41635 resultaten.
Uren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 had iemand nou een boze bui
dan ging een ander al heel snel
een heel fijn uurtje aan hem geven
en dat hielp wonderwel
ook degene die verdriet had
kreeg vaak een heel fijn uur
dat hielp soms beter dan de pillen
en het was niet duur
als er in een leven
maar heel veel fijne uren zijn
dan is ondanks alle narigheid
het leven best wel fijn…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.
de hemel lachte.
"welkom thuis,"
zei het met een mond vol messen.
ik keek haar aan,
de vrouw die leven gaf
maar nooit liefde.
en ik vloekte met hem,
de vader, de god, de stem in mijn hoofd
die me verliet toen ik schreeuwde.…
Lydia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Mijn leven was een achtbaan,
met speed, drank en wiet.
Twaalf jaar van mijn leven
dwaalde ik af naar beneden.
Wat zo onschuldig leek,
Beheerst mijn leven tot op heden.
Negentien jaar en daar zat ik dan,
een studentenkamertje in de binnenstad.
Ik herinner me nog goed,
dat ik toen toekomstplannen had.…
In herinnering ( 4 mei)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.002 Hoor de wind waaien
gieren door de bomen
elke stem verstomd
en telkens die angst
grote ogen
kleine mond
weer die vragen
hoe het is
en of het ooit stopt
je wil wat doen
maar
je bent machteloos
angst
ik leef vandaag
met stilte in mijn hart
respect
door verlies te delen
en de pijn te voelen
want ook ik
sta machteloos…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
917 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou de bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je nooit gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
Jouw lach is mijn herinnering
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.816 Heb slechts even met je gesproken
was eerst niet van je gecharmeerd
Je kwam kil en afstandelijk over
maar dat beeld bleek geheel verkeerd
Toen ik moeite nam je aan te spreken
bleek je warm, innemend en charmant
Door de indruk die je op me maakte
vergat ik je naam te vragen naderhand
Ik hoop je ooit weer tegen te komen
en je alsnog je naam…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je niet gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
handen vol herinnering
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
2.043 je was vertrokken,
uit mijn zicht je stem klonk
verder weg dan ik vermoedde
ik proefde een vakantieland
het springen uit de band
je kaart kon niets vergoeden
ik dacht mijn handen
vol herinnering zag je
warme lach je witte tanden
ik streelde je met pijn
liefde die ging bloeden omdat
we niet meer samen konden zijn
ik zie het harde…
Andrew: Vergeten herinneringen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.032 een troost: gelukkig ben ik alle herinneringen vergeten……
Herinnering aan M. Gorky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 In de lucht boven de grijze zee
Verzamelt de wind donkere wolken.
En tussen de zee en de wolken
Een machtige stormvogel zweeft zo trots
Als een dreigende zwarte bliksem……
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
sint , de herinnering (1983)
hartenkreet
2.1 met 65 stemmen
4.012 angst
in de vorm
van ronde lampen
ontwakend uit het ijzer
zich voortbewegend over het asfalt
maakt zich over mij meester
dreiging
verkleed en verscholen
achter donkere wolken
deed mijn angst
nog lichter worden
dan
boven mij
hangen andere lampen
ook rond
ik denk terug
klein kind
verkleden verschuilen
naar Spanje
wat gaat de tijd…
Veeg herinnering bijeen
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
4.623 zoveel ballen
zijn er al gevallen
in het tuigen van de boom
weer een droom
in duigen de kinderhand
van toen is nu een oom
raap altijd de scherven
in drukte van belang
veeg herinnering bijeen
en weet hun glans zal
volgend jaar niet erven
maar ik laat ze nooit alleen
zo sier ik mijn boom
met schijnbaar leegte
aan de winterharde…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 beton
de krijger en zijn krachtig paard
de Indiaan met haviksblik
begeeft zich in het groene woud
op zoek naar wild en buit
familie eeuwig in het vizier
vastgelegd om steeds te zien
reeds lang niet meer bij ons
ongrijpbaar ver, maar liefde blijft
natuur en eenzaamheid vereend
tot steen verhardt in tijd
brengt stof tot praten
herinneringen…
Opdat ik mijzelf herinner
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
521 dag na dag, uur na uur
tussen al je levensbagage in
gaan gedachten met je mee
hoop dat ik de kunst versta
om deze taal goed te begrijpen
want dit herinnert mij eraan
opdat ik mijzelf herinner
in de wereld waar je in leeft…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen
die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt…
In herinnering aan Laurent Fignon
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
701 Plots kwam hij uit de schaduw van De Das*
Een man met staart, bril en een eigen wijs
Tot tweemaal toe als eerste in Parijs
Zo snel dat Hinault gauw vergeten was
Een nieuw Frans talent in het peloton
Le Professeur, die erg goed klimmen kon
Laurent Fignon was een markant figuur
Hij had op journalisten echt de pik
En gaf hen menigmaal een forse…
In herinnering aan Antonie Kamerling
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
768 Hij werd echt zomaar van de straat geplukt
Voor op de set met nog wat jongelui
gaf aan zijn studie maar meteen de brui
Een soap werd ons nieuw nationaal produkt
Van Peter werden snel posters gedrukt
om acht uur was Nederland even lui
voor de blonde held in gestreepte trui
Menig kamer werd met hem opgesmukt
Hij bleek niet alleen leuk te kunnen…
In herinnering aan Peter Post
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
970 Vandaag ben ik even helemaal stil
Denk ik terug aan de jaren tachtig
De Post-trein was destijds oppermachtig
De TI-Raleigh-ploeg maakte het verschil
Door het raam dicteerde Peter zijn wil
Mijn helden luisterden dan aandachtig
Dit ploegenspel was werkelijk prachtig
Ik zag toen de koers door een roze bril
Op de pedalen als idioten
Ze reden…
Herinnering aan vader (II)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 De lucht die ik proef is vol vergane winters.
Pomanders nagelen kruidig de weemoed in mijn geest.
Ik meng hun geur met die van smeulend hout
dat in oranje en rood de kamer doet ontgloeden.
Zo was ik kind...
Zo at ik appels, de knieën opgetrokken voor het vuur,
terwijl mijn vader 'Warum weinst du' zong...
Ik huil voor de tijd die nu tot…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 Mijn broer vraagt naar een herinnering,
hij kan hem steeds slechter zien.
Wacht tot het voorjaar, zeg ik,
sluit je ogen, tel tot tien en haal dan
onverschrokken de jonge vogels
uit de goot, hun nesten.
In de berm.…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Het leven, niet altijd even fair,
het liet zijn sporen na bij mij.
En toch, na bijna 57 lange jaren,
blijf ik het zien: de zonnige kant.
De wind speelt zacht door m'n haren
en veegt sporen weg hier in 't zand.
Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 Ik ben blij in mijn verdriet
je laatste wens is nu vervuld
mama, je bent er niet
maar je gedachtenis heb ik omhuld
ik heb het wel eens meer gevoeld
het witte van het niet meer zijn
als twijfel door mijn zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke…
Herinneringen zullen bloeien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
893 ondanks snel verwelken
wilden jouw kelken
nog een keer de wereld zien
maar de herfst
was daar en het oogsten
al grotendeels klaar
ongemerkt was hij
naderbij geslopen
sloot onverwacht de zomer af
woordloos is er
afscheid genomen en ging jij
naar de wereld van jouw dromen
maar herinneringen
zullen blijven bloeien in kelken
die nooit…
Herinneringen in zwart wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 leven aan
dankzij de kunde van heling
die het beterend werk
voor het aardrijk van mensen
kroont tot bevel van leven
waarin alles verrukt
van laag in de velden
tot hoog in de bergen
onderwijl tot ver in de zomer
het leven van een kleurrijke herfst
de schatten verlokkend belooft
als zilver blinkend
zich de bladeren kleuren
verandert…
Mijn liefste, herinner je Kathmandu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Mijn liefste herinner je, de schaduwloze brandende zon,
kwellende lege veldflessen, onze laatste methadon?
Trillende vingers speurden naar het euforisch onkruid,
ruw afgebroken stengels snaaiden de bloemknoppen,
geurende handen graaiden de geplette cannabis buit.
Mijn liefste herinner je, de verse wiet dat maar niet wou branden?…
de doden die zich niemand kan herinneren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 slaap zacht, minister-president
we zijn het allemaal toch zo weer vergeten
denk maar niet aan de doden die u niet kent
‘we hebben het immers niet geweten’
kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja?…
Café herinneringen in coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Herinner jij je nog de gelukkige stad,
dat je een café binnen kon stappen.
Gewoon, omdat je zin in een biertje had,
dat men bij binnenkomst al ging tappen.
Een goed café is een waar levenswerk,
een organisme bijna van vlees en bloed,
je lotsverbondenheid voel je heel sterk,
als je weer op je eigen huis aan moet.…
Herinneringen aan mijn droeve hoeren*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 *Naar een titel van Gabriel García Márquez
Het noodweer voorbij, met
Het gevoel dat ik niet alleen
was in huis
Het is als volgt te verklaren:
waargebeurde situaties kunnen
worden vergeten, terwijl er ook
enkele nooit bestaande omstandigheden
tussen je herinneringen kunnen zitten
alsof zij wel hebben bestaan...!…