8334 resultaten.
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Bericht aan de reizigers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Slakken trekken sporen door het land,
schuilen in koepels van staal,
bijeengedreven door onzichtbare hand.
Te laat zijn ze, allemaal.
Blindgangers die zich afwenden
van elkaars aanwezigheid,
zij die elkaar niet kenden,
doden zwijgend de tijd.
Vanaf hier scheiden elkanders wegen,
eindelijk verlost van stremming.…
Gewichtloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 ik zoek mijn plek
op de regenboog
en zie,
ik glij
het ebt
in mijn wintergetij
de hemel lijkt
ook minder hoog
het landen
dwingt de weegschaal
met een scherp oog
tot balanceren;
veel lucht en nog meer aarde
blijken eens temeer
lichtgewichten
de laatste zucht
verliest vele gezichten
de ontstane leegte
kan in eeuwige tijd…
Aan de natuur
gedicht
2.6 met 9 stemmen
5.049 Hier raken alle windstreken de aarde
land ingelijst door verre dorpen
knipperlicht tussen zinkwit schuim
kaatst zwarte vegen dansend over de weiden
wegen totdat het erbij neervalt
in regenbogen eerst
dan zakt het doek in beken stromen
ach, de natuur behoeft geen woorden
-----------------------------------
uit: 'Het depressionisme', 1988…
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Trein der traagheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Men droeg hem vooraf al op handen,
als redder van de Lage Landen.
Ten einde raad heeft men beslist,
hoewel men het al maanden wist
geen nieuw tijdperk in te luiden,
hem terug te sturen naar het zuiden
want hij kan niet tegen sneeuw,
de allertraagste trein der eeuw.…
in onmin en euforie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 publiek, schraal is mijn oogst
ontheemd dien ik u van repliek
want mijn verzen zijn vervreemd
van bezigheden die een mens
van goede doen niet kan bevatten
mijn ingetogen wereld is groter
dan de buiging voor trots, het behoud
van inborst adelt mijn bloed naar
alle kleuren, het land van de wereld
ligt aan mijn gedragen voeten
wat u zegt…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Boegbeelden weg?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
459 Terecht de deur gewezen
Volkomen terecht portefeuille
inleveren
Terecht geen "boegbeeld"
Onterechte bewoordingen
voor wederom mensen
Die ons land moeten regeren.…
Hollands leesplankje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
486 Bed Bad Brood
Strijd Bloed Rood
Angst Vlucht Vloot
Storm Wrak Boot
Land Grens Sloot
Bed Bad Brood
Nacht Praat Quote
Weg Pijn Groot
Tent Vuil Nood
Straat Kou Goot
Zwak Ziek Dood…
Voluit
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
501 Soms stemt een vlieg mij droef
hoeft maar één dag
leeft dat voluit
zij (want zij is een echte dame) ontsnapt aan die slag
van Vader en vliegt naar het fruit van Moeder
dat daar op haar ligt te wachten
legt vliegensvlug haar eitjes en
met dat achter de rug
herneemt zij haar vlucht
zij is tevreden
kijkt niet raar op
als zij land op de hand…
Niemandsland
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
754 Een klein stukje land
waar het veilig is
Na een avond Halloween
besef je wat dollen is
En wat de werkelijkheid is
wat hier geschreven staat
Daar laat ik veel Halloween achter
maar ook van heel veel waarde
Ik hoef geen wedstrijd te winnen
geen gat te overspringen
mezelf hoef ik niet te bewijzen
En daarom zeg ik genoeg geouwehoer
in niemandsland…
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Maar in mijn binnendijkse land
moet ik als het gierend stormt
Verdronken liefde adem geven
Het leven zien puur, onvervormd…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 zoals de stroom raast
in vale kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
Zoals de liefde is...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 De liefde in het land van Avalon.
De liefdes van mijn leven.
Herinneringen zijn er eindeloos.
Zoals de liefde, die tijdloos is.…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
Treurig tooi
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Grauwe luchten over het land,
Straten bedekt met vallend blad,
Natuur stervend in treurig tooi
Van rotbruin, schimmelgrijs.
Je dagen worden korter,
Maar duren steeds te lang,
Slepen zich droevig voort
In mist van nevelige gedachten.
Het lichtfeest, de ommekeer,
Verborgen door jouw luchten
Schim aan de horizon.
Nog dagen te gaan .…
Sahara
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 achter schuilgewas weerklinkt soms
'n schaduw over hemeldiepe krochten
is kaalslag begaanbaar, het oneindige
verwantloos, zou dit haar gezicht zijn
engel die over mij waakte, mij bewaarde,
loodste langs boomloze bosgronden
gaat dit pad naar denkbeeldig dolen
zonder houvast aan touw of steen
om niet te staan met voeten in land
zonder…
Mooie zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Ik ruik het pas gedroogde hooi
dat gespreid ligt over het land.
Bloemenvelden rijgen zich aaneen.
De schaapherder dwaalt met zijn kudde
over de heide.
De zon kust het kimmenrood van de avond
en begroet de nacht.
En na de ochtendschemer
gloort weer een nieuwe zomerdag.…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
590 Het sprookje
Het toneel
De doeken
Van ons koningshuis
Ons moreel
De onzichtbare hand
In ons land
Kritische beschouwers
Toehoorders
Intellectuelen
Vallen
Daar waar de koning praat over ons allen
Dat wat ons bindt
Koningsgezind
Zijn of niet
De koning
De onzichtbare
Macht
Die zwijgzaam
Zijn volk toelacht
Ik sta bovenaan
Ik groet u…
Donald
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
697 Ken jij het land waar de citroenen bloeien
waar pret regeert en elke mop verrast,
waar niemand niemand ongevraagd betast
en biggetjes met tamme wolfjes stoeien?
Wie helpt er mee een zone af te snoepen
om daar het vrije Duckstad uit te roepen!
(r.1: geleend van Goethe)…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen
zo wordt ons land…
Het telhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Zal ik uitvaren over de zeeën
van gevoelens of er overheen
vliegen en me bezinnen
waar ik wil landen
waar een taak ligt
voor mijn wensen
en daar een ruimte scheppen
die ik nu nog niet ken
zodat ik ergens aankom
waar ik niet naartoe ben gegaan?…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 het moeras
tussen land en water
waar je wieg
geen grond vond
om te bestaan aan
de korsterige oever
hoorde je de zuigende
tijd het nachtelijk
kikkergezang
liet het onweer je huilen
was je bang voor de
zuchtende wind
moerasruiters
verborgen je
kleine lichaam
met gesloten ogen
de drassige bodem
zou je bewaren
je kermde…