449 resultaten.
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras
die over drassige landen loert
en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen
Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
Overstijgende stap?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Het doet er alles toe,
de echo’s die zich nestelen
in een onvoltooide wereld op
de spitzen van het avondrood
in een transparant decor
de plotselinge verschijning
van de muzen zelf die zich
willen bewijzen achter het
zwart van de mascara
als magistrale aftiteling
op het gespannen vel
van onze getijdegong
het maakt verschil, als…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 ik zou bijna willen dichten over
deze dag die in het nat van dit seizoen
dan toch de mooiste kleuren laat schijnen
in een schimp waar mijn moed verslonken
is tot in de weke grond waarin het graf
transparant staat te waken op ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
De zeewaterse kou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik zag ze allemaal
passeren in condens
rond het stoffelijk element
hebben zij zich gedrapeerd
soms herkenbaar als mens
zij vormen naast elkaar de
grens tussen vochtig en blauw
waar luchtig transparant
de warmte laat schieten
tegen de zeewaterse kou
wordt dit toekomstig reizen
het verblijven in moleculen
waaruit je bent opgebouwd
eenmaal…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte
Ik zette stappen in het zand
en sta nu hier als koningskind
verleden werd nooit transparant…
Wioe-Wioe!
gedicht
3.6 met 42 stemmen
19.628 Op een van de tafels
In de transparante kantine
Ligt een appel zonder thuis.
Op een van de tafels
In de kantine van de verte
Ligt een appel zonder bewustzijn,
Zonder de wens om te worden gegeven.
Kek-kek-kek! Kek-kek-kek! Vie-bie!
Kauw-kauw-kauw! Kek-kek-kek! Kittiweek!
Kie-urr! Kie-urr! Kauw-kauw-kauw! Tsju-ik!…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Dat vuur volmaakt
het handwerk van het schrijven, een gedreven
aaneenrijgen van letters die gaan leven
en naderhand het woord, de zin, los zand
tot glas versmolten, hard en transparant.
---------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb en vloed
een geheimzinnige vlucht (die ook blinkt)
kristalliseert alles weer, de zee sleept alles mee
transparant…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 De winter telt de roest
door de ruit en in de nerven
van de transparante jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren…
Momentum
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.981 Geen honderdste seconde krediet hebben ze ons gegeven
nadat we toch de waarheid
in transparante regels hadden weergegeven
als een plastic kinderspeeltje van plusminus 12 cent
dat door de veelkantigheid en equilibrium permanent
tot in de eeuwigheid wordt aangedreven,
maar toch aan elke honderdste seconde z'n momentum toekent
Vooral die 12 cent…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 de regen berijdt het blad waaronder
transparante vleugels geen houvast
vinden konden, tot in de lente zal zwijgen,
als een kale boom op een oude prent,
die zijn oude wortels voelt verstijven.
Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
geef jou de zon om je rug
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine op je armen
soms breken we iets fijns
omdat we ook de tijd vergeten
dingen die we van elkaar niet weten
met jou wil ik in glas de morgen blazen
de transparante…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
geef jou de zon om je rug
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine op je armen
soms breken we iets fijns
omdat we ook de tijd vergeten
dingen die we van elkaar niet weten
met jou wil ik in glas de morgen blazen
de transparante…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 De blouse in warme wind
gevuld als bollend zeil,
contouren bezeilen zon,
en maan, lijkt er niets mooiers
te bestaan, tussen huid en
hemel, in de wisselwerking,
de eclips van het bestaan
ontstaat vuurwerk uit een
omhelzing, een beloning uit de
armen van een windekind onder
een transparante deken van naakte
wolken voert tot een…
magnoliasnel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 die niet veel later dan alweer
op het ritme van de wind vlagend
met somber makende somberheid
naar de aarde neerwaarts dwarrelt
waar voeten haar vertrappen zullen
zoals zoveel van de mooie dingen
op deze wonderbaarlijke aarde
die wij liever toch bij ons houden
ons sneller nu ontnomen lijken
als de ons betoverende parfum
die fris en transparant…
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
501 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in terra
incognita kennemerland
Maar waar is híj…
In een oogopslag?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
376 In een blik als je mij met je ogen
raakt wordt ik als kristal doorzichtig,
transparant, tranen licht die hun
oorsprong vinden in het moment
van evenwicht,
ze meanderen langs de hals en in
de welvingen van de ziel, het voedt
bloedbanen in een herontdekt
gevoelsgebied, mondt uit in de
levende delta’s van aller dromen,
maakt euforisch…
was speels met vleugjes vrouw
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.694 een spannend
ronde warmte na
al die maanden kou
licht speelt weer
in alle hoeken
danst in kleur met
splinternieuwe voeten
door het jonge gras
flintert door ontloken blad
waar 's winters boom
slechts takken had
de vleugjes vrouw
die ik weer maak
tot beeld van jou
in perspectief van glas
voorzichtig als je was
toen je mij transparant…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 nog hangen
de onuitgesproken
woorden in de lucht
wervelen stille emoties
op hun vlucht
naar veilig landen
in warme handen
die niet zullen knijpen
maar jou gaan ontvangen
in zacht begrijpen
jij hebt de zon
door open ramen
weer binnengelaten
voor een nieuw elan
in diep ademhalen
laat je de somberte
varen op het licht
dat transparant…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend
of naar een volmaaktheid te speuren of
naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen
met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken
die zonder voorbehoud je de toekomst wijst
door transparante…
Gevlucht uit Zwitserland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
835 Mijn oom arme immigrant
waar de man ook keek
in Bazel rivier en beek
dans l'eau transparant
het bleef bij zwaar balen
geen paling te halen
in dat hele Zwitserland
Tous les jours stomme pommes
jamais un bas en son tirebouchon
la suisse bien sur c'est un syndrome
geen gerookte aal vet op je gazon
toen op een dag vol tell&antismoke
raakte…
Bloedbaan?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Als je mij met je donkere ogen raakt
word ik vloeibaar, transparant kristal
als achtbaan van onze gezamenlijke dromen,
vraag ik je om in jouw bloedbaan
te mogen stromen, op het gevaar af
dat ik mijzelf ook als vluchteling beschouw
het water ademt waarvan we allen zijn
gemaakt, nog aarzelen onze lippen
de vraag is, of we wel van…
Overwintering?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden in alles wat wel of niet gebeurt
die de tijd wil ruiken zonder loos gebaar gekend
of naar een volmaaktheid te speuren of
naar de onbeantwoorde lijst van niet gestelde vragen
met de voorjaarswind naar de boodschapper te kijken
die zonder voorbehoud je de toekomst wijst
door transparante…
Iedereen doet er toe
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
519 Het doet er alles toe, de echo’s
van wat is geweest zich nestelen
op de juiste plaats in een dansende
wereld in het avondrood in transparante
vleugels aan de horizon verschijnen.…
een neus die boog en krulde
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
629 beiden hebben we
gedachten geschetst
het werkelijke moet nog komen
een vervolg op dit virtuele
beeld met ongekende dromen
ogen waren transparant
ontmoetten lange vingers
aan een hand die popelt
creatief te zijn als spel in gein
maar ook zacht strelend over pijn
zag stilte en verlangen
in rode lippen hangen
een neus die boog…