14189 resultaten.
Binnenwereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 Ik ben handelsreiziger in gedachten
die ik samenpers tot een caleidoscopisch beeld
ik weef mijn eigen wereld
met geleende fragmenten tot een geheel
geen bol, o nee, geen plat vlak
ongrijpbaar hangt het tussen weidse verten
en lage trage wolken zomaar
ergens binnen handbereik
uit de diepste troggen van de wereldzeeën
vis ik kleurige…
Koppeltje duikelend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Neem dan gerust beelden vrij mee naar huis
vraag knagend aan getoonde kaas als muis
mij echter geen verklaarbare handleiding hier.
Verwacht geen witte engelen met bazuingeschal
te voorgekauwd heil als compleet deelgenoot
't geen ik je bied is dat wat de nacht of 'n beeld bood.
Ik aarzel spontaan vaak niet over wat ontspruit maar uit.…
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 In mij ontstaat een ruimte
waar beelden zich laten benaderen,
lijnen die zich ontvouwen als fluisterende paden.
Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen.…
de oude man in el paraïso
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.059 mezelf kan vervloeken
de oude man brengt
zijn dagen door vervormd
heeft zijn dagen bijna doorgebracht
als ik hem vertel
dat ik niet meer wil blijven
leven glimlacht hij…
Schrijfhut
netgedicht
3.9 met 62 stemmen
1.005 Blokhut balkenrond
planken vol boeken steentjes schelpen
kunstzinnig gesmolten kaarsen
vergeelde oude foto`s
hun oorspronkelijke lijstjes
overleden oom de vagebond
oude groetkaarten sommige bolrond
gevallen meigewei
gekromde rookstoel
potloden stapels kringlooppapier
olielamp verlicht schrijfplezier
zwarte allesbrander
schrijfhut warm beschut…
bomenogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 priemend
loslopende mensen
oude en verse
ogen uit de boom…
Handen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.686 daar bij stil
Je handen waren altijd ijzersterk
door al dat tillen en het zware werk
en nu zijn ze oud en moe
laat ze rusten je bent er aan toe.…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 auto
wordt geduwd
wat is ze oud en broos
voor het derde rijk is ze
volksvijand nummero één
je ziet het aan haar ster.…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen gaat:
wanneer de zomerzon verdwijnt
de weemoed…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…
heel even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vandaag heel even zon
in afscheid van de winter, licht
en warm op luwe plekken
waar ik even leven kon
zojuist heel even zacht
gestreeld rond wat viooltjes, paars
gerangschikt in een oude pot
voorjaar
in mijn buitenwacht
even glanst wat zichtbaar goud
rond korte ademstoten
roerloos klampt mijn hart zich vast
zodra ik oud
en oeverloos…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 de letterzetter zijn weg door instinct
en oude tafels en stoelen moeten plaatsmaken
voor de lege ruimte…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.
Hoor, in de hemel speelt Bach mijn sarabande.…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 was compleet
ze lachte breed en liet
haar kleine handen over, aan
het strelen van wat
oud verdriet…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 hier bleef stromen
achter het landschap van jouw dromen
zat ik in verbeelding in de oude buurt
om er een verhaal over te schrijven
toen het dichten niet kon beklijven.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 want het is mooi, die kerk
met zijn huisjes
ze brengen de belofte van opnieuw
een zachte deken, over
al het oude zeer…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 te vroeg
zijn opgedoekt
ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;
ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang,
en verblijven in de stilte,
in de rust van de oude dag
het onaantastbare
roept mij dan al wenkend
en, dat weet ik zeker,
met een beminnelijke lach…
Ooievaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Nee, ik ben dol
op vissen
op m'n menu: haring
ook nooit weg: 'n garnaal
'De oude Vischmarkt'
kende
mijn verschijnen
-op stelten-
Statig liep
ik tussen het publiek
en prikte zo
de restjes mee
Een oud gezegde
uit die tijden:
'ieder het zijne
ik het mijne'.…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 die ene oude heer
Gekleurde stipjes in hun grijze haren
Maria is blij dat ze er even waren.…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Mijn oude klasgenoten, hoe heetten ze ook alweer?
Ik heb ze niet onthouden, de namen van weleer.
Dat roodharig meisje, die met haar manke been.
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 het nieuwe
bloemenboek is zoek
het oude is uitgebloeid
en verdord het zaad
veredeld tot er helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 Een stuk oud brood
dat zorgvuldig wordt bewaard
is een oud symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen…
nooit meer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
612 waar ik altijd maar val
hier nu uit het paradijs
in dit oude koude huis
waar ik altijd maar alleen
op aarde beland me nooit
meer warmen kan aan jou…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 wat is verder gaan in een bestaan
als alles is gestild in zijn verlegenheid
met wat formeel nog restte in z’n tijd
van levenslang werk aan gelegenheid
zijn droom van leven samen oud
eeuwig zorgen gelieven met elkaar
dat moet toch kunnen niet waar
waarom ging alles dan in de fout
het gist in zijn gebroken hersenpan
de schrik de angst ‘t…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Even doe ik mijn ogen dicht
In mijn gedachten verschijnt het gezicht
van mijn vader
Het lieve, oude, vermoeide gezicht van pa
De rimpels om zijn ogen, de glimlach om zijn mond
Zijn grijze haar dat langzaam dunner wordt.
In zie zijn lichaam, door ouderdom
en ziekte langzaam wat gebogen.…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de doden van 't leven af,
zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf
en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zo verre
en zijn paarden gaan zo traag.…
Prachtig perspectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 (Guernsey, 1990/1999)
Dit eiland is een parel
gesitueerd in Het Kanaal
Een droom voor de liefhebber
van typisch Brits
Het Cliffpath en Fermain Bay
Lihou Island voor de noord-west
kust van Guernsey; via een
oude dam bij
eb, prima te bereiken
Authentieke huizen met
prachtige Engelse namen
én rijd links, mits...…