inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 35.555):

dag acht

deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen

het is koud varen met een gebroken roer

een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad asymmetrisch
de oevers tracht te helen versmalt
slechts het zicht op de horizon

midscheeps loodst nog wel mijn trots
ons door de branding, doch wanneer het roer
stuurloos blijft zal het land voor eeuwig
onder het water bedolven zijn en zal mijn loods
zich eigenen aan een zelf geworpen boei


Toelichting:
ben aan bed gekluisterd en zwijmel wat met gemorfineerde woorden

Schrijver: elze, 21 oktober 2010


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 293

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:
marije Hendrikx
Datum:
25 oktober 2010
Email:
maryama37hotmail.com
soms moet je gewoon alles loslaten, dan gaat t schip vanzelf voor de wind liggen. Prachtig gedicht dat kan die morfine echt niet alleen!
Naam:
annabel
Datum:
24 oktober 2010
Email:
annekestziggo.nl
Hoe "losgeslagen" misschien ook, elze, je woorden komen heel goed over. Sterkte!
Naam:
jan haak
Datum:
22 oktober 2010
Email:
janhaakzonnet.nl
Sterk beeld Elze. Sterkte ermee !
Naam:
kerima ellouise
Datum:
22 oktober 2010
Email:
kerima.ellouisegmail.com
prachtig! 'k wens je een spoedig herstel toe.
Naam:
julius dreyfsandt zu schlamm
Datum:
21 oktober 2010
mooi elze
Naam:
Irmlinda de Vries
Datum:
21 oktober 2010
Schrijnend is het lot, maar krachtig en poëtisch de woorden neergezet! Heel veel sterkte gewenst!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)