661 resultaten.
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
De gezanten van Athene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 voornaam van onvermogen
om een besluit te nemen, verdeeld
door al de nuances van het verstand
Ze zullen moeten wachten
want we hebben nog geen nieuws
van onze informanten
We besprenkelen de geit
met lauw water, ze bibbert niet
dus de god zal niet spreken
tot de sterren weer goed staan
en we geïnformeerd zijn
over de politiek van de vorsten…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Was door de bodem
Gezakt - voelde de
Grond onder mijn voeten
Niet meer en verdween
In het ondergrondse duister
Waar alleen de pieren nog
Van alles kunnen zien, en in
De diepte van het donkerste duister
Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
echte mannen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
2.681 ze hebben tatoeages, kale koppen
de echte mannen hebben altijd dorst
ze leven als een ouderwetse vorst
hun sloofjes zijn aan 't boenen en aan 't soppen
ze laten zich door niets en niemand foppen
er groeit een woud van haren op hun borst
ze eten snert met spek en Hema-worst
en lachen om de allerschuinste moppen
als mannen zijn het echte…
Regen En Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Een lange maand 10 graden vorst en lekker zon
Een 11 stedentocht die weer begon.
We zowaarlijk weer eens horen:
“It Sil Heve” of eh "It Giet Oan !"
Voor Ljouwert, Culturele Hoofdstad nu dit jaar,
een kers op de taart.
En zitten we, voor je het weet en al met al,
toch maar weer lekker, dik in maart !…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
Gueux
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
802 Een geus
oftewel landloper
schurk boosdoener
wat jij ziet
is goed
deugniet
een bandiet
van de liefde
met een naam
iets wat aangepast
voor de gein
vorst dorst
geen woord
door jullie gestoord
schrijven blijf ik
geeft me een kick
van geluk
niets of niemand
maakt dat stuk
de haat en negatief gedoe
al die land veroveraars
laat mij maar…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 De vorst aan de grond
doet pijn aan mijn voeten
Mijn lichaam staat sterk
doch stram en verlegen
naast jou in de regen
Verdragen de krachten
de machten der liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Dan denk ik aan het Hooglied en de bloemen
Die ik geplukt heb rustend aan je borst,
De leliën die toch niet zijn te noemen
Dan door een Salomon en groter vorst;
De rozen en de kussen, overal
Gestolen en geplukt in Sarons dal.…
WINTERS GENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Winterzon breekt door,
wordt al warmer, vorst verdwijnt:
rijp valt van bomen.
Maartse sneeuw daalt zacht;
pas aan 't eind van de winter
zien we zuiver wit.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen op de dunne lijn tussen vorst…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
Vertier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Een ondernemend, veel besproken iemand
siert fijn schertsend dit koddige feestvieren,
aan oude plattelandsvreugde verwant,
maar vorst wijs en kundig hart en nieren
der geschiedenis van zijn Vaderland,
dat hij eens als koning zal bestieren.…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik langzaamaan
de velden en verliest de zomer
eindelijk zijn warme helden
leg onverwacht een witte loper uit
die mijn strenge vorst…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 De vorst breekt weer door mijn tanige huid;
ze hangt als vel aan de slapende eiken.
De grens naar herstel is nog te bereiken,
nu ik mij losmaak van het winters besluit.
Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 vandaag alweer mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd…
Hoe het milieu naar de knoppen gaat
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
575 De vorst blijft weg, 't vriest niet meer
verzucht de schaatser elk jaar weer.
Komt door ozonlaag weten geleerden
die zullen 't weten, hebben er voor geleerd.
Toch twijfel ik aan die geleerdheid
en wil er 't mijne even over kwijt.
Elke reclame op straat en t.v.
gaat over schoon, witter, doe je ook mee?…
Wakzak
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
985 jij met twee monden
terwijl het kwijl langs jouw
lippen liep keek ik even
achter je ogen naar binnen
koud en kil achter warm
geloken wimpers lopen
letters langs gedachten
kloppen even rechts aan
staan links even stil
bij het weten en niet
willen zien, verscheurd
rukt twijfel aan jouw tong
gespleten klinken klanken
ijzig als een vorst…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 Is immers dit papier - al om het even
of ik in vreemde streken woon of hier -,
en ik als vorst, mijn pen als valkenier
jagen er op de vogels die daar zweven.…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 bloeiden de bloemen indertijd
met felle vorst van buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst
maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas
aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Het water fronst
wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt
in poging de vertwijfeling te vervagen
uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
SONNET 44
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Onder het jassen van de piepers door
zeurt de zuurkool pruttelend naar rookworst
ovaal het loodje legde na de vorst
verstijft nog in de schuur hing waar het vroor
tijd voldoende om er te ontdooien
weigert de kat spekvet om te binden
de zure hap niet valt te verslinden
alles eerst nog uit de knoop moet klooien
de nep jus uit een pakje heeft…