voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

Schone schijn

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.502
er zijn zo van die mensen die mij niet mogen het aantal neemt door de jaren heen alleen maar toe heb ze mogelijk in hun verwachtingen bedrogen worden van mijn aanwezigheid ondraaglijk moe of zal het zo zijn dat ik nu pas, door de jaren gelouterd, de schone schijn doorbreek van zelfgenoegzaamheid waar de ziel schellen verdrijft…

Reinigend

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 502
"Oh, volmaakte slaap aan liefde gebonden, beschonken rust,weerspiegelt in tweespalt van gedachten, beklonken sprong in beider ongewisse golfstroom, blijft ongeschonden, berust in een omvattende droom, waar lust een kunst is van totale overgave, streeft naar gelukzaligheid, vernieuw en overleefd, zich verlicht in zwakheid.…
pama23 oktober 2008Lees meer >

Doodtij

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 964
Om iets zocht hij hier een steen om korrels van het zand te kloven en in rijstpapieren regens door het stille eb te gaan waar hij dommelde een traan met opgeheven blik naar boven want hij bleef steeds weer geloven dat de wind hem kon verstaan Om iets zocht hij hier een steen om zo het springend tij te lomen maar het ingeslapen eb zou in…
jan haak21 oktober 2008Lees meer >

spiegeldans

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 876
dans nog even in mijn ogen op deze bladzijde van vochtig hout weerspiegel mijn stilte in een enkel beeld, blauwgestraald boven dromen en dood blijf nog even waar ik wil wonen; van wind en zon tussen papieren bomen bewaar mij dicht vòòr het vergeten wanneer de nacht met lucifers raast rond het oktoberkruis in mijn…

gewichtloos

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 730
keer op keer wacht ik op het woord dat mijn dagen zal laten opengaan als een landschap dat danst uit spiegels van honderd bomen en zeldzame bloemen, wijd uiteen het mag zelfs regenen in mijn oor of tijdens lange nachten en wanneer het sprookjesbos is vastgebonden met touwen van ongeloof dan nog word ik je lief heb ik je…

Warm vlees.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
Je had me warm vlees beloofd- ik heb er naar uitgezien, maar de verpakking blijkt slechts gevuld met bevroren brood Ga weg, roep ik naar je gezicht- jij kijkt altijd blij, laat me toch met rust! Geloven doe ik je morgen niet meer Waarom blijf je bij me- ik heb me gewoon in ons vergist, waarom zit je achter mij aan: er was toch geen…
Peterdw.16 oktober 2008Lees meer >

Eeuwige vlucht vooruit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Bij een herinnering hoort een gevoel dat sneller opstijgt in het bewuste dan de herinnering; ik voel het als een negatieve gedachte onderweg is en kan de komst afbreken als ik geen zin heb in zelfkastijding. Gedachtegang heeft maar ruimte voor verwerking van één gedachte tegelijk ik hou het even bezet door knipperen met m’n ogen;…
Custor15 oktober 2008Lees meer >

boezemverblijf

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 617
het is niet de schuld van de regen ook niet het geluid van binnendeuren dat ik zei, diep in versregels dat de stilte brak knarsend zoals schaduwen zonder spiegelbeeld tegen muren en op uitgebarsten straten waar de kinderwagen krijsend angst vergezelde om de naam te horen van de leugen, van doden bevuild door stenen van…

ontregeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
het kan gebeuren dat iets binnen mij gaat schuiven en voor ik weet wat geschiedt troost ik een kind mijn armen omsluiten tranen en verdriet veilig met warmte hoop zonder verplichting aangedaan door kalmte valt mijn hele systeem plat het vlees zacht en vrij om soepel te doorstromen tot de prikkels weer komen de werkelijkheid slaat…

Hemel en aarde

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Rozen rijzen tot de zon die op haar roodst naar de dage raad. Een herinnering droomt groene zuilen, verborgen tuinen verdeeld door wind en water. Gouden gewelven weelderige elfen verstrooid over dromerige seizoenen. Bomen schrijven sterren in de aders van de tijd. Geduldige lezers vinden een bestaan waarin licht en donker samen…

Nachtfietser

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 605
krachtig trap ik door de nacht draai met mijn pedalen een weg door duisternis alsof ik tijd terug kan halen nog voor ik deze heb gemist sneller dan met licht raast langszij het zicht op wat ik ken als gras en bomen ik ben de paden kan ze dromen draag er blind mijn last…
Ludy Bührs10 oktober 2008Lees meer >

Twee-eenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Verstoord in de mist van een lichte lagune looft een jongere zelf zichzelf in leven zonder zenuwknopen hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht doornen zijn vurig aangestoken onder een glooiend oppervlak klank verzonken in baden lood rood verloopt in groeiende macht dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten met tranende wangen in…

zware stemmen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 991
ik deed het voor jou en telkens weer die moeheid op zoek naar slaap achter het bekraste engelenraam kriskas kruipend door de uren die alleen ’s nachts de spiegels bedekten met stenen van opgestapelde zondes en na afloop wanneer wind mijn naam deelde met de dood, het dorstend antwoord gaf zonk de stilte opnieuw in bomen…

OVERBRUGGEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Tijd willen we overbruggen afstand tussen jou en mij Uren te lang een dagreis te veel rivieren te diep Om doorheen te waden en zee...? een lig-in-de-weg Altijd is er branding in minuut en uur golfslag van seconden Wij willen afstand overbruggen & tijd een dagelijkse strijd blijkbaar...tegen windmolens.…

Elfenbankje

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Met mijn uitgeholde schoenen liep ik murmelend verloren door de dichtvertakte bossen die verstierven in hun blad Waar in stilte ik het fluiten van de kierewiet kon horen en verdroomd nog voor mij uit de eikels trapte van het pad In de schemer zag ik bankjes die de elfen toebehoren en ik viel op hen in slaap met dromen die ik nooit vergat…
jan haak5 oktober 2008Lees meer >

het beloofde landschap

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 836
ik zou op sokken kunnen glijden om binnen te komen of buiten voetstappen horen uit het landschap van kinderen hen luidkeels het licht noemen doorheen muren van de ochtend, naast het park en de lindebomen ik zou mijn buik op houten planken kunnen leggen en het zachtjes laten waaien in de eik en in mijn armen wanneer het snel donker…

De vrome vrouw en de kleuter

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 668
Onbegrepen aanvallen op hem in z’n jeugd trekken diepe sporen in z‘n brein; neemt ze mee naar volwassenheid waar op afstand de gebeurtenissen in een groter verband te beoordelen zijn Wat moet dat joch hier, vraagt de vrome vrouw onder het schilderij van Christus aan het avondmaal; in haar blik leest hij dat zij een kind ziet van…
Custor3 oktober 2008Lees meer >

kronkeling

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 764
ik heb de tijd weggegooid niet omdat ze wit was of zwart of kapotgewaaid tegen het raam dat steeds weer gedichten uitstootte in de kamer, koud en eentonig tegen het nachthout van mijn lijf wanneer ik schimmen droeg naar beide spiegels onder mijn schedel en mezelf haastig aan de stilte ophing; het zwijgzame van een woord…

Het leven tweemaal beleven

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
Vaak zit de charmante oude dame -eens door vele mannen bemind- op het pleintje voor mijn huis zou U weer twintig willen zijn? vraag ik in een moedig moment Ze lacht, nee dat ben ik toch al geweest, ik reis in mijn verleden langs mooie momenten met een glimlach of een traan De mens is in z’n levensherfst zijn herinneringen,…
Custor30 september 2008Lees meer >

Nachtroep (duogedicht)

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 987
wieg mij in één zachte adem, verbind waarheid met wonden klevend aan het nachtlicht van stilte verschuif mijn verlangen naar het schitterend oog, in pauwenveren gestileerd het zal mijn traan dragen, teder door de wuivende wind opgerekt tot een zoet vlies van troost duogedicht met: kerima ellouise…

Weg van Goede Bedoelingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 835
Met mijn ziel onder de arm liep ik huilend buiten zinnen zeven dagen door de velden waar het licht was uitgegaan Nee - ik wist niet waar ik was en ook niet waar ik moest beginnen alleen wist ik dat ik zeven lange dagen zo moest gaan Nog zie ik de hoge treden die ik ging - en wou verzinnen dat dit al een boze droom was die een engel zou…
jan haak26 september 2008Lees meer >

bladerstilte

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 513
het werd laat en jij draaide steeds sneller het verraad, dwars door de cirkel van papiersnippers bedekte het sterven van ontvelde bomen met woorden, gewurgd door het zwijgen, losgemaakt van onschuld toen ik nog zocht naar de zomer tussen het gekwetter van vogels en de warme ramen van een voorbije dag veroordeel me maar…

Spookhuis

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
Het dichterlijke schuim werd door de holle klop verwezen naar de omgevallen zolders van een huis in zacht mineur Nee - de koning was er niet en zelfs de hofnar was verdwenen en de ophaalbrug stond dagenlang omhoog in somberkleur Van de gracht dampte een lucht die zelfs de hemel deed verstenen meer dan eens een schijngestalte die verscheen…
jan haak23 september 2008Lees meer >

van dag noch uur

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 997
het veld in onbeslapen lijnen nodigt me uit tot verte tot vergeten wat dichtbij lag en zich niet beschrijven liet wellicht probeerde ik geluk als woord wie hield me immers tegen om op te gaan in lichte zinnen rozelaars en herschreven stillevens - de lucht is schaduwloos en, zoals dat gaat, in bloei - zo anders dan de…

geroezemoes

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 805
ik weet waarom jouw zwijgen de dag onderdompelt in bleke kringen om je ogen -stil maar- hoe het geschuifel van beminnen kan klinken in holle handen als koude op het winterstrand uit woordennood omdat lippen sterven en de helften van jouw hart zwart maken in geschonden duinen en in alles wat is geweest -stil maar- dit…

Hij liep

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 607
Zwaarmoedig eenzaam verlaat hij zijn huis boven zwart asfalt verlichten lantarens de gebogen berken het imposante bladerdek adem verlaat zichtbaar snel in de koude nazomernacht een lange schaduw voor dan weer achter volgt willekeurig getekend licht en donker vervagen met hem verdwijnt het asfalt.…
Roland Hainje19 september 2008Lees meer >

De schoonheid van verval

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
laat de oude bomen mij opnieuw verleden geven als ruïnes die nog huiveren in verlaten land oude schuren armoe spreken in de stille dorpen, harken aan de kant oude handen met hun vouwen dunne haren grauwig grijs boven de versleten ruggen verdroogde huid in vochtig huis laat dit alles overstemmen wat perfectie heet, het niet meer…
annabel18 september 2008Lees meer >

Schone slaapster

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Verre onbeminde, mijn hart maakt overuren speelt met overspelige tijd ik raak mijn gedachten niet kwijt onder jouw aandacht smelten al mijn horizonnen. Bedolven onder een massa spijt de stilte die ik slechts wegschreeuw in mijn dromen en het bedrog een schaduw die mij volgt tot in de nacht een slapeloze liefde die een eeuwigheid…

met kleine gezichten

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 896
opnieuw raakt mijn stem de dagen van dobberende bootjes op vuurduinen te traag tussen vreemde mensen ik ben getuige van mijn mond waarin iedereen verdwijnt en de zee hetzelfde begint te zijn kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij met licht en schelpjes aan het oor in en uit het water, hun adem langs de barensweeën alsof…

Verloren ikheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Toen ik na ‘n zakelijke tegenslag alles verloor op gebruikte spullen zat vond ik mezelf terug als de dromer van weleer die zich al die tijd verborg voor de materialistische wereld van z’n alter ego. Ik durfde niet uit dat gekkenhuis te stappen, verkoos bekende pijn boven onbekend geluk. Schrijven maakt ’t leven nu…
Custor14 september 2008Lees meer >
Meer laden...