5945 resultaten.
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Je geest was oud
en je ogen koud.
Je was als Job onder stof en zand.
Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand.
Je slikte pillen, je geest was dood.
Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot.
Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.
Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht.…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan
het koude water houdt hun dromen vast.
Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 Lange slanke benen
dansen in het licht
eng duister lijkt verdwenen
het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag…
Een kus van de kikker.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.851 prinsheerlijk met gekruiste benen
zongenietend de handjes onder het hoofd
lag hij te mijmeren waar moet het henen
zonder prinses die in mijn kus gelooft
daarom kwaakte hij een kikkerlied
zijn wangen met lucht volgepompt
brulde, een koude kikker ben ik niet
als jij maar in mijn slootje komt
zijn kusjes voelden kwaaklekker aan
haar oestrogenen…
de onrechtdader
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
653 wat gisteren nog niet kon
zet hij vandaag maar wat graag
onder zijn eigengereide zon
hij is de echtheid zelve
onder zijn snode gewelven
waar ideeën mogen hangen
aan de onvolgroeide takken
van zijn bekrompen fantasie
de wereld is er niet voor hem
hij maakt ze tot
wat hij nodig heeft
de blootstelling aan zijn keuzes
laten hem volledig koud…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 het is weer feest op het rif
ze doen het zonder vozen
de poliepen zijn weer grif
ei en zaad aan het lozen
ter uitzaai van het koraal
al spreekt men internationaal
van uniek tropisch regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 heimelijk verkent een kind
het nieuwe woonterrein
op zoek naar een belofte
vindt er laffe grauwe bouwsels
van koud beton en ijzig staal
eigen geluid klinkt hol en kaal
vanuit een puiloos huizenblok
beklommen langs dofgrijze trappen
lijkt leegte om zich heen te happen
bedroeft de bodem zonder kleur
waarin geen plant wil groeien
en geen…
Onbaatzuchtig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Als ik me nu al ga beklagen
in een levenslang gedicht, zie
ik, dat de onvermijdelijk kim, zich
al bij de uitgang heeft gepost,
een wachter, die het koud laat,
wanneer ik mijn post verlaat, en
van het talmen wordt verlost, staat
in onbaatzuchtigheid voor ieder klaar,
zijn taak is niet te kunnen kiezen, en
voor hem slechts een bijkomstigheid…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Vandaag in Groningen
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
932 Ook hier waren sterren in een koude nacht
voorbodes van een Elfstedentocht
Snurken en schurken eindelijk voorbij
een warme douche wacht, nadat
bokalen met vloeibaar goud zijn gevuld
Wat de dag verder nog brengt
hij kan niet meer stuk
Hoe afwezigheid van slaapgeluid
een nieuwe morgen vult
Ik hoop dat jij nog slaapt
het is hier zes uur drie…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij wegglijden
tussen de koude van fluweelzachte lakens
in de schaduw van een eeuwige zoektocht,
d'ogen gericht naar de einders van mijn Zielestrand
vindend de antwoordende lichtbakens...…
laat die zon maar schijnen...., de maan is er tóch wel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.298 ‘k heb jaren naar de maan gestaard
En als hij er niet is
Is er iets wat mij dan zorgen baart
Dat vreselijk gemis
De zon kwam op, verwarmde mij
Maar toch had ik het koud
Ik werd dan helemaal niet blij
Dat vóelde denk ik fout
Als ik nu langzaam weer geniet
Van een kleine zonnestraal
Verdwijnt misschien dit verdriet
Vanwege mijn verhaal…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
't Vervlóekte Boék van laffe deémoed, klein,
Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein,
Of Hij die ménsjes niet verdérven kónde.
Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,
Eén matelóze, toégeschroeide wonde,
Dat alles had zó anders kunnen zijn. -
Zijn Zijn....…
Mijmeringen,
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
608 later de heroïne
je werd nooit ouder dan twintig jaar
vandaag dacht ik aan jou
aan je moeke, aan je zus
meer dan twintig jaar alweer Gilles
dat jij er niet meer bent
toch was je even in mijn hart
kwam je even fluisteren
en voelde ik weer de pijn
die er was
toen ik ervan hoorde
dat jij gevonden was
langs de kant van de weg
eenzaam en koud…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 O kón ik stillen al die wilde kreten
Van hen wier leven dood is in hun jeugd,
Wier harten koud zijn in de lange nachten!
1888…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 mijn masker nam ik af
toen ik voor jou viel
maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 En zijn lichaam,
koud en strak,
was het niet nog warm
toen wij zand over hem schepten?
De wereld is,
in haar simpelheid,
nog voor menigeen
complex
en haar draden,
over weg en drassig pad gespannen,
zijn als struikeldraad.
Vrouwlief kijkt op de klok.…
Maxime's regime
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
637 Ze noemen hem wel rat, ik noem hem kikker
een kikker stikkend in zijn eigen dril
een machtsgerichte denker, koud en kil
de C van CDA doet hem geen flikker…
SIXTY GOING ON SEVENTY
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
553 betaald
Nog naar mijn strooien zonnehoed getaald
Me over ‘t klingelende vee verwonderd
Chalets gezien stammend uit achttienhonderd
Besneeuwde toppen dichterbij gehaald
En dan, het groene gras in Interlaken
Waar fabeldieren op vier benen landen
Daarbij door bronzen klokken begeleid
En Wilhem Tell maar appels willen raken
Nabij steile en koude…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 *)
strenge voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…
opgesloten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
546 Alles voelt koud aan en niks
geeft antwoord op hoe het zich verhoudt tot
jou. Klein en onrustig waad je, klam en bang
door de kamer, je zet koffie maar ruikt niks,
je zintuigen zitten potdicht, als een neus
die verstopt.…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
Berfin (Koerdische heldin) 1
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 mijn warmbloedige lief die wanhopig is ge-
raakt en nu opgenomen in een steriele omge-
ving, door klinische koude kikkers omringd...'…
Vroege Voorjaarsavond
gedicht
3.4 met 41 stemmen
18.346 Er was een waas van het aanvanklijk lover
Om het afzonderlijke, zwarte hout,
En iets als zoelte zweemde de avond over,
Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud.…
Gezonde liefde
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
847 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
de zon niet meer terugkeert
of afwacht om nog hier te komen
gedurende de herfst en winter
in stilte van onze geheime liefde,
ergens op een bibbereiland buiten de stad
in het midden van het meer woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar…
De dragers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.905 Zo zwart is de wereld nu buiten voor u
zo zwart en donker en koud:
en ik ga bukkend en ween om u,
mijn hart is droef en oud.…
lenteoproep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
452 laten we samen
bij het begin van deze prille lente,
na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip,
na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte
mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien,
niemand hoeft gezichtsverlies te lijden.
we hoeven niet langer
de verdorvenheid,
de domheid
en de zwakheid te promoten.…