7969 resultaten.
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 Rimpelloos water
de storm in mij wordt stilte
ik ben weer thuis nu
De wereld buiten raast
in schreeuwende kleuren, een storm van
prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar
de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart.
Het water ligt daar als
een onbewogen plaat, als een zachte
uitnodiging om naar binnen…
Zuiverste zuiver der zuiverheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Het is compleet volledig zuiver
in mij,
wanneer ik toegeef
niet finaal zuiver
te zijn.…
Gaf jij alles kleur, mama?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
657 Alles
is hier gewoon
zo grauw
mama
was jij het dan
die
alles
kleur gaf
en
de wereld
warm maakte?
je Cindy
1999…
Uit elkaar gerukt
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.551 Beiden delen een eigen ziel.
Beiden zielen hun eigen pijn.
De ene ziel verscheurd door liefde,
De andere ziel verpest door haat.
Zullen ze ooit weer samenwerken?
Ooit weer omsmelten tot één ziel?
Zal ik ooit weer één worden
Zodat ik weer één met jou kan zijn?…
Muizenissen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je vak is het
Om je medemens
Te helpen in
Het reine te
Komen met zijn ziel,
Vooral hij die
Al zo vaak viel
Over de doornen
Op zijn levenspad -
Als ik dat andermans
Muizenissen noem
Reageer je verontwaardigd,
Bijna kwaad - want jij
Vindt dat dit is waar het
Leven ten diepste over gaat…
Weten en geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Kennis vergaren -
Kennis, meer kennis,
Nog meer kennis
Is het ultieme doel
Kennis is macht,
Wij kennen dat gevoel
En we weten nooit genoeg
Meer willen we,
Steeds meer, ons leven
Is weten, weten,
Weten tot de max
Het geweten verdrongen
Tot de verste krochten
Van de menselijke geest-
En, luister goed,
Maak je vooral nooit…
Universum
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
887 Het hart gaat verder dan
enig etiket, hok of ziekte.
Het hart dat tikt, dat klopt
gaat verder dan enig medicijn:
ziekte en pillen zijn slechts hulpmiddelen
alles gaat
veel en veel verder
dan welk besef van de geest
dan de intelligentie van mensen
in de hersenen.
Het hart is uniek in zijn bestaan.
Het hart stopt pas
bij voleinding en voltooiing…
Filosofie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 mensen zijn de tot
vlees geworden gedachten
van hun eigen zelf…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten
Als zij verkeert waar zij verandering vindt
En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven.
O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.…
Elisa's magie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 Haar ziel flitste door
mijn ziel en zij legde haar
diepste geheim bloot...…
[ Kom in mijn armen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Kom in mijn armen,
verlaat je lichaam, ontdek --
de ziel van je ziel.…
Ondoorgrondelijk
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
283 Na het sluiten van de ziel
Lijkt niets meer op hetzelfde
Zodra het hart zich opwerpt
Wil het op de ziel gaan lijken.
Maar eerst moet de ziel
Dat willen. Jij
Heeft jouw hart ook op een ziel
Willen lijken. Lijkt het liever
Op een weiland
Vol paardenbloemen. Soms gaan meerdere dansers
Met een gelijk aantal dromers
Van start.…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Door de drukke straat
Voor mijn glazen ruiten
Gaat menig, menig gelaat —
Menig ziel gaat daarbuiten
Voorbij het venster van mijn ziel.
Dichtbij mij drijft de volle stroom,
De stroom van het leven;
Als telkens het begin van een droom
Zie ik even — even
Een ziel gaan voorbij mijn ziel.…
44
gedicht
3.1 met 31 stemmen
20.590 Met voorhamer van grote
gevoelens op xylofoon
van ziel. Ziel kapot, natuurlijk.
Met hark ziel in hoek
geveegd en opgestookt.
Meer ziel dan hij dacht.
En vervolgens op hark viool
gespeeld, met zaag als strijkstok.
Een liedje.
------------------------------------
uit: 'De gedichten', 1998.…
MET DANK AAN KLOOS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 het deinen van de zee
is Kloos’ taal voor de kwal
hij raakt aan lager wal
de kwal wil weer naar zee
de golven van de zee
beheersen Kloos én kwal
zee speelt als met een bal
neemt soms de kwal weer mee
de deining van de zee
Kloos roept en juicht: hoezee
neem jij de kwal weer mee?
jawel, zij neemt hem mee:
Kloos: ja! nog steeds deint…
gedichten uit hart en ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.035 het probleem, wat niet iedereen ziet
Zo komen de woorden tot leven en groeien uit tot zinnen die een gedicht tot leven brengt
De woorden komen uit mijn hart en worden door mijn ziel naar buiten gebracht
Ze vormen een gedicht, een gedicht uit mijn hart, een gedicht uit mijn ziel
Gedichten uit hart en ziel…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
zieletanka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 een boom van een vent
wandelt weg met zijn ziel
onder de arm
de wind achterhaalt hem
en de ziel gaat zingen…
Zieleroersel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
982 Analfabetische emoties
Plakken categorische woorden
Aan metaforische beelden
Wanneer ze parabolisch buigen
Uit hermetische ruimtes
Van mijn holistische ziel
Ze draaien sofistisch in de rondte
Met het cyclische weten
Het dramatische vergeten
Is euforisch zonder doel
Zo is ongeveer
Het fantastisch energetische
Doch tragische verlies
Van…
ijdelheid
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.255 Mijn ijdelheid
ontsiert
de waarheid
verscholen
achter ogen
vol ziel
Mijn ijdelheid
brengt
lach
wijl traan
inwendig
pijnigt
Mijn ijdelheid
Mijn puin
Mijn wanhoop
die nooit
verdwijnen zal…
God zou de ziel vergodlijken door smart
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.037 God zou de ziel vergodlijken door smart?
Die dàt zei, was een spotter of een gek:
Wie wast 't onreine blank met klev'rig pek,
En bleekt met nacht 't diep ingezogen zwart?
Neen, smart veredelt niemand: smart verhardt.…
leven
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
5.663 Het heeft zo ontzettend veel waarde
om te weten dat de ziel nooit ergens anders woont.…
Gezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
999 Mijn schrale pen bleef woordenloos
Bij het horen van jouw stem
Die dieper doordrong in mijn ziel
Dan zijn inkt in het papier
En al krast hij enkel oppervlak
Toch is hij mijn gezel
De enige die jou verstaat
Een ander houd ik niet
Een ziel kan enkel zwijgen
Van wat haar heeft beroerd
Jouw stem trekt dieper voren
Dan mijn pen in het papier…
Spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Verdriet van mijn ziel.…
Strijd
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.538 Er wordt een strijd gestreden
en in m'n ziel getreurd
om dingen uit 't verleden
wordt er een strijd gestreden
om dingen nog van lang geleden
wat er toen eens is gebeurd
wordt nu een strijd gestreden
en in m'n ziel getreurd…
In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.954 Zoals van wijd geflikker rustig centrum,
Diep zalig glanst 't eiland van rhododendrum,
Juwelen as van 't blauw-en-groene wiel,
Zo ligt in wereldcirkel, groen door bossen
En blauw van lucht en nacht vol sterrentrossen,
In Brahman's Licht het eiland van mijn ziel.…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 ik ben omgeven door populieren
en in mij stroomt een rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel…
In de oudste lagen van mijn ziel
gedicht
3.4 met 74 stemmen
29.873 In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel,
de stenen bloem van uw gelaat.
Ik kan mij niet van u bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij
Maar niets kan mij meer van u scheiden.…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek…
Zoals een zaadpluis door een spinragdraad
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.287 Zoals een zaadpluis door een spinragdraad,
De glinst'rende door 't glinst'rende gevangen,
Een korte poos stil trillende blijft hangen,
En dan langs lucht'ge helling opwaarts gaat,
Zo kleeft de mensenziel zich vol verlangen
Aan ijle broosheid van geluk, en haat
De vlaag van 't lot, die stuk het spinsel slaat
En voort haar jaagt tot nooit…