8622 resultaten.
Breekbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.001 Weemoedig ziet ze op de kast
het allerlaatste poppenbordje;
haar vingers zoeken in haar schortje
elkander voor een stil gebed,
als tijd weer wordt teruggezet.
Een boze hand die kopjes wast
en breekt; haar grijze ogen sluiten;
herinneringen die niet buiten,
maar binnen bleven levenslang;
dan sloft ze even naar de gang.
Haar kleine schreden…
Kerst.............mis
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.140 Inktzwarte nachten, dolende gedachten
Zwerft hij door de dagen
Naar gezelligheid smachtend
Maar zijn huis bestaat louter uit kartonnen lagen.
Niemand die aan hem zal denken,
Een kaartje zenden 'een vrolijk feest'.
Geen vriendelijke groet die ze zullen schenken
Voor hem is deze tijd een ware plaaggeest.
Dwaalt hij weer verder door de vriezende…
Onder eed
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
991 Droomloos slapen
Verloren in een bodemloze zandloper
Slapende dromen
Vergeten in een allesoverheersende doodskreet
Bang worden van de angst
Vertwijfeld verdragen
Angstig om een eeuwige nacht
Donker dralen
Versmelten met een veilige plek
Onbegrijpelijk lijden…
wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.073 Ik smaak je gedachten
en nuttig je gebaren.
'k Draag een witte lelie naar jou.
Maar je metalen woorden
kunnen de kilte niet klaren
- in mijn handen, de bloem, die ik reiken wou -
Ik proef op m'n lippen
het vergrendelde woord.
Onschuld sterft weer in mijn mond.
Ogen neergeslagen,
warmte wordt niet gehoord
- witte blaadjes vallen luid op…
Verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.416 Ineens zie ik haar
een tot werkelijkheid
gekomen droom.
In een wereld
verstild tot gedachten
staar ik daar.
Jaloers, op de wind
die je zongeblonde
lokken streelt.
Jaloers, op het zand
dat je natte
blote voeten kust.
Jaloers, op de zon
die een stralende
glimlach ontlokt.
Jaloers, op de degene
die in je ogen ziet
wat ik had willen…
Verlichting
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.117 Dan
breekt
de hemel
open
Door alle
donkere
lagen
Het
zonlicht
werpt zijn
stralen
Op deze
grijze
sombere
dagen.…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Zoals onverzadigbare verlangens,
Beelden van eenzamen, verstoten uit
Een kilharde wereld,
Schemerend zweven over de
Grifgezaaide wegen van
Bedrieglijke vergetelheid,
Zo zoekt de immerdwalende droefnis
Naar verlossing uit haar
Eindeloos labyrint.…
Decemberbrief
gedicht
3.1 met 97 stemmen
33.011 Ik wilde dat je dichter bij me was.
Het jaar is oud en heeft niets meer te zeggen.
Het weer is somber. Alle dagen staat er
een haveloze regen voor de ramen
lam zwaaiend als een dronkelap. Ik loop
door 't huis, de kamers waarin jij niet bent
en die dus leeg zijn. Of ik zit maar ergens
en kijk naar buiten tot het donker is.
De televisie 's avonds…
mijn eigen ik
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.032 Een grauwe lucht
met ondoorbroken wolken
zal mijn stemming bepalen
de dag voor mij vertolken.
Grijs en grauw de wereld
miezerig slaat de grond
tranen lopen langs m'n wangen
bereiken zout mijn mond.
Ik voel mijn schouders schokken
van de ingehouden snik
mijn lichaam krom gebogen
dat is mijn eigen ik.…
Vlaanderen voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 De fluwelen streek van oude meesters
beroert al lang het doek niet meer
het bronzen vlas omgord met heesters
wuift slechts op velden van weleer.
Statige steden langs verzonken wegen
worden langzaam van hun trots ontdaan
de boerenbede om zon en regen
de Vlaamse trots in een hard bestaan.
Het is verdampt in de vooruitgang
alleen in omzien…
Voortvluchtig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.033 Mijn bloed is stil
Tekent grijze randen
Sneller en sneller
De tijd verzwaren
Zwarte aarde is vertrapt
Kreunt verbeten tranen
Keer op keer
Kwade daden
Grauwe handen
Wandelen de dag mee
Heel even
De stilte aanvaarden
Een hol slapen
Camoufleert gebrekkig
Nooit meer
Voortvluchtig stamelen…
geluk wensen
netgedicht
2.3 met 138 stemmen
28.804 geruisloos opent
deze witte dag
de blauwe deuren
en mijn neus ruikt
nog flauwe geuren
van koffie met een
versleten lach
de afgelopen dagen
zijn zo mild geweest
omdat de vrienden
weer zijn,
komen kijken
en achteloos
meewarig lieten blijken
dat ik nog welkom ben
op 't jaarlijks feest
(goed wetend dat ik
toch niet…
Breken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
999 Het vorige gedicht is kwijtgeraakt
in een macaber niemandsland
waar oktober zich laat horen
en duisternis in zwermen neerstrijkt
binnen beweegt hij door de kamer
alsof hij kan weglopen van een gedachte
maar de beelden klampen zich vast
en beuken zingend in zijn rug
angstig hoort hij zijn leven breken
beent nog dieper naar voren
en denkt…
Machteloos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.222 Ik weet geen raad
Met hoe je nu bent
Voor mijn gevoel doe ik niets goeds
Terwijl je mij nu door en door kent
Ontbreekt het aan een goed signaal
Ondoordringbaar, onvoorspelbaar
Helemaal
Een moeder kwijt, een ander leven
Accepteren dat dat hoofstuk sluit
Ze heeft je alles meegegeven
Je moet op eigen kracht vooruit
En juist in deze donkere…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 Heel langzaam verdrinken
onder schuim bedolven
zandbanken geven geen kram
terwijl vaste grond wijkt
Verslaafd aan de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk…
Illusie
netgedicht
4.7 met 103 stemmen
1.268 Kunnen we zwijgzaam de stilte bewaren
in een illusie van het geheim
behoren de woorden geen woorden te zijn
onuitgesproken doen woorden geen pijn.
Laten we geen woorden gebruiken
in verbeeldende zin
fictieve betekenissen zijn zo min.
Zullen we smartelijk de woorden opbergen
in ons boek van ballast
onuitgesproken woorden geven geen last.…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 Weer gaat het vege licht der asters bloeien;
weer naêrt een herfst. - En dit doorhunkerd hart
waar smokend 's zomers toortse gaat vergloeien,
wordt huiverend, en mart . . .
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige…
Alzheimers' lach
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.155 Al ben je oud, ik voel de pijn
van vergeten rituelen.
Jouw lach en hopeloze woorden,
zo leeg en anders als zij zijn,
ik kan ze niet meer delen.
Een klein gebaar is wat ik wens,
een flikkering in je ogen.
Het is het niets dat ik nu zie,
verdwenen gedachten van een mens,
zo stil en onbewogen.
De verandering, die zoveel verhult,
is die…
Liever Alleen.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.365 Ik ben het meer dan zat,
En heb het compleet gehad
Ik wil weg van al je leugens en bedrog
Het is tijd om te gaan, maar toch
Nu dat ik moet kiezen,
Al heb ik niets te verliezen,
Is het gevoel van echt voorbij
Me vreemd
En al kies ik nu voor mij
Ik weet
Dat ik nog steeds van je hou
Maar ik voel me zo eenzaam samen met jou
Al zegt mijn…
Macy (1)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 Lanen lopen dezelfde
Weg als wegen
Aan de straatkant
Dichter bij
Paden gelegen
Zijn dan jij
Bij mij…
Krom (Macy 2)
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.445 Lanen lopen dezelfde
Weg langs wegen
Aan de straatkant,
Dichter bij
Banen gelegen
Zijn dan jij
De paden krult,
Met vlechten die
Ronde routes vult.…
’S NACHTS
gedicht
3.2 met 76 stemmen
30.964 De regen van noem mij desnoods geen regen
wordt door geen oor wordt door de huid gehoord.
Booglamplicht geeft waarom daarom zijn zegen;
de hemel zwijgt en zwijgt van enzovoort.
En niemand komt niemand dan niemand tegen.
En iemand zegt ik ben een iemandswoord.
En iemand zegt ik ben maar ben verzwegen.
De hemel zwijgt en zwijgt want enzovoort…
Telefoongesprek
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.098 Hij belde haar op, om te zeggen
ik kom langs, maar zij had
andere verplichtingen
Wel nodigde zij hem uit
om vooral langs te komen
hij had immers een sleutel
en binnen was er genoeg.…
Resultaat van een ruzie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
911 Hij koos niks
hij wilde mij niet
alleen de aandacht
warmte en tijd
die wilde hij niet kwijt.
Zij koos niks
zij gaf niks meer
maar eiste aandacht
warmte en tijd
die wilde ze niet kwijt.
Ik kies alles
maar er is niks
niets te krijgen
niets meer te geven
ik kies alles
maar heb alleen veel niks
in mijn leven.…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 Vogels verdwalen in het wakkere licht.
Wakend zoek ik mijn gedicht.
De stilte zal me volgen met
elke gedachte
die ik wens.
Gezichten zwijgen en zoeken
een ontmoeting zonder een vreemdeling.
Ik ben op weg naar het einde.
Ik begin met het einde.
En alleen mijn schaduw
weet
waarom ik
levenslang
slaapwandel
zonder één…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 bij ochtendschemer kuierend in
een poëtisch uitgemolken beukenbos
kil, verlaten en leeg
of ligt dat aan mij?
onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend…
Dwalen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
833 De stem die ik
verloor
was een stem die
de stilte niet meer
kon brengen
waar ik sprak
en wilde fluisteren
naar de schaduwen
die mij wilden zijn
en niet meer zwegen.…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
.....in cirkels
gedicht
4.4 met 64 stemmen
6.712 prachtig,
zoals je wegloopt,
zo oppermachtig
met in je kielzog
woede en gelijk.
nadat ‘waarheen…’
mij stamelend ontsnapt
blijft enkel onvermogen.
nu lange monologen
zijn vervlogen
kijken de honden op,
herkennen dit als
simple waste of time.…