452 resultaten.
Wil je met mij?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.473 Op een typisch Frans terras een ijsthee drinken en een regionale salade eten?
de omgeving verkennen, de dagelijkse beslommeringen vergeten?
’s Avonds, tijdens live muziek , paella eten, met daarbij géén Franse wijn?
genieten van al het goede, wensen dat het altijd maar zo kon zijn?
Wil je met mij….…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Ik geniet van dit alles op het eenzame terras.
Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.…
Terugblik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
411 Thuis of in de natuur, op
het strand of op het
terras, we konden ons
goed vermaken.
Eén ding viel wel op:
de demonstratie in
Amsterdam.
Het mocht van de
burgemeester, maar
velen zetten er grote
vraagtekens bij en dat is
logisch.…
zwieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 als op een kermis de carrousel
draaien onze jaren in het leven
langs de seizoenen van de tijd
met zon regen wind en storm
in de mallemolen van ons leven
in de winkel de markt het terras
vinden wij het geluk en verdriet
in het doodgewone alledaagse
jaarlijks haltert die molen even
herinneren wij wat nu voorbij is
in verwachting van de…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…
Samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Op een middag zaten
we op het terras bij
het strand met een
drankje, niets
leek er aan de hand.
Het werd tijd om af te
rekenen.
Ik rekende het bedrag
af.
Toen ik terug kwam op
het terras
bleek mijn vrouw te zijn
overleden.
Als echtgenoot schreeuwde ik het uit.…
uit de kleren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 zijn
maar haar zang is een groter festijn
straks komen politici aan de beurt
'n blote Balki wordt vast afgekeurd
of zal Zalmpie dan in z'n nakie gaan
glad als een aal wurmt ie zich vooraan
de kalender wordt zeker een succes
zangeressen, politici, bloot zonder stress
het Gooise wordt het Haagse matras
met het Binnenhof als een lustig terras…
kort door de bocht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.152 ondersteuning
routeplanner
adapter en usb kabel
tele abonnement
oploaden bij de volgende stop
in de wandelgang
een duim omhoog
plaspauze in de bosjes
niemand die het ziet
afsnijden
het vogelvrije blinde land
met kennis aan het stuur
een lange weg instappen
bijkomen
met koudschuimend biertje
in de hand op het
heilige terras…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Om te genieten van een glas
Daar in de wijngaard op ‘t terras
Met rode wijn en wittebrood
Waar is de dichter in zijn sas?
Van Marsman tot aan Ilias
Tot aan een kolderieke Bas
Wordt met het rijm de tijd gedood
Waar vind je je gemoedsrust pas?…
Vandaag zeilden ze uit de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Ze waggelden naar het terras
en bleven voor de tuindeur staan,
keken me vrijmoedig aan
en gingen kwakend aan het schooien
om toch vooral wat voer te strooien.
Het deed mijn weemoed dra ontdooien,
ik gaf ze brood met gulle hand
en mijn hart ging sneller want,
De lente is hier aangeland!…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 Op het terras. Verschijnt een hagedis in het gras?
En weg! Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij.…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 ooit vlogen zij voorbij de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 In de files richting het strand,
sterker nog: ergens op 't terras.
Met een kopje koffie in de hand,
want 't is goed toeven achter glas.
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.
Ga zonnen, indien mogelijk naakt,
of ga de nieuwste badmode kopen.…
Hittegolf
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
680 Hofhuijzen "terras" (det.)…
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Bij schemering wordt op het terras een koele drank geschonken
tussen bloeiende oleanders die door late bijtjes worden bezocht
en terwijl de avondzon aan de einder lang lijkt verdronken
gluurt achter de hoge bomen, de maan in goddelijke aantocht.…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 schoolwerk
gedisciplineerd klaar moesten komen
en soms op de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen hoorden u klagen
al liep u op de laatste tanden:
het was roepen achter blinde wanden
het oude normaal was ziek
en op het terras…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 planten tussen de bomen
van een mooi gazon kan ik slechts dromen
in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog
maar ook een beeld met pijl en boog
haar smalle linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel zijn haar vrienden
het mos en de schimmel haar bedienden
ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras…
licht en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
378 natuurlijk weet u net als ik
dat het overal nimmer anders is geweest
ook ik zal ooit wel eens de schaduw hebben gezocht
en ontvluchtte mijn toch wel gewetensvolle geest
ik moest dit even kwijt, soms word je gespiegeld
en dan wil je even luchten op 't een of 't andere manier
dus troost ik mezelf met een bak koffie en sigaar;
mijn terras…
Truffelhondjes en de Pulchri studio
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
781 rondbanjeren door de hofstad
eigenlijk terug in de tijd
je voetsporen van ooit volgend
toen we nog zo heerlijk jong
en onbezonnen waren
denkend dat de wereld van ons was
het malieveld overstekend
genieten van koffie op een terras
voorbijgangers bekijkend
jezelf afvragend
waarom mensen in de media
zo onvriendelijk worden afgeschilderd
de…
Brasserie
gedicht
4.5 met 85 stemmen
7.736 Niet ver verwijderd van het plein
Bevindt zich in de binnenstad
Het grensgebied van goed en kwaad
Ik aarzel om het te betreden
Toch zou voorbijgaan zinloos zijn
Zelfs in de drukke winkelstraat
En ook al voor op het terras
Was voelbaar dat ik werd verwacht.…
Liefde van mijn leven
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
3.290 De geur van zee en zonnebrand
De zon en zilte zee
Kinderen spelend aan de waterkant
Kom ga je met me mee…………
Samen wat drinken op het terras
Kijken naar kleurrijke mensen
Praten over hoe het ooit was
Over verlangens en stille wensen
We drinken samen een glas rosé
En zien de zon onder gaan
We lopen een stuk met de vloedlijn mee
En laten…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 bon vivant of kneus
of het bruine loof
van oude eiken
mag ook een grijze wolk zijn
wegdrijvend in de lucht
aan u de keus
het maakt niet zo uit
als u toch het nakijken heeft
ik zit in een
voortdenderende trein
gratis en voor niets
ja, wel tweede klas
ik wilde nog uitstappen
de weg verder afleggen
op mijn oude fiets
langs menig terras…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 na een broeierige treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 ze komen op D-day bij elkaar
veteranen van de invasie
in ‘t dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over…
de Avond
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.073 De maan schijnt nu in menig glas
het bier lijkt goud op ons terras
de avond is een feit.…
Vriendinnen, woorden weghalend
gedicht
3.3 met 50 stemmen
14.267 hoorde je de man naast je op een terras niet zeggen
oude vriendin is weg en nieuwe vriendin is ook al weg
niet dat ze weg zijn
van de nagalm van krachtwoorden die hun bedriegerij ontbinden,
van hun verstrekkers van omcirkelende intimiteit, van begoocheling
rond gevoelens waarover de uitspraken aankomen als zweepslagen
weg zijn ze, losgelaten…
Zijn gezicht straalt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 de man tegenover mij straalt
we delen het terras
bij de “ Gouden Leeuw”
onder een kunstmatige gloed
dat hij pas opa was,
een schrede verder in zijn tijd,
is mooi zichtbaar
dat doet ook mij goed
in deze herfstige dagen
zetten we de kachel weer aan
de zon moeten we
zo dat lukt, in ons dragen
je hart kan jezelf verwarmen
en in gedachten…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 vlees tot het verkleurde
rood en geel in het paars blauw
Een zeemeermin willen zijn
oceanen overzwemmen want het water
zou je dragen, voeden en verwarmen
kieuwen zouden groeien in de keel
opdat je kon onderduiken, als de zon te fel
rokende gaten zou branden in je vel
Je moest aan regen denken, aan tranen
verdampen en op een zonnig terras…
Wat Is Toch Die Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 enigszins verwijtend
je hart intens verwarmend
of je toch in tweeën splijtend
stilte is een stille kracht
die je in je ziel soms raakt
je je plaats wijst - nederig maakt
stilte bezit onvoorziene macht
stilte het bewijs dat wij leven
soms is dat een stille troost
ons als onderscheid gegeven
beseffen waarin je hebt verpoosd
en dan op het terras…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 Het terras waarop ik de laatste nieuwtjes las.
Ik lach van buiten maar huil van binnen,
Je was voor mij veel meer dan een huis.
Het enige plekje waar ik me kon bezinnen.
Het laatse wat ik had, mijn enige “echte” thuis.…