464 resultaten.
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid
vervluchtigen zo de jaren in de tijd
die het verlangen naar nieuwe verten
naast briesende en beukende stormen
ook in kabbelend geluk bevaren doen
voor de nieuwe reis van twaalf…
Habemus Papam / 08/05/2025
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
738 De kamer verzegeld, Curie ontslagen, twaalf muntjes, twaalf jaren, twaalf apostelen in nagedachtenis
in de overleden kist na laten.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 -------------------------------------------------------
uit: De twaalf maanden van het jaar (1870)…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 In Singapoer is zij aan boord gekomen
Vlak voor 't vertrek, met dertig stuks bagage;
De eerste nacht doorspookte ze al de dromen
Van een matroos, gemonsterd onder gage.
Hij stond des morgens 't wandeldek te wassen
Nog half versuft, toen zij hem kwam verrassen
En raaklings langs hem in pyjama ging
Die strak en soepel om haar heupen sloot,…
Wij zaten met ons vieren
poëzie
3.8 met 26 stemmen
7.181 Zo zijn er geen twaalf in 't land.'
'Ik hoor,' zuchtte Haas*, 'ze is in stilte
Geëngageerd met een luitenant.'
'Wat mankeert je, Paal*?' riep Sand weer,
'Je wordt zo bleek als de dood!
Neem wat dubbelgebeide!' - 'Neen, Dundas!'
Schreeuwde Haas, 'breng gauw een glas rood!…
roffelaar vreest vuurwerk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
736 dan aan de roffel
mekkert nog wat na
hoort men enkel schel “tiep”
dan was het de grote die riep
iets wat men niet zo maar ziet
is de vrij gevlogen halsbandparkiet
die jaagt de grote bonte specht
de huiselijke spechtensmidse uit
met eikel dennekegel nogal vol
zijn in de stam gehakte nesthol
die grote is nu al gehoord
raakt rond twaalf…
1993 (geschreven in 1982)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
892 Verbazend snel liet hij van zich horen:
Hij zou al kind zijn als embryo,
Al twaalf op z’n vijfde, al God als mens –
Hemel! – al levend vóor z’n geboorte.
Die zeven jaar lijken voorgoed verloren:
Belijders volgen, van feiten geen weet,
Hun lijder op veilige afstand. Ze komen
Toch uit in de een en twintigste eeuw.…
Pauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 wat is er eigenlijk mis met flessenpost aangezien
overzeese dromen smoren in een ongewilde noodstop
ik ben aan een dampige broodtrommel ontsproten
maar de kruimels achtervolgen alle geluiden in stilte
niettemin ben ik op weg, heb ik mijn land ontsloten
twaalf uur slaat de klok, de dag is doormidden gebroken
koffie uit automaten laat plastic…
Odysseus vs. Telemachos; de mannetjes van verre
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
456 Als een ware Goliath schoot jij,
een bedelaar voor zij
die kijken met ogen wijd gesloten,
door de twaalf lussen van bijlen
in een halve poging
met één pijl.
Maar winnen van David,
alias Telemachos,
een grote jongen intussen,
zul jij nooit,
‘jij transformerende vos!’…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Twaalf jaren verloren in een doolhof,
waar stemmen mij vertelden
waar ik niet moest zijn.
En nu?
Nu bel ik mijn moeder weer,
een zusje dat luistert,
vriendinnen die terugkeren
als zonnestralen na een lange nacht.
Maar de vraag blijft hangen
in elke kamer van mijn hoofd:
Wie ben ik,
als wie ik was niet meer bestaat?…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 En belooft om in de twaalf maanden die komen,
Het ook doet, niet alleen slechts erover dromen.
Laten we dan de dagen vullen met deze warme gloed,
Zodat iedereen in het nieuwe jaar de hoop en moed; voelt.
Om deze bezinning, die in de koude nacht eindelijk werd gevonden,
Door het hele komende jaar in onze harten blijft verbonden.…
Gedachten...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
663 Naast de suikerpot en
de vaas met rode tulpen,
ja, precies daar tussenin,
zie ik jouw ogen,
met een vleugje lach er in.
Jouw portret, door mij geschilderd,
het lukte wonderwel, die keer.
Juist die ogen zijn echt naar mijn zin.
Wat prutste ik toch met die oren,
maar het zijn de jouwe,
uit mijn herinnering.
“Val je nog steeds over mijn…
Garnalenpelster?
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
7.095 Gewoon een moeder ben ik, als dertien in een dozijn,
maar eigenlijk moeten dat er twaalf toch zijn?
Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de
oudste een zoon is,
een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu
allemaal zo "gewoon"is?
Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al
mijn gebreken in het leven "sta"?…
het getal 13 bij Schoenberg en Massenet
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
9.798 zijn verscheiden was tragisch
13 augustus 1912* bezeten bezig
aan zijn 14e compositie voor orkest
Arnold Schoenberg sidderde als voor de pest
leefde elke vrijdag de 13e op extra hete kolen
lood in het lijf tot klokslag spookuur
sliep dan in met zingende violen
typisch paraskevidekatriafobisch
was zijn dode punt dramatisch
13 minuten vóór twaalf…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 (voor James Joyce)
De witte eindeloosheid achter het zwarte
ooglapje van een Ierse druide,
een dag vol groeiende doolhoven twaalf
kilometer onder de zeespiegel,
zeeslangen liggen roerloos achter
purperen pilaren,dat ene oog,zoals
de vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk…
Nieuw ongerept en onbetaalbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Het was hagelnieuw nog totaal ongebruikt,
ongerept en zo rein het was zoals het was,
maar nu al een paar weken oud,
het nieuwe jaar, lag te wachten op de klok
van twaalf uren,
toen die sloegen kon het nooit meer lang duren,
of het nieuwe jaar begon, jawel het was daar!…
puberjong
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 als ik het gokken moest
had ik het niet geraden
dat je twaalf bent nu
ik schatte zeker toch
jou al 144 maanden oud
geen tiener dus van elf
maar een puberjongen
ooit zal jou de dag komen
dat jij blij en opgetogen
je eigen voordeur opent
dat jij glimlachen kunt
naar je eigen spiegelbeeld
dat jou een welkom groet
onderweg naar dat moment…
Galm des onheils
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
240 Maandag drie november twaalf uur
des middags houdt de klok zijn adem in
de beiaardier zet nu het carillon
op pauzestand, het blijft een wijle stil
de bovenkamer is zijn atelier
en 't glazen klokkenspel daar zijn metier
en als hij nageniet van zijn etude
solo, zonder vangers van zijn blik
op het klavier, verlangt hij naar de rust
als dorstige…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
Levensloop
hartenkreet
4.6 met 37 stemmen
6.242 De zon komt op een nieuwe dag begint
Voor jou de eerste als ons kind
Je bent je nu nog nergens van bewust
Maar wij zullen voor je zorgen dus wees gerust
Een jaar voorbij een nieuw jaar begint
Je bent nu al één mijn lieve kind
Voor je het weet heb je van alles geleerd
Geeft niet hoor, soms gaat het gewoon verkeerd
Al twaalf jaar dus een nieuwe…
Herinnering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.040 niet aan zijn lot
Het is de angst die blijft,zolang zijn term daar duurt
Het is al meer dan vijftig jaar geleden
Maar de verliezen van zijn peloton
Hij wou maar dat hij het vergeten kon
Maar in de nachten, als de slaap niet komen wil
Dan is hij weer in Indie in het verleden
En op z'n oude dag loopt hij weer d' hondenwacht
De tijd van twaalf…
Slaven van de maatschappij
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.011 Rond de klok van zeven
Brood en koffie als ontbijt
Het is weer bijna tijd
De arbeid roept je naam
Om twaalf uur precies
Even tijd om te vergeten
Even rusten, even eten
Rustig kijken uit het raam
Aan het einde van de dag
Het is al over vijven
Nog even werken, even blijven
Het werk is bijna klaar
Elf maanden lang
Werken voor het loon…
Zoete Koek (calorie-arm versje)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
711 denkt de mops zwaar op de hand,
dat worden brokken
ach, roept zijn baasje,
zelf consequent corpulent,
maak je maar niet dik
zulke voornemens
worden doorgaans genuttigd
van lege borden
over twaalf maanden
wordt het jaar gewogen met
mager resultaat
elke nieuwjaarsdag
begint het hele circus
van voren af aan
Toelichting:
Succes…
Draveil, 1911
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
591 Paul volgde haar zo
snel hij kon en een klein uur bleef het stil,
tot de klok ineens twaalf slagen sloeg.…
WELKOM IN JE GRAF
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
714 lig je eenzaam, alleen;
En absoluut op zo’n december nacht
voelt het eenzaam, als ijskoud steen
Als kille wind door al de bomen waait
en als herfstbladeren intensief ruizen,
Zie ik soms een persoon die omdraait
angstig voor al ‘t steen met die kruizen
Dadelijk lig jij warm, diep in de grond
misschien gaan wij beide dan spreken
Rond twaalf…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 Twaalf kogels kleuren rood.
Dagen later vindt men haar in een auto, dood.
De Joden zijn de oorlog allang moe.
Rechtse burgers kozen de wolf, Nee-dan- ja, - hoe?
Dorst en honger worden een oorlogswapen.
De leiders van de wereld (b)lijken te slapen.
Duizenden zijn toegesneld
naar het Haagse Malieveld.…
Hercules
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 In 'Amateurs' laat Wim Overweg zijn licht schijnen over het gestuntel van de Amsterdamse naamdragers van de grote Griekse held - ooit wapenbroeder van Achilles en Odysseus - een blamage die tot in de verste uithoeken tot hilarisch leedvermaak heeft geleid, van de kleinste dorpen in de Atlas, tot de uitlopers van de pampa's in Tierra del fuego, de…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Het bestaat uit twaalf zuilen met elk een glanzende steen én een teken van de dierenriem. Want bij elk teken van de dierenriem hoort een edelsteen. Samen vormen zij een kalender van edelstenen. Dat moest het onderwerp voor een gedicht zijn. Bij mijn sterrenbeeld, Stier, hoort de edelsteen Rozekwarts.…
redundantie bij fruit
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.053 bewegen
daar zij anders de uitkomst niet vertrouwt
hij denkt dit moet zakelijk juist in banen
zegt ik drapeer je voor de kiek en je gezond
lustig met pruim komkommer roosje-in-de-knop
en klim er dan als zelfontspanner boven op
terwijl zij naar vogeltjes uit moet kijken
spreekt hij van ui ei sla olijf tomaatjes
schiet op nummer blozend twaalf…
brief
gedicht
3.3 met 32 stemmen
11.041 brieven
te gaan posten, werd er gebeld en overhandigde een
postbode twee brieven die geheel gelijk waren aan de
brieven die hij wilde posten, hij vroeg zich af wie de afzender
was en hij zag in de spiegel acht brieven liggen allen
door hemzelf verzonden terwijl hij er toch maar vier
dacht te bezitten
precies op het moment dat hij ze alle twaalf…