835 resultaten.
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 matrijzen nevel
aan een rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering…
Oscillatie
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
671 Zou kunnen dat alles trilling is
licht, lucht, water en land
teruggebracht tot atomen
wij kijken naar het land
op deze morgen in de Cévennes
zeggen niet hoe de wind
met de wolken speelt
zich verbaast
we frituren de zoete uien
in kikkererwtenmeel
voeren elkaar goudgeel
verwonderen ons over het glanzen
de dingen zijn niet wat ze lijken…
Oude man.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
632 waarin ik sta vol verwondering
tot de laatste schemering,
tot het laatste licht dooft
en ik met stok omhoog wijzend,
gebogen de sterren nog tel,
gewoon omhoog kijkend
de sterren dank, de maan ook
en afscheid neem van dit
totaal onvolprezen leven. -…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
morgen misschien
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 ik herinner mij september
hoe ik tranen verstopte
en zelfs de verstuivende regen
zijn louterende afspraak
helemaal niet nakwam
verder ging in etmalen
die er niet meer toe deden
dagen die nimmer
de mijne leken te zijn
soms wil de nacht
mij wenken en reis ik
dromerig langs de maan
ik weerspiegel dan
in hoopvolle verwondering
mijn…
Klaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
915 Daar is de kern nog niet geraakt
Voldoen zij niet aan het idee
Dan voel je dat er toch iets staat
dat anders had gemoeten
het is te wankel
mist nog ‘t evenwicht
wat het precies nu is
is moeilijk uit te leggen
de dichter wou dat hij het wist
En dan gebeurt het plotseling:
zo uit het niets
valt alles op zijn plaats
en sta ik in verwondering…
Uniek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
438 wie met vuur speelt
moet zich
niet verwonderen om zich te verbranden
aan de verzengende gloed tot het
water uit de hemel stort
die de stem van de dood heeft bezworen
zie het water zee en stranden
de gouden
zon de koele maan en hoe ze op
hun tijd op en onder gaan
alles heeft een bedoeling
in ons kommervol bestaan
tussen…
Contrôle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Ons verwonderen over het wonder dat.
Dat mensen levenskunstenaars zijn.
Dat het idee van contrôle illusie is.
Dat we liefdevol kunnen bestaan.…
Geheim kan
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.776 Wellicht kent gij geen vrouw meer, jager,
Wanneer deze verwondering zich voltrekt.
Uw gave zinnen weerstaan dit niet.
Koorts bereikt u voortdurend en houdt de koude wonde wakker.
-------------------------------------------
uit: De Oostakkerse gedichten (1955)…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
De zevende dagen die nooit voorbijgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
189 De kinderen vermaken zich
Ze rennen om het hardst rondom het
ven, proberen ondertussen slim
de tijd te vangen in de rust-
dag, als eeuwige helden
en in de bomen bouwen ze hutten
die heerlijke geuren dragen
Nooit vergaat dit aardse paradijs
voor jong en oud, van samen
bij de weken stilstaan om op weg te
gaan met ogen vol verwondering…
ik voel het nog
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.703 ik voel ze nog,
jou armen om me heen
jou handen in de mijne
samen één
ik voel het nog
de vreugde en de verwondering
toen we keken naar onze zoon
zo vol bewondering
ik voel nog
de eenzaamheid
de afstand tussen ons
de eeuwige strijd
ik voel het nog
de pijn en het verdriet
toen je tegen me zei
dat je me verliet
ik voel ze nog
jouw…
vierkante waarheden
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.366 zachtjes trek ik nu maar aan het leven
want aan scheuren hebben we niets
aanschouw ze en trek uw conclusies
in sluipregens duelleren mensen
in ragfijne intriges achter schermen
wroetend om plaatsjes te veroveren in historie
het zijn echt geen indianenverhalen
het charisma van deze wereld op zijn
zachts gezegd verwonderlijk…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 Ik zou alles willen opgeven
Alles wat belangrijk leek
Me volledig willen overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zij straalt als vuurwerk
spreekt tot onze verwondering
beweegt als zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten…
nachtmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
649 zoveel ogen zien de wereld
altijd met lichte verbazing
of juist zonder
enige verwondering
zien ze wat ze zien
en ze kijken en bewegen
en dan verdwijnen ze weer
oud geworden als ze nu zijn
sluiten de ogen en denk je
dat alles dan verdwijnt maar
dan zijn er die andere miljarden
ogen die blijven kijken en bewijzen
dat de wereld…
Prediker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 tent
waarin zijn bruid wacht
Vrolijk als een held
rent hij over de middag
en de avond terug
naar haar lichaam
Zo ziet David in de hemel
Gods hand en de wereld
daarin gevat, zo mooi
moet Zijn grootheid zijn
voor wie er over nadenkt
dat het niet anders kan:
de zon komt op
en gaat onder
Vol verwondering…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
Kruisdieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Kussens onze troon
een waaier haren de kroon
...onze ogen licht in de schemering
Verlangen al wat danst en springt
onze lippen een kus die zingt
...keer op keer bezegelde betovering
van kruisdieren die strelen
en met elkaar spelen
...in opwindende verwondering
elkaar wild openscheuren
ons bloed oneindig laten geuren
...uit de golvende…
Het wonder van gezondheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 Laten we ons tot slot verwonderen
over het allergrootste wonder,
dat leven wordt genoemd.
Het wonder dat
vrije vogels kunnen vliegen.
Dat bloemen bloeien kunnen
in een woestijn.
Dat mensen gelukkig mogen zijn.…
OPRECHT HOREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 Gods Koninkrijk
is voor ieders oor verstaanbaar
de hoog ontwikkelde
de eenvoudige van geest
mogen de Blijde Boodschap
samen door hun gemoed
en voornemen laten stromen
beiden
kunnen de kunst scheppen
reine rijpheid der kinderen
zich eigen te maken
opdat
vrolijke verwondering
zonder vooroordelen
het verkwikkende Woord
in de ontvankelijke…
s' abriter de l'orage
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
519 je het hoort lief te hebben
als hunkering naar mooie
woorden die verzachten en
ook het verschil kunnen maken
evenals de onstilbare honger
naar woorden die dikwijls fraai
beschrijven wat er in mij om gaat
deze behaaglijk aandoende warmte
beschermt mij tegen de telkens
killer wordende buitenwereld
dus is het eigenlijk niet zo
verwonderlijk…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Wanneer ze elkaar nabij raken,
ontstaat een tedere trilling die de dromerige
lucht doet trillen, een sierlijke dans geboren uit aandacht
en vrijheid, waar elk moment vol betekenis en verwondering lijkt te zijn.…
Rustpunt
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.251 Verwondering aanschouwt gevecht,
Leuke film op RTL5,
Pleit is snel beslecht.
Ik ga naar bed, bestijg de trap,
Poezenkind volgt, begrijpt de grap.
Druk op sluimerknop,
Muziekt mijn nacht egaal,
Droom en land
Gaan met mij aan de haal.…
Eerste liefde
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.007 Nog nooit straalden je ogen zo
van geluk en verwondering
dat deze ene,
deze ene echte,
nou net jou
zag
en jij hem.
Op vlinderende vleugels
droom je van eeuwigheid,
vol vertrouwen
levend in het moment.
Het leven openbaart zich
als een bron van heerlijkheid
en nabijheid,
te intens bijna om te verdragen.
De liefde heeft je gegrepen.…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 een spel van kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten…
Ik heb ontmoet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Overmand in stille verwondering
van een weeldepracht, die door
een herfstzon mild werd beschenen.
Waar de kastanjes lagen verscholen
tussen de bladeren van de bomen
spraken wij geen woorden, de natuur
liet zichzelf door schoonheid verwoorden…