637 resultaten.
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…
altijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 wanneer je denkt het geluk
binnen handbereik te hebben
blijkt 't verder weg dan ooit
zo zal het altijd gaan
je kijkt reikhalzend naar iets uit
en voordat je het beseft
rest de herinnering…
gedragen blazoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 de dag erna stilt, geen honger
die nog bindt het uur van gisteren
staat nog tijdloos in
jouw half geopende ogen
het graf van steen en omber
maken deze herfst ondraaglijk
maar ook somber, het grote weten
knaagt aan mijn boekenkast
te leven zonder is een grote last,
toch wandelt er nu in de kamer
weer een kleine wonder het
maakt dit seizoen…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 aarde is het plafond, vol bleke tastende
ranken. We waren ten slotte onder het gras
beland, om van hartstocht te verteren.
Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen!
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen…
Lied
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.888 De kooltjes in de kolenkit
zijn van het kolengilde lid.
Aan ieder kooltje komt een eind,
wanneer het door de schouw verdwijnt.
Zo'n kooltje weet dat zelf dan niet
en zingt ontroerd het gildenlied.
-------------------------------------
uit: 'Velerhanden gedichten', 1997.…
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Fuck de grizzly arend beren van het ijs,
screw de bever in zijn burcht -
te warm is het naar vonkend
spattend water zie ik om alleen
of graaf een kuil in vochtige grond
en laat mij zoeken in de buik
van welige struiken.
Insecten om de muil in dit mijn hijgend rijk
waar hij mijn zon niet ondergaat
totdat er rijp verschijnt en ratelpopulier…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel? De zekerheid
dat niets voorgoed gevonden is, beleden
of geliefd,…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam
van de oude vlier verbrandde
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte…
erosie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 de laatste gloed
is
sissend
uitgeregend
en
kille
ijsgang
heeft
mijn hart
omkneld
ik ben verworden
tot een zuil
van zand
schurend
verweert me
de wind
tot korrels
vergetelheid,
in de woestijn
verwaaid.…
rust roest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
612 (requiem voor een oude Ford)
roest van jaren
heeft het vehikel
gemaakt
tot wat
het
is geworden…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 En vannacht, in de stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit,…
Het is niet anders
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.444 Het is niet anders: als taal ben
ik; zelfs mijn vlees is letters
in een bloederige samenhang.
Van het alfabet ben ik doordrenkt.
Mijn bloedbaan murmelt tegen-
spraak, mijn lever klopt een hoofdstuk
uit een boek dat is verzuurd; dit is
mijn lichaam het verkruimelt net zo
snel. Ontferm je over letters die
nog even leesbaar blijven.
--…
op kousenvoeten voor de foto
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
394 het plaatje zegt veel
de klompen daargelaten
moeder de vrouw
in een stoel met het
schort stijf gesteven
harmonie van jaren her
weergegeven in het zwart/wit
van een lang vervlogen tijd…
3/8 – 23.07/
gedicht
2.5 met 2 stemmen
1.725 ik trad op
ik trad terug
hier en daar werd ik
daarna voor even
opgetild
voor even
in evenwicht
voorgoed verglijden
-----------------------------
uit: 'Blijven en verreizen,
gedichten 24/10 - 27/8', 2013.…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.213 Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou
als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar,
die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je
je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij.
De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt
aan boord, container vol relieken, taal en nog eens
taal, een ansichtkaart…
Ode aan de grootste liefde
gedicht
1.0 met 1 stemmen
1.077 Onverwacht tuimelt zij binnen
zij is de aller schoonste uit schijn
bestaan haar vurigste zinnen
een wervelen met vleugels velijn
die zich om mij heen slaan vol
tederheid oeverloos kwijtraken
zijgend in een liefde die zich dol
gelaafd mij terstond wil verzaken
opzadelen met de ergste pijn
denkbaar omdat zij vroeg of laat
de vlucht opnieuw…
Tijdcyclus(3)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
667 Tijd, tijd
talmend groter
Cyclische spijt
met cynische boter
Oh vuur
onblusbaar in lengte en breedte
menig uur in duur
meer eeuwig dan alle vrede
Gebroken in geile geeuwen
Tedere tirannie van trots
Kwijning van koldervreemden
Irreële ijzersteen maakt interkots
Bladen zorgen
beroemen zich op een dag
Doch parabels zijn er voor morgen…
Knekels rollen
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.875 Klei is eigenlijk het enige dat helpt
in een eeuw van afbraak en wederopbouw
in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid
niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand
in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht
en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede
een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in
een moegeprezen moegestreden…
reeën
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.792 ik vroeg of je nog van me hield
en je zweeg lange tijd
tot je 'kijk', zei, 'beneden'
daar stonden in langzaam
en laaghangend licht
twee reeën een ogenblik stil,
toen vluchtten zij snel en gewichtloos
het struikgewas in
hier en daar werden bladeren geel
dat was wat je daarna zou zeggen
'september, de herfst komt er aan'…
de overwegwachter
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
472 (wie kent hem nog..?)
de overwegwachter
haalde de bomen neer
en vroeg terloops
of ik een
open haard had…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 Aarde, hier komt een eenzaam lichaam aan
waarin een koninklijke zon is opgegaan.
Achter de ogen scheen een zomermaand,
het middenrif liep vol zacht avondlicht
en bij de hartstreek rees een tovermaan.
De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong…
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de eeuwigheid
moet je dit maar snel vergeten
schrijf…
wat verdwijnt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
592 wat verdwijnt
komt nooit terug
het zijn de foto's
die getuigen van weleer...
we weten dat niets
blijft zoals het is
maar dat doet niets af
aan de pijn en 't gevoel
van dat het wel wat snel ging…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Ontkomen we niet aan de dagen, de weken
laat staan de maanden en straks de jaren.
Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.
Toch is er…
bemost zadel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 zo de tijd ook maar
ergens vat op kreeg
dan wel het zadel
dat hier in de
zeven alleetjes sinds
jaren her gestald staat
zowat alles vergaat
in de straat maar fiets
en zadel in levend groen
houden braaf stand…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 hoe jij kleurde naar de zoen
die als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…