inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66292):

idealen

We drijven af door compromissen
steeds verder van ons werkelijke ik
concessies dreigen veel weg te wissen
besturen mijn wegen en mijn wik

steeds troebeler wordt het water
van wat jouw vijver ooit eens was
de helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas

Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen kikker wenst er nog in te stoeien
de lelie buigt haar tere knop

Natuurlijk leven zonder compromis
zal tegenwoordig niet meer gaan
zo is ‘t leven – c’est la vie
maar blijf als het even kan

fier voor jouw schone idealen staan

Schrijver: c. ale
Inzender: C.A. de Boer, 13 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: moraal

3,0 met 2 stemmen 201



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)