802 resultaten.
Stoffen, gassen en atomen
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.238 Nee, die vaart niet meer
Op dit schip dat Aarde heet…
De vraag, die bleef
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.150 Ziet, het blijft me bezig houden
waar het schip toen is gestrand
zoekend immer naar de reden
dat dit huis is afgebrand.…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Ongeïnspireerd
hartenkreet
1.3 met 27 stemmen
2.997 Geraakt door moedeloosheid
besluiten zij,
net als een vorige keer,
om maar weer te zwijgen,
doen pragmatisch hun ding
en gaan, om vijf uur,
snel naar huis
terwijl het schip dobbert.…
Zoals je was
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Zoals je was
keer je nooit meer terug
dat bevestigt de tijd
maar het is erger
want je keert nooit terug
je kon de liefde niet aan
omdat je nog steeds gegeseld
wordt door demonen van vroeger
en mijn schip er niet toedeed
ondanks mijn voorraden liefde
en de stormgarantie
je kon de liefde niet aan
al mocht ik je borsten strelen
die…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 huiselijke kringen
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen
die met hem lachen in de duisternacht
aan lager wal, het gezonken schip…
De Zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de zee…
Verborgen liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
371 - KALYPSO tot HERMES -
Waarom, zo sprak de schoonlokkige tot Hermes,
de boodschapper der goden
uit naam van Zeus
Waarom mag ik die listrijke
koning Odysseus
die Troje innam, dankzij Pallas verwoestte
niet met mijn zoetgoddelijke
liefde koesteren
Waarom misgunt mij de bliksemslingrende vader
mijn liefde voor een man
wiens schip…
Zee Zonder Genade
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.649 door een amerikaans schip gevonden
en werden in Amerika aan land gezet...
Zijn moeder heeft het nooit geweten
dat haar zoon het had overleefd
Zij bezweek aan een ernstige ziekte
en heeft zijn thuiskomst nooit beleefd…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Op de vloedlijn stop ik
en kijk uit over zee,
kies de richting waarin ik vertrok
op een reis waarvan mijn schip
niet terugkeerde...
Nog altijd veroordeel ik mijn oordeel
dat ik met de bomen voor het schip velde,
ik zou gaan, de wereld in,
maar een deel bleef graslander.…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Beestenboel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 Twee draken in een schuit
Wat schapen erbij
De pen schiet uit
Een slip op het papier
Een streep getrokken
Erbij een stier
Drie kreeften en een tor
De vlieg vliegt weg
We plaatsen een hor
En aan de kant
Diep in een kuil
Vangen we een olifant
En laat de koe de koe
De boel de boel
Die voegen we ook toe
Een schip vol vee
En tot…
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 onhoorbaar
dansten voeten
dichterbij op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken…
Stuurloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.427 en verdrinkt
moedeloos als ik mijn ogen sluit
Het is te laat, je drijft de nevel in
nog eenmaal kijk je treurig om
woorden steken en ik staar stom
vanaf mijn einde naar jouw begin
dan slaat de duisternis me blind
en zoek ik spartelend naar houvast
maar niets dat de draaikolk staakt
ik ben volledig uit koers geraakt
als ‘n schip…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
Het Ziekenhuis
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.582 Ik berust in overgave,
Tot het schip aldaar zal stranden,
bij het zien van jullie prijsopgave....…
theepotten van jac
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
3.193 komt naar het verluidt
geen traan uit deze tuit
deze pot schenkt gedwee
allerlei soorten dampende thee
jac heeft vele soorten potten
het is heus zeer van de zotte
hij heeft er beslist meer dan twee
daar huist ie al een tijdje mee
doe nu maar luid een wens
een pot met ’n oog of ’n mens
jac schenkt altijd met gulle hand
ziet wel of het schip…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 de schipper is een team. luister
achter de nevelvoile zeilen -
bevelen: vragen van wind, stroom
aan het schip; richting: een antwoord
dat de koers vermoedt. luister
stilte verpulvert de branding
maakt hoorbaar een reis naar de zon -
zontijd: de benevolente
zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
529 mijn naam het onbetwiste
En schaakmat mij zodat de tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het schip…
Loodsboot
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.042 Het water bestuift de boeg
keert tot zijn oorsprong weer,
duizenden fijne druppels
achterlatend op het raam
vaart de stuurman even blind;
dan gekomen bij het grote schip,
schuurt langs het staal
de ladder langszij in de luwte,
behendig beklommen door de loods.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
rennende gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Er is een schip
Hij is diep geladen.
Het meer is breed,
ik kan er niet overheen.
Ik heb hulp nodig,
vleugels te vliegen.
Is er iemand thuis,
alleen een gek,
heeft een hart als dit.
bevroren of open,
verwarring, tegenstelling.
ego..of toch meer.
Ik wil de deur openen,
de sleutel weggooien.
Weinig tijd, en veel gevoel.…