6607 resultaten.
Het wormpje.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.139 Hij koos in 't groen een hoekje,
Ach, matig was zijn deel;
Zijn eisen waren weinig,
Zijn giften waren veel.
Het draadje was gesponnen,
Hij leî zich rustig neer,
En, diep in 't groen gedoken,
Spon hij geen draadje meer;
Maar dra ontluikt hij weder
Verjeugdigd, vrij en vlug,
In andere gedaante,
Met wiekjes aan de rug.…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 als de bloemen weer gaan bloeien
kan ik iedere naam met liefde noemen
krijgt ons leven weer ‘n warme schijn
hoe dankbaar moeten wij onze Tuinman zijn
als de lavendel liefelijk gaat geuren
en purperblauw de borders kleuren
rond ‘n gazon dat groen en glad geschoren
zijn zon en zomer in volle glans herboren
als de juffertjes in ’t groen staan…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 ze rekent af met minimaal geld
dat ze op de toonbank neertelt
zo minimaal als haar groene
slipje en haar groene beha
die ze heeft behouden van de
zee zij ranke meermin straks
weer zonder raadsels aangekleed.…
Een leuke tijd gehad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
465 Spel van licht en donker wordt gespeeld
in het weelderig groen waar ik ook kennis maak met een
wondere wereld onder de grond van waaruit een nieuw leven ontspruit
zodat het kan zijn wat het is tegelijk genieten van al het moois in bijzonder uniek bestaan.…
Voel Je Kleuren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
482 voel je blauw
voel je groen
voel je rood
voel je geel
voel weer die
verkwikkende ochtenddauw
die rust van toen
voel weer hoe je
die eerste keer genoot
van haar zacht als fluweel
je verloor je hart
aan die ene vrouw
was totaal verward
voel weer de sensatie van
al die machtige kleuren
verenigd in je eerste regenboog
maar probeer te…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Lentebloempjes
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.879 Wit en blauw, groen en geel,
de nieuwe lentekleuren,
betoverend in d'ochtenddauw.…
(hel)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
889 au
dat doet pijn aan mijn ogen
die onbeschaduwde bloemenzee
zo rond midderdag
bij heldere zomer
au
rood steekt door mijn netvlies
recht in mijn zenuwen
geel prikt in mijn oogkas
krast in mijn kegels en staafjes
mijn oog traant
oranje loopt over mijn wangen
au
blauw pijnigt mijn hersenen
met luchtig venijn
groen geeft even adem
hemelzijdank…
wortelt meer in trouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 je draagt de jaren
als een koningin
maar een troonsafstand
zit er al spoedig in
naden zijn wat sleets
herstelt op een paar plaatsen
een ophaal is er steeds, maar
niemand heeft iets in de gaten
je kleedpalet
is langzaamaan veranderd
het lichte groen en blauw
wordt voller zonder kou
je groeit in aardekleuren
wortelt meer in trouw…
Jaargetijdenstorm
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
663 De lucht kleurt rood, groen, blauw
maar kent geen geweten
wanneer de regen langzaam probeert
de liefde die er is te bekoelen.…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 Het groen van de bladeren verdwijnt.
Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt.
De regen valt met striemende vlagen,
Niemand wil zich buiten wagen.
Ik zie al een schoorsteen die rookt.
De kachel wordt weer opgestookt.
Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.
De zon probeert nog tevergeefs,
De aarde te verwarmen.…
VOLWASSEN APPEL EN RIJPE PEER, ZIJGT LICHT TER NEER
poëzie
3.8 met 31 stemmen
8.425 Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster,
Doch meest indien u lief nu krijgt een vlugge zuster:
Groen fruit is wonder taai, ’t en wil niet van de tak;
Tast naar een rijpe peer, zo pluk je met gemak.
---------------------------------------------
uit: Sinne- en minnebeelden (1627)…
Zomerregen
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.098 En ze pas vrij te laten tegen
De tijd dat wij verstild
Tesamen liggen, in het groene gras
Ergens in de zachte zomerregen.
En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.…
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
Adelaar
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.579 hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, hoogte vrees
steeds minder steil, tot even zweven
het hoogste punt is net geweest
sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
ik stuiter prettig op het groene
stom kijken wat oude knarren
rollen, rollen dit is fijn
gezichten volgen vol verbazing
steeds trager bijna stil en dan
donker…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat…
wie deelt het leven met de dood
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
989 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht, stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt levend…
Onaangebroken
netgedicht
2.5 met 499 stemmen
90.784 Je bent mijn jeugdig groen verlegen.
Je bent mijn kansen, lang verkeken.
Je bent mijn dromen nooit ontstegen.
Noch om of aan te breken.…
In blik gevangen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.634 plots springt het licht op groen,
ik laat verscheurd de koppeling los.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 Geur van verrotting
dringt diep
en intens
door de neusgaten
Bomen
krachtig in het groen
tekenen
de eerste verkleuringen
Mos en dennennaalden
geven met gesloten ogen
de indruk
van hoogpolig tapijt
Het licht
van de laagstaande zon
wordt verdeeld
in diverse stralen
van magisch licht
Het gekwetter
van de vogels
is verstomd…
Joost
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
1.949 Als een verloren vlinder
In de grote groene natuur
Voel ik me alsmaar minder
Dankzij jou uit die cocon gekropen
Nu kijk ik angstig om me heen
Ik zal altijd op je liefde hopen
Je hielp me door weer en wind
Je was mijn rots in de branding
Voor het eerst werd ik echt bemind
Ik vraag me af waar je nu bent,
Wat je nu doet?…
helemaal kwijt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.013 de gloed die doet me denken
en die keer dat het leven me wenkte
ik was vrij en alleen
mensen, er waren er geen
die zachte gloed op al dat groen
de bladeren gaf ik een zoen
het riet een dikke knuf
daar werd ik weer suf
ik kwam weer op beide benen te staan
maar die ervaring liet me niet meer gaan
die mooie lach van de natuur
kreeg om…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 Zoetgevooisde hymnen en lofzangen
bezwangeren de blauwe lucht
Woorden zonder betekenis noch toekomst
dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt…
Brasserie de Badmeester - Wassenaarse Slag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 klapperende vlag
brasserie de badmeester
de eigenaar nieuw
in de wolken staat
het is woensdag mooi weer
ook in de volkskrant
oud sint moritz
een dronken wesp vindt zijn dood
in een servetje
bij rode vruchtjes
de peer en groene appel
aardse aroma´s
vierkante vissen
scampies naast de spie
twee handen vet
een crème brulée
je bent…
verslindende liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.827 het spel op de wagen
verloopt zonder spermatofoor
de mijne dringt vanzelf direct door
in haar van gewone hooiwagen
we doen het op een hooi of roggemijt
stralende zon geleidt onze stroom
energiek vief toch tikkie loom
wakker niet tot het uiterste bereid
slaat zij groen geel paars uit bij de daad
trek ik deswegen te laat terug of merk het…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Ik kijk naar de poel, de poel van mijn leven
De poel waar ooit mijn dromen op dreven
Als groene bladeren jong en teer
‘K zie nu pas haar diepte, ik kijk er op neer.
Voorover gebogen, mijn blik op het water
Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later.
Wat is verdwenen, wat zal nog dagen?…
Avonddromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 ……
Stil is het
en groen voor m’n oog
De lucht wacht
op het donker
om haar te bedekken
verhullen
Een late merel
maakt
het hof
aan verre vreemden
die te antwoorden
lijken
voorbij
de laatste bomen
van mijn zicht
is dit het moment
waarop de aarde
heel even
in een moment van aarzeling
draalt
te draaien stopt
of snikt slechts
en alweer…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…