579 resultaten.
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Het schepnet.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
947 Zie hen woelen
En krioelen
In de plas.
Maar hun dartlen
En hun spartlen
Stoor ik ras.
Blijf maar kijken!
't Zal u blijken,
Wat ik doe.
Klaar is 't netje;
Kom nu, Jetje!
En zie toe.…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die
jij genomen had beantwoordde
wat haar in al die tijd ontnomen was
we kusten zilt het water van
de zee ik nam je mee ver van die plas…
Savannegroen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 De groene arbeidsovereenkomst pleit
Voor duurzaam en emissie-arm bewust
Is plas van bbb op macht
belust
Of net zo groen als die savannemeid?…
spel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
806 Na nachtzoen, plas en levertraan
en benen die naar boven gaan,
zit opblijfavond er weer op.
Ik trek mijn fijnste dromen aan
en stap dan in mijn warme bed
en vóór ik droom, hoor ik nog net
Sint Bavo zijn welterusten slaan.…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
Zie ik je daarboven?
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.300 Dan denk ik weer aan hoe het was,
samen stampend in die grote plas.
Of samen genietend van een ijsje,
ik mis je zo mijn kleine meisje.
Je kleine handje in de mijne
samen kijkend naar de treinen.
Lekker op pad met z'n twee
in een eerste klas coupé.
Lekker lang genieten in Artis
de kleine dingen waarin ik je mis.…
Onmetelijk blauw
netgedicht
5.0 met 29 stemmen
465 ik zag je
spreken met
de regen op een
uitgesproken
miezer dag
zij spetterden
totaal onverwacht
hun letters in een
blanco plas die licht
naar buiten krulde
las met de
glinsters in de
druppels op je
huid alle teksten
weer voluit
in kleine stromen
begonnen dromen
te vloeien uit de
ervaringen van
de plenzende bui
je proefde…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 ik wist dat
jij weer met
wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld…
Luchtbespiegeling
gedicht
3.1 met 31 stemmen
14.966 Een plas aarde ligt te deinen en te dampen in de zomerzon.
Langs mij heen varen zerken, platte trage aken,
het kruis een scheve mast.
Er staat geen wind, het is de zandgrond zelf
die langzaam verder schuift.
Waarheen de reis gaat, wil ik vragen.
Er komt geen antwoord.…
Jasper-Han
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
734 Leeg maar vol verwachting
Een gebroken glas
Vol verwarring gevuld
De wijn loopt leeg en verdwijnt
Een ziel ver weg
De maan die scheen
Een door beinvloedheid voltrokken scenario
Stak een mes door mijn hart
Gebroken liggend in een plas
Van rood vocht
Een glas,
Wat mij zo reeds juist nog aan de mond stond
Hoe bekrompen is de ziel
Zich…
Van je ras ras ras
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
830 doen het met zijn allen
om en om
maar ik kijk
al etend
met het bord op schoot
en een servet voor de vieze vingers
het wordt steeds vroeger donker
zie ik nou
de snoet van Pieterbaas
zo lekker door het raam gluren
het is een vreemdeling zeker
verdwaald zeker
weet je ook zijn naam
van je ras ras ras
en de koningin rijdt door de plas…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
straatleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
980 weet je nog hoe het ooit klonk
het echte leven van de straat
met losse blaadjes in de wind
en kinderen van kattenkwaad
door zakken van 't zand
het gewiebel van een steen
het openen van deuren
en het sluiten, één voor één
het kraken van een venster
en de weergalm van het glas
en veegjes van muziek
en het stappen in een plas
en een brievenbus…
Ware gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Heisa trakteert een hoop vers bloed
Neen, serieus
Ik lach niet groot genoeg
Serie met bubbels
Geen nood, opgelost met je ogen
Waar we naar uitkijken
Ik kan slechts liegen tegen mezelf
Al gaat het sindsdien merkbaar beter
Deze keer hangen de groepen
Wel zeer goed aan elkaar en verder
Een mooie bloemlezing van over de plas
Dicht bij het verre…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 toerend in mijn eentje
waggelend door hollands waterland
zie ik tot de dames ter bekoring
die op afstand hen beschouwen
hoe ijdel zich woerden protsen
in van sloot en plas hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt jouw
schaduw na op de bovenleiding
in het neon als een gebroken
stoelzitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 hek nog één keer open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een kraaienveer
het deert me niet want al mijn doden zingen
en herfstblad valt als bloesem op mij neer
dan huppel ik een oude lente binnen
waar vreugd bestond uit stampen in een plas…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Ze haalt de bedden maar weer af
en dweilt de opgedroogde plas
die, naast de pot beland,
vol afschuw wordt bekeken.
Op de kalender aan de muur
loopt ze het namenlijstje na
‘Moesten wij niet naar een feest,
vandaag over twee weken?’…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 Blaas ontstoken, plas brandt zich naar buiten,
koorts maakt van het lijf een kruitvat.
Alles wat pijn kan doen, meldt zich tezelfdertijd,
een film die voortijdig wordt gecut.
De eerste wandeldag die positief verliep,
de tweede deed dat slechts bij vlagen.
De derde is als lijdensweg een groot zwart gat.…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 We drijven af door compromissen
steeds verder van ons werkelijke ik
concessies dreigen veel weg te wissen
besturen mijn wegen en mijn wik
steeds troebeler wordt het water
van wat jouw vijver ooit eens was
de helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas
Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 het is zo gaarne dat ik luister
omarmd door het zachte duister
van een zwoele zomeravond
een immens orkest van kleine strijkers
en ritmisch gekwaak uit plas en poel.
de nacht voorbij, het duister weggeschoven
van slaap nog zwaar de ogen dicht
hoor ik gefluit en gekwinkeleer
in het prille ochtendlicht
van al wat snavels heeft.…
De druppel
hartenkreet
3.7 met 35 stemmen
3.269 Wezenloos starend witgebluste muren
om nu en dan naar zijn voeten te turen
Nagellak schreef bloedrode teksten
die de sfeer hier meestal beheksten
Voeten petsend plakkend op en neer
in een steeds droger wordende plas bloed
merkt hij op met een mondhoek lachend
mijn grote teen kan het ook
Ach wel minder goed
van vette letters naar driebaans…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.
Takkenbossen krommen hun rug
en baaien rokken bollen stout.
De dwarrelwind is vliegensvlug.
Nu ik Van Ruisdaels winter zie,
herleeft het prentje in m'n handen.…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Nog even en de zon neemt alles mee
het schimmig beeld, vlammend gewist
voor een schilderij van koeien aan een plas.…
HIJ STRAALT HET UIT
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
981 Noem hem voor 't gemak meneer Van der Plas.
Zelfs van de droge humor houdt hij niet,
gaat druppelsgewijs commentaar sproeien,
laat dan zijn gezeik rijkelijk vloeien,
en zingt als pissebed het hoogste lied.
Toch is deze zeikviool heel uniek,
want hij pist op de maat van de muziek!…