Alle inzendingen over transparant

449 resultaten.

Sorteren op:

Glazen beelden tollen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was in het gerinkel van herinnering meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…

God is blauw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras die over drassige landen loert en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
M. Bos10 september 2020Lees meer >

Overstijgende stap?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Het doet er alles toe, de echo’s die zich nestelen in een onvoltooide wereld op de spitzen van het avondrood in een transparant decor de plotselinge verschijning van de muzen zelf die zich willen bewijzen achter het zwart van de mascara als magistrale aftiteling op het gespannen vel van onze getijdegong het maakt verschil, als…
Pama3 december 2015Lees meer >

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zou bijna willen dichten over deze dag die in het nat van dit seizoen dan toch de mooiste kleuren laat schijnen in een schimp waar mijn moed verslonken is tot in de weke grond waarin het graf transparant staat te waken op ontginning van bedrog die diep in dit leven is gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als…
elze7 november 2016Lees meer >

Mantel?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Ik ween niet over wat verloren is, nu haar transparante adem op de golven van de winden rust, oprijst naast de leeuwerik in een eindeloze klim naar dat ene streepje licht, stipje op de horizon onttrokken aan de duisternis, waarop ik ben gefixeerd een tijdloze lampion een aubade op de toekomst zoals die zou moeten zijn, een…
Pama22 november 2018Lees meer >

De zeewaterse kou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ik zag ze allemaal passeren in condens rond het stoffelijk element hebben zij zich gedrapeerd soms herkenbaar als mens zij vormen naast elkaar de grens tussen vochtig en blauw waar luchtig transparant de warmte laat schieten tegen de zeewaterse kou wordt dit toekomstig reizen het verblijven in moleculen waaruit je bent opgebouwd eenmaal…

ma petite princesse

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
dat leed en schreef en las bestemd te worden tot een ik Verplaatsen deed ik mij in tijd, de ster vanwaar ik kwam werd ruimer en mijn horizon zo wijd dat ik me zonder vrees of sluimer op de mensenaard kon richten niet dat het mijn gemoed verlichtte Ik zette stappen in het zand en sta nu hier als koningskind verleden werd nooit transparant…
Maxim7 maart 2024Lees meer >

Wioe-Wioe!

gedicht
3.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.628
Op een van de tafels In de transparante kantine Ligt een appel zonder thuis. Op een van de tafels In de kantine van de verte Ligt een appel zonder bewustzijn, Zonder de wens om te worden gegeven. Kek-kek-kek! Kek-kek-kek! Vie-bie! Kauw-kauw-kauw! Kek-kek-kek! Kittiweek! Kie-urr! Kie-urr! Kauw-kauw-kauw! Tsju-ik!…
Arjen Duinker27 februari 2019Lees meer >

Waakvlam

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.065
Dat vuur volmaakt het handwerk van het schrijven, een gedreven aaneenrijgen van letters die gaan leven en naderhand het woord, de zin, los zand tot glas versmolten, hard en transparant. --------------------------------------- uit: 'In een mum van taal', 2002.…

voor jou en lenteliefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
in sint maarten laat ik mij vervoeren door jouw ogen en de regenboog langs polders van je vlakke land kijk ik naar scherp belijnde velden waar kleurrijke tulpen zich overvloedig laten gelden transparante maagdelijkheid danst op witte bomen langs de dijken en gaat de appels voor zo uitgelaten lente fris lachen wij golvende duinen door…

Spiegelplas

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik zag je bij de levensbron duizend schonen in het gras oceanen bloesems, luikend groen fragiel, transparant als glas, liefde gedronken zoveel dat kon, uit water, satijnen spiegelplas, toen zonder kleur, verdroogd, verdronken in woestijnen, de tijd verloren, voordat je het verlaten moest, tranen gedempt op geboren spiegels van de ziel…
pama11 augustus 2010Lees meer >

Adellijk vermaak

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 605
laagtij open en helder onder een zoutzilte zeelucht omdat deze septemberdag adellijk straalde ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven op de klok van eb en vloed een geheimzinnige vlucht (die ook blinkt) kristalliseert alles weer, de zee sleept alles mee transparant…
Quicksilver27 september 2010Lees meer >

Vuurkorf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De winter telt de roest door de ruit en in de nerven van de transparante jaren, waarmee het seizoen vervelt tot in de huid, strekt zich op duizend vleugels uit, warmt zich bij het reinigend vuur van de winterbruid om de herfstmuze uit te luiden, klinkt als vrolijk lied wat op z'n toverfluit de glazen telt, kristalen tonen over bladeren…
pama26 november 2010Lees meer >

Momentum

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.981
Geen honderdste seconde krediet hebben ze ons gegeven nadat we toch de waarheid in transparante regels hadden weergegeven als een plastic kinderspeeltje van plusminus 12 cent dat door de veelkantigheid en equilibrium permanent tot in de eeuwigheid wordt aangedreven, maar toch aan elke honderdste seconde z'n momentum toekent Vooral die 12 cent…
Hans Verhagen10 februari 2014Lees meer >

Waar de horizon op rust...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
de regen berijdt het blad waaronder transparante vleugels geen houvast vinden konden, tot in de lente zal zwijgen, als een kale boom op een oude prent, die zijn oude wortels voelt verstijven. Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht naar de zon gericht om die in te lijven op een punt waar de horizon op het water rust.…
Pama9 maart 2014Lees meer >

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in golven geef jou de zon om je rug te verwarmen uit blauw straalt zij het bruine op je armen soms breken we iets fijns omdat we ook de tijd vergeten dingen die we van elkaar niet weten met jou wil ik in glas de morgen blazen de transparante…

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in golven geef jou de zon om je rug te verwarmen uit blauw straalt zij het bruine op je armen soms breken we iets fijns omdat we ook de tijd vergeten dingen die we van elkaar niet weten met jou wil ik in glas de morgen blazen de transparante…

Erosie?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Als in de avond de zonnen ondergaan verbleken schaduwen op de voorbestemde weg in mijn tijd en ervaring zijn ze langer rekken zich uit in het voortbestaan het lichaam verliest aan kracht, de lichten wordt milder, transparant in de rimpeling van water door de warmte van de huid ingebed , de tijd houdt me in z’n greep en wijst mij…
Pama30 januari 2016Lees meer >

Opnieuw te baren?

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 466
De blouse in warme wind gevuld als bollend zeil, contouren bezeilen zon, en maan, lijkt er niets mooiers te bestaan, tussen huid en hemel, in de wisselwerking, de eclips van het bestaan ontstaat vuurwerk uit een omhelzing, een beloning uit de armen van een windekind onder een transparante deken van naakte wolken voert tot een…
Pama28 juni 2020Lees meer >

magnoliasnel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
die niet veel later dan alweer op het ritme van de wind vlagend met somber makende somberheid naar de aarde neerwaarts dwarrelt waar voeten haar vertrappen zullen zoals zoveel van de mooie dingen op deze wonderbaarlijke aarde die wij liever toch bij ons houden ons sneller nu ontnomen lijken als de ons betoverende parfum die fris en transparant…

Idéfixus

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Hoe lang reeds waart uw geest fragiel in uw cocon, fysiek beknot in amors zinverlangen, schijn van eros' avontuur kristallen water van azuur aquamarijn licht transparant Wie gij zocht, zocht niet u die ideale op het witte paard gezeten ridder die ware chevalier een dwaallicht in terra incognita kennemerland Maar waar is híj…
Maxim25 maart 2024Lees meer >

In een oogopslag?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 376
In een blik als je mij met je ogen raakt wordt ik als kristal doorzichtig, transparant, tranen licht die hun oorsprong vinden in het moment van evenwicht, ze meanderen langs de hals en in de welvingen van de ziel, het voedt bloedbanen in een herontdekt gevoelsgebied, mondt uit in de levende delta’s van aller dromen, maakt euforisch…
Pama6 februari 2020Lees meer >

was speels met vleugjes vrouw

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.694
een spannend ronde warmte na al die maanden kou licht speelt weer in alle hoeken danst in kleur met splinternieuwe voeten door het jonge gras flintert door ontloken blad waar 's winters boom slechts takken had de vleugjes vrouw die ik weer maak tot beeld van jou in perspectief van glas voorzichtig als je was toen je mij transparant…
wil melker6 februari 2004Lees meer >

De hartslagpijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 493
nog hangen de onuitgesproken woorden in de lucht wervelen stille emoties op hun vlucht naar veilig landen in warme handen die niet zullen knijpen maar jou gaan ontvangen in zacht begrijpen jij hebt de zon door open ramen weer binnengelaten voor een nieuw elan in diep ademhalen laat je de somberte varen op het licht dat transparant…
wil melker20 december 2021Lees meer >

Overwintering?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
groen in een malse ademteug laten ontluiken, mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt die tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend of naar een volmaaktheid te speuren of naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken die zonder voorbehoud je de toekomst wijst door transparante…
Pama16 februari 2020Lees meer >

Gevlucht uit Zwitserland

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 835
Mijn oom arme immigrant waar de man ook keek in Bazel rivier en beek dans l'eau transparant het bleef bij zwaar balen geen paling te halen in dat hele Zwitserland Tous les jours stomme pommes jamais un bas en son tirebouchon la suisse bien sur c'est un syndrome geen gerookte aal vet op je gazon toen op een dag vol tell&antismoke raakte…

Bloedbaan?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Als je mij met je donkere ogen raakt word ik vloeibaar, transparant kristal als achtbaan van onze gezamenlijke dromen, vraag ik je om in jouw bloedbaan te mogen stromen, op het gevaar af dat ik mijzelf ook als vluchteling beschouw het water ademt waarvan we allen zijn gemaakt, nog aarzelen onze lippen de vraag is, of we wel van…
Pama18 november 2015Lees meer >

Overwintering?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
groen in een malse ademteug laten ontluiken, mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt die de tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend of naar een volmaaktheid te speuren of naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken die zonder voorbehoud je de toekomst wijst door transparante…
Pama17 februari 2016Lees meer >

Iedereen doet er toe

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats in een dansende wereld in het avondrood in transparante vleugels aan de horizon verschijnen.…
Pama21 juni 2020Lees meer >

een neus die boog en krulde

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
beiden hebben we gedachten geschetst het werkelijke moet nog komen een vervolg op dit virtuele beeld met ongekende dromen ogen waren transparant ontmoetten lange vingers aan een hand die popelt creatief te zijn als spel in gein maar ook zacht strelend over pijn zag stilte en verlangen in rode lippen hangen een neus die boog…
wil melker5 september 2006Lees meer >