Alle inzendingen over verdwaald

1055 resultaten.

Sorteren op:

Verstilde portretten

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 789
Je hebt de verbijstering zichtbaar gemaakt in verstilde portretten waar het parklandschap haar zwijgen raakt als een bedelaar je hebt de stilte een kleur gegeven die van het verdriet sprekende pasteltinten met verdwaalde ogen boven een dubbele mond je hebt de ontzetting een stemgeluid laten tonen voor verstilde portretten…
mobar24 oktober 2025Lees meer >

het grote onbekende

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 405
Het voorjaar hing in de bomen Het prille zonlicht maakte het leven lichter De dingen hadden weinig gewicht Zij liepen door de dagen heen Toen de blauwe schemering De lindeboom vond verdwaalden Haar woorden in de takken Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag Tussen de zwijgende zerken Het fragiele voortgaan over het pad…
J.Bakx31 augustus 2026Lees meer >

Hart verdwaald in Spanje

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.287
In een klein koninkrijk Waar spaans keltisch lijkt Een klotsend havenstadje Ondergaande zon met sangria en tapas Jamon en calamares en toch niet Spanje? Mooi weer Ik vind je niet en Ik mis je zo Sevilla, heerlijk bruisende stad Wirwar van straatjes Zapaterias en bars, rebajas overal Bezoek die ene bar, die steeds dezelfde blijft Oloroso…
bart willaert20 augustus 2002Lees meer >

Een verdwaalde Afrikaan….tanka

hartenkreet
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Een Afrikaantje staat bibberend van de kou zonder een jasje mijn tuin mooi op te fleuren in zijn oranje truitje…

Verdwaalde plukjes zon

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
de matheid van de dag breekt licht in donkere stukjes die samen nog wat vonken in verdwaalde plukjes zon geen droefheid maar een doffe pijn de uren niet meer weten er slechts fysiek te zijn ben dwalende in niemandsland waar geen arm de hand op steekt in groet men elkaar gewoon vergeet zonder enige impuls is zelfs geduld een schone…
wil melker26 oktober 2013Lees meer >

't Verdwaalde lam.

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 884
De schapen hadden heel de dag Gegraasd in 't geurig kruid; Maar bij het scheiden van de zon Was 't met dat pretje uit; Al vonden zij 't ook buiten mooi, Nu moesten zij terug naar kooi. Doch bij de hoeve weergekeerd, Daar zag de herder, dat Eén lammetje aan de troep ontbrak - Waar 't arme diertje zat? - ‘Pas’ - zei de herder…

Verdwaalde genegenheid verheven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Onze erotiek Echt verheven tot kunst Onze laatste kus Onze laatste adem Onze laatste keer Echte liefde in Een mum Van tijd tot iets dat daarop Lijkt verworden Echte liefde werd verdwaalde Genegenheid Die ondanks onze Enorm zware strijd Nooit plek heeft kunnen Krijgen in jouw Onze tijd Genegenheid Die dankzij onze Enorme zware strijd Nooit plek heeft…

verdwaald, ergens tussen toen en het Nu

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
in het korten van dagen waar schaduwen mijn silhouet verkleinen het duister verkilt luisteren mijn stappen naar het geluid dat mij ter gehore valt in het overpeinzen naar een tijd die voor mij geen lente of zomer bracht waren dan tóch de herfst en de winter de zolen die me verder brachten dan de educatieve momenten die ik…
elze28 oktober 2024Lees meer >

Zingen in coronatijd

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik zing Bij kleinschalig wonen Mensen Met dementie Ik ga Naast ze zitten En stem me af Wat is de stemming Welk lied Past daarbij Het voelt zo puur Zo verbonden Voor mensen Met dementie Zijn vaak de Gewone dagelijkse Dingen Vervreemd Verwarrend Verdwaald Weten veel niet meer Met het zingen van oude liedjes Gaan ze weer…

Liefde als gift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 452
ik had je getekend met potlood kleur en papier maar in de schetsen verdwaalde jij ik voelde jou niet hier later accenten gehaald van het kleurenpalet je kwam inderdaad toen veel beter tot jouw recht maar je ziel heb ik niet kunnen raken ben toen gaan lopen zag hoe zon bloemen met licht en warmte doopte zo dat zij hart…
wil melker29 september 2022Lees meer >

De kleine ark

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 993
Dit is het stukje aarde Dat ik mijzelf heb toegeëigend En dat ik deel Met alles wat er leeft Waarvan ik weinig zie Maar des te meer kan horen: Gefladder en geklapwiek in de bomen, Gescharrel en geritsel op de grond En stilte vol gekwetter Dat overgaat in kreetjes van paniek Wanneer een kat of een verdwaalde vos Het territorium betreedt.…

Tranen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 387
tranen schuren voordat water en modder de beddingen plamuren van de emotierivier waardoor later gras toch groener dan dat van de buurvrouw lijkt ook omdat haar hulphond bijt weer ben ik verdwaald in de wereld van weleer maar zij geeft mij geen voldoening meer onrust hangt aan muren te verstoffen omdat tijd te lang heeft stilgestaan…
wil melker5 januari 2021Lees meer >

Gloed

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.469
De ochtendbries verwaait de eenzaamheid van de nacht die je het gevoel geeft verdwaald te zijn in het dichte woud buiten jezelf waar krachten strijden met je hart het ochtendgloren betovert de stilte van de vroege ochtend geeft inzicht in de passie die op een dag je hart doordringt om eeuwig te blijven branden een…
carin5 februari 2006Lees meer >

Verlangen naar een nieuwe morgen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.191
De lavendel bloeit niet meer en overal liggen rozeblaadjes verdwaald door de wind die met mijn haren speelt mijn huid streelt als duizend zachte vingers in herinnering aan de zomer die laat verscheen in gekleurde vensters wensen in vervulling nam van de donkerzwarte nacht waarin ik wacht tot de monsters verdwijnen rozen weer verschijnen…
Almaresáre6 september 2006Lees meer >

Een schitterend relikwie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
ik heb altijd met gretigheid gereikt naar ultieme schoonheid vond ontroering en extase in de mooiste muziek zag de ziel van een schilder in een schitterend relikwie verdwaalde in de paradijselijke rankheid van een beeldengroep maar schrok ontzettend van oceanen vol met niet afbreekbare troep kan schoonheid nog bestaan als…
wil melker10 februari 2016Lees meer >

Het oppermachtige ego

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Ver verdwaald in het oppermachtige ego zoek ik een pad door de mistige mythe van mijn bestaan Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten Die wederom met het ego oog in oog komen te staan Hoe bewust ik ook ben van deze kracht De mist is te dik om het pad te vinden De mythe is de fabel van mijn leven Het ego houdt mij sterk in haar macht…
Jouke1 januari 2008Lees meer >

Duister leven

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…
MVE11 februari 2008Lees meer >

Fantasie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.182
stap in ik voer je mee vergeet even de rest vraag niet hoe je komt er wel verward verwonderd misschien wel verdwaald in een bos of op zee kijk om je heen het is zoals je wilt je maakt het zelf ziet het zelf durf te dromen durf alles anders te zien op jou manier en laat je mee voeren door je fantasie…
Cheyenne23 februari 2008Lees meer >

rozeblaadje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 781
De lavendel bloeit niet meer en overal liggen rozeblaadjes verdwaald door de wind die met mijn haren speelt mijn huid streelt als duizend zachte vingers in herinnering aan de zomer die laat verscheen in gekleurde vensters wensen in vervulling nam van de donkerzwarte nacht waarin ik wacht tot de monsters verdwijnen rozen weer verschijnen…

een gelderse roos

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.191
een gelderse roos droomt van de sneeuw van haar lente zonggeruchten lichten het schip op het anker scheurt uit de herfst verleden geurt in de wind naar de mispelen geurt de riviermond wind stuift onder zeil roeit water het land in verdwaald slentert de dijk langs het huis de appelen bewaren de zolder ------------------------…
B. Zwaal19 oktober 2025Lees meer >

Breekbare momenten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik voelde het hete bloed vloeien breekbare momenten zweefden voorbij de samenhang verdwaalde in fragmenten pas toen het stopte was de realiteit van mij de caleidoscoop had weer zijn juiste tijdverloop het voelde thuis in handdrukken en welkom zijn er zijn een paar uur zoek ontsnapt ben ik aan boeien in onbewust gekluisterd zijn…
wil melker7 augustus 2013Lees meer >

bezinnen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
met geur van zachte handen komt eenzaamheid alsnog naar binnen rakelt verdwaald verhalen op vanuit een veelbesproken tijd terwijl ik me had voorgenomen mij op mijn woorden te bezinnen het zwijgen toe te laten als in de nacht een stil besluit jij leerde mij dat kracht kan liggen in 't niet benoemen maar laat me nu dan nog ontdekken hoe…
annabel6 maart 2011Lees meer >

Het decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
heb de mooiste momenten verzameld uit de kunstschatten der natuur een onweersslag wat schuimende golven door zee aan land gebracht regensluiers en het vallen van de eerste sneeuw zonsondergangen met verdwaalde meeuw wilde ze delen met een groter publiek maar in poseren ontviel steeds de ziel ik had het decor van bewegen vergeten…

Oase van liefde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Tijdens een winterstille februarinacht verbleef ik in de liefdesdroom van jouw door tederheid ontwikkelde oase je sprak over genegenheid alsof je de nevel uit een zoete droom beschreef ik voorvoelde dat mijn hersenschimmen soms verdwaalden ergens boven jouw graf omringde de mistdroom de hortensia alles wat de liefde aan stilte…

Ten dode opgeschreven

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
ik zoek verdwaalde woorden in verborgen hoeken van mijn geest waar zij huizen onder stof en tussen muizen in schatkamers van eens geweest ik poets ze op ontdek nog andere rekwisieten zo maak ik het verhaal compleet niet uit de oude doos maar jeugdig broos weer klaar voor een nieuw leven hun bestaan heeft generaties goed gedaan…
wil melker5 augustus 2011Lees meer >

De laatste halte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 905
Ze schuifelen als verdwaalde zielen door de gangen van het verpleeghuis de meeste slecht ter been met rollator en gekromde rug niet wetend waarheen hier vullen ze hun laatste dagen geen prikkels geen verlangen hun geest verstomd dit is de laatste halte waar ze wachten op de verlossing die niet komt en worden ze begeleidt door een verpleegkundige…
ria15 april 2014Lees meer >

Antifoon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
ik zit veilig op de schouders hoog boven aarde verheven zo kan ik met mijn armen reiken naar verleden en toekomende tijd, samengebonden als korenschoven in eeuwigheid alle bomen zwijgen in koor vergroeid met bekend terrein ik had nog kruimels neergelegd die allemaal verdwenen zijn misschien ben ik verdwaald of waren de vogels me…

onverbolgen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
dit keer lijkt de ochtend in thematiek verdwaald zoek de verschillen maar eens als die er nauwelijks zijn waarom vertoont ruimte nooit beweging en vertoont zij sporen van afwezigheid altijd monotoon alsof de ijsvlakte blijft liggen weinig grondtonen, gevangen in huiselijke kring hoewel sprake van volheid en naderende cirkelvorming…

Gebroken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
Steeds verdwaalde ze verder alsmaar eerlijker, echter en oprechter. Haar lichaamstaal was een wiegend zwijgen intens tastend in de lucht als gebroken twijgen. Wat voorbij waaide ont-roerde, raakte uren en dagen lang !…
Katty9 februari 2017Lees meer >

levensverhaal

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 596
waarom heeft het licht geen naam en een schaduw geen gewicht nu zijn we verdwaald en ginds loopt degene die de weg zou vragen alle vossen hebben staarten die wijzen naar alle windstreken iemand verbuigt de werkelijkheid om een steen op te rapen moesten we daarom altijd binnenkomen op tijd voor het eten voor het donker en voordat…
Iniduo7 april 2025Lees meer >