherven van je droom je proeft het ongeordend leven weet de angsten in je brein kent de pijn van het niet meester zijn tot je de deuren opent wanhoop ruimte geeft in klaren van nu af aan…
wil melker9 december 2008Lees meer >

We kristalden snel

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
ik blies ons glas tot zomer sloot met warme lente af we kristalden snel als dromers in de bol die onze hemel was jij kleurde licht in regenbogen ik groende in extase meer dan opgetogen toch moeten we gaan scherven om onze oogst weer ongeschonden te beërven zij is volrijp en kan de winter aan laten we nu samen voor een nieuwe…

je ontkleedde je

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 700
je ontkleedde je gedachte voor gedachte ik ontleedde woorden en gevoel ik schrok toen je naakt jezelf als waarheid aan me gaf ontbloot van alle pijn zag ik je jeugd je baby zijn na moeders schoot zag kapotte dagen de jaren pijn waarin je liefde niet meer kon verdragen samen hebben we gehaat scherven zijn opnieuw gebroken…
wil melker26 september 2006Lees meer >

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed.…

Breek

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 491
meneer speelloop door straten speelzit aan tafel nergens thuis zoals je weet Speelspreek met woorden speelgoedwoorden speelgoedplastic luchtkastelen speel een huis Daar loop jij kijk door de straten plassen etalages spiegelruiten toverruiten dan dun als vroeg gebroken glas de stad de steden sporen bij elkaar geveegd verleden Scherven…

Hocus Pocus in Hoboken

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Hij sprak, maar zijn woorden vielen tegen, op de grond als hopeloze scherven. Hij is er niet meer, niet in jouw wereld, niet in die van ons. Hij is verdwenen, uitgewist, vergeten voordat hij schreeuwen kon. Hij is weg, alsof hij nooit iets voor jou betekend heeft. Alsof jouw handen nooit de zijne hebben vastgehouden.…
Stoker16 januari 2026Lees meer >

Schoning

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Waarheid Je voelt ze met de kracht van duizend paarden, dravend door gedachtegangen – hoofd op hol – Echtheid De scherven van eenzaamheid weer bij elkaar tot een pijnlijke realiteit maar ook een vaas die de aandacht op zich vestigt; Vertrouw op de hand die beweging rust. Stilleven.…

membra disjecta

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.681
ook b. vervolgt zijn weg met het hoofd in de wolken van zijn god die neerwerpt wat hem tegen de borst stuit zonder aanzien des persoons de zon gaat eenzaam op en in de goot schitteren de scherven ---------------------------------------------- 15 januari 2002 zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Abel Staring16 december 2004Lees meer >

Nieuw begin

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Ontdoe je van de scherven dit is een nieuw begin ontdoe je van de kerven negeren heeft soms zin Vergeet de slechte zaken doe of ze zijn vergeeld vergeet je druk te maken als 't spel is uitgespeeld Begin de lei onschuldig geschoond van alle kwaad begin vrij en geduldig nu is het niet te laat Dan……

onvolmaakt verlangen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Bij de eerste zonnestralen die een diffuus licht werpen op m'n pas ontwaakte gezicht en m'n gemoed doordrenkt is in niet te stoppen gevoelens door aanrakingen gevoed kijk ik met een kritische blik naar mezelf wanneer de scherven van het onvolmaakte hun plek krijgen glimlach ik naar m'n spiegelbeeld dan besef ik dat het spel niet…
ria17 juli 2007Lees meer >

bange nachten

hartenkreet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.358
des ‘s nachts doorsneed de maan het venster vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde was ook de maan zijn weg gegaan probeerde ik alsnog de slaap te vinden te zwaar bleken de stenen op het koude laken met naast hen scherven van de dode droom en ik omhulde…
sunset21 juli 2007Lees meer >

nachtlicht

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje De nacht die koud en eenzaam was, vol littekens van de scherpe scherven gevormd door gebroken dromen, heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel dat zich diep in de donkerste hoeken bijna…
Indy9 augustus 2008Lees meer >

Geschonden groei

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Uiteenvallen, vergaan en bederven heeft zijn wijsheid, de scherven die men samenvoegt, de grootheid van versmolten delen, lijkt anders dan ze samen waren, leidt tot een nieuw geheel, gesnoeide echo’s van vervallen koninkrijken, brengen tijdperken van bloei en wat niet meer is, gaat niet verloren, de kern van de essentie te vergelijken…
pama25 februari 2009Lees meer >

en zo

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.731
achter stappen die weer klinken in de stilte van mijn geest dromen die illusies waren die intens vergeefs in al ons voelen spaarden weg in pijn en smart verstorven en zo verglijdt het leven als een leegte die niet kiest die alleen in houden van zichzelf verliest zomaar, ongemerkt weg en al wat dan nog rest zijn de scherven…
John Kroos3 september 2009Lees meer >

Bloedbaan

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Aanschouw het geluid van stilte en de geur van zwaartekracht, als druppel leven uiteenspat op een espenblad als ragfijne nerven mist, de scherven worden opgedragen als bloedbaan in een bladerdak, waarlangs geen water is vermorst, in toegewezen grond, waar de moederkorst hem wacht, brak in tot de natuurlijke schoot, de toegang tot de…
pama23 oktober 2009Lees meer >

Liefdesverdriet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 813
Maar ik had al bij Nijhoff gelezen: “Mijn stuk hart rammelde van de scherven”. Pas dus maar op bij ieder sterfgeval, Zowaar krijg je zelf nog een hartaanval. -------------------------------------------------------- De Volkskrant 14-01-2012: "Een gebroken hart bestaat echt, en het is gevaarlijk.…