599 resultaten.
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde staat
eenzaamheid begrijpt
totaal verlaten
resoneert alleen
nog angst voor
het einde om hier zo
tijdloos…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Die dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 dag
dat ik schuldloos
genoot van het nietsdoen
die dag
dat volle blocnotevellen
met lijstjes nog-doen-klussen
onzichtbaar waren opgeborgen
achter dichte deuren
geen doe-eens-wat-geschreeuw
te horen
die dag
dat ik de maatschappij
vakantie gaf
mezelf wentelde
in een leegte zonder moeten
die dag
dat de tijd van mij was
ik tijdloos…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Een mager kerkje staat
middeleeuws te peinzen
ontdaan van ereschuld
broos als eierschaal
gebroken wit gebarsten
muren in granieten trance
als een fossielen oester
als parel in ballance
verweven in de gouden
handpalm van een geduldig dal.
Het dak z'n magere vinger wijst
naar de uiteinden van het heelal
waarmee het slaperige dorp
het…
Eeuwig leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Eeuwig leven
Vrienden, ik zie ze geboren worden en sterven.
Zij leven ik niet.
In mij staat de tijd stil.
Zij gaan dood ik niet.
Ik moet verder leven, alsmaar verder leven.
accepteren dat ik ze nooit meer zie.
Doorleven, dat is mijn lot.
Eeuwig leven…
Verdomme !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 Het snerpt door mijn hoofd
die weg, die kronkels, het
zwaailicht blauw, dat krassende
geluid, die scherven, overal
is er misschien nog slipgevaar,
gewoon een stranden, vlak voor het
einde, een klein beetje tijdloos,
geen vangrail, maar de invoegstrook
zomaar een vraag, dat is toch niet
teveel gevraagd, schenk dan verdomme
dat laatste glas…
je woedt onstuimigheid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.047 weer speel je
met de wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in het blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
het delen van de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me, teveel
jaren voelen als gemis
geef…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom zoals je tijdloos…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
Parende paren
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.232 Dwingend dringend zijn haar bekken
verkrampte benen die verwurgen trekken
Zweet tussen geplette borsten waarop ik steun
half geopende natte lippen smoren mijn gekreun
Gelijk in het ritme van de Bolero
Parende ongeremd tijdloos geil ineen
Zweet laat zilte druppels druipen
Langs billen borsten de beslagen ruiten
Emotieloos koud klinkt haar…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.
Dus lopen wij hier langs de zee
samen gelukkig en tevreden.…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.719 Ruimte en tijd zijn tijdloos geworden.
De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.
Aanstekers steken de eerste sterren aan.
Mijn gedachten zijn gaan zwerven.
Kindertjes zijn in bed en dromen.
Gelukkig en voldaan.…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt als een monnik tijdloos…
de zachte dagen van Kerstmis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 wind ook gaat,
gedachten waaien mee
naar ooit en het verheugen op
een witte wens
elk mens is klein in dit geheel
we zetten bomen op
verlichten weer die oude stal (de interval van nu)
ook als het kindje huilt
hij maakt wat harten zachter
waar nog hardheid rond de dagen schuilt
de bombe van toen
sluit stil onze maal - tijd af
en tijdloos…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een
wervelende kringloop
ademloze emotie van hechte verbintenis
aan de mooiste dagen
heden verbonden in gedachtenis
als een golfstroom zal haar adem
tijdloos…
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Tijdloosheid werd hier tijd.
Het hele grote in het kleine,
als wonderen ervaren.
Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk ervaren.
Onbegrijpelijke liefde geven.
In ons tijdvak van de tijd.…
Lichaam X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 lief lijf
elke ochtend trek ik jou aan
de pasvorm iets te strak
je bent strijdtoneel van milde ziekten
tijdelijke oefenruimte voor gierende gitaren
en steeds vaker klassiek
geschoolde strijkkwartetten
alles wat ik nu lees heeft iets tijdloos
Dante en Milton
naast het sportveld hangt een verlept affiche
‘Jezus komt terug’
een hond loopt…
Lieve vagebond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 ‘k heb je lief,
jij, m'n onbegrensde vrijheid,
laat ons vagebonden zijn
tijdloos verbonden
nooit gebonden.…
we zijn in de hemel geweest
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.551 lucht ging dragen
een opgaan zonder vragen
zo lang gewacht op de
bevrijding van de nacht
we raakten ijlte en de rust
om samen te gaan praten
wisten van elkaar de scherpte
om te raken, kozen woorden
die weer liefde maakten
we zijn in de hemel geweest
hebben de aarde gevoeld
in zijn glansende kleuren
geluk ruikt andere geuren
en tijdloos…
jij...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.655 jij bent
mijn jij
jij hebt deuren geopend
of toch ramen
een tijdloos gevoel
wat ben jij sprankelend
rustig
wat een rust
levend op een uniek ritme
wauw
wat een reis
ik ben ingestapt
ben reizende
dit mooie gevoel
slaat diep naar binnen
geeft mij daar een warm stralend licht
jij
ongelooflijk
dat jij mijn jij bent
dat…
Het ideale gedicht
gedicht
3.1 met 37 stemmen
10.741 in een niet nader aangeduid seizoen
schreef ik in de ik-vorm een tijdloos
en meerduidig gedicht over het raadsel
van het bestaan dat met weemoed en humor
tot nadenken stemde en ontroerde
het had geen strakke vorm er kwamen zeekoeien in voor
en berekeningen van salonbèta's die wel klopten
maar niet van toepassing waren en woorden zoals houtekiet…
dans naakt de hemel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
685 weer speel je
met mijn wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
samen delen we de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me teveel
jaren voelen als gemis…